پاورپوینت کامل اِدْفَعوا (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اِدْفَعوا (لغات‌قرآن) دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اِدْفَعوا (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اِدْفَعوا (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل اِدْفَعوا (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: دَفْع (مفردات‌قرآن)، دَفْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)، دفع.

اِدْفَعوا:

(فَادْفَعوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ)

[۱] نساء/سوره۴، آیه۶.

[۲] حج/سوره۲۲، آیه۳۸.

[۳] حج/سوره۲۲، آیه۴۰.

[۴] طور/سوره۵۲، آیه۸.

اِدْفَعوا در اصل از ماده «دفع» (بر وزن سخت) و «دفاع» (به فتح دال) گرفته شده و به معنى «به شدت دور کردن» است. هرگاه واژه «دفع» به «الى» متعدى شود به معنى «رسانیدن و دادن» است، مانند آیه مورد بحث که مى‌فرماید: «(پس اگر در یتیمان رشد و قابلیت سرپرستى اموال یافتید) اموال‌شان را به آن‌ها بدهید.» و اگر به «عَنْ» متعدى شود به معنى «حمایت و یارى» آید، مانند:

(إِنَّ اللّهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا…)

«خداى تعالى از مومنان حتماً حمایت مى‌کند…»

[۵] حج/سوره۲۲، آیه۳۸.

و چون به «نفسه» متعدى شود به معنى «کنار و دور کردن» مى‌باشد، مانند:

(…وَ لَوْ لا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ…)

«…و اگر خدا پاره‌اى از مردم را به پاره‌اى دیگر از بین نمى‌برد (صومعه‌ها و دیر و کنشت‌ها و مساجدى که در آن نماز و ذکر خدا بسیار مى‌شود همه خراب و ویران مى‌شد)…»

[۶] حج/سوره۲۲، آیه۴۰.

در سوره طور به واژه «دافع» بر مى‌خوریم که به معنى «دورکننده و از بین برنده» است:

(إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ لَواقِعٌ ما لَهُ مِنْ دافِعٍ)

«عذاب پروردگارت واقع مى‌شود، هیچ دور کننده‌اى آن عذاب را نیست (چیزى از آن مانع نخواهد بود)»

[۷] طور/سوره۵۲، آیه۷-۸.

(دافَعَ، یُدافِعُ، مُدافَعَهً) به معنى «راندن، دور کردن، از کسى جانب‌دارى کردن» است.

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ج۳، ص۲۶۷.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ج۱۴، ص۱۱۱.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ج۱۴، ص۱۲۰-۱۲۱.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ج۲۲، ص۴۱۱.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر اِدْفَعوا
۱.۱ – اِدْفَعوا (آیه ۶ سوره نساء)
۱.۱.۱ – اِدْفَعوا در المیزان و مجمع‌البیان
۱.۲ – اِدْفَعوا (آیه ۳۸ سوره حج)
۱.۲.۱ – اِدْفَعوا در المیزان و مجمع‌البیان
۱.۳ – اِدْفَعوا (آیه ۴۰ سوره حج)
۱.۳.۱ – اِدْفَعوا در المیزان و مجمع‌البیان
۱.۴ – اِدْفَعوا (آیه ۸ سوره طور)
۱.۴.۱ – اِدْفَعوا در المیزان و مجمع‌البیان
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر اِدْفَعوا

به مواردی از کاربرد اِدْفَعوا در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – اِدْفَعوا (آیه ۶ سوره نساء)

(وَ ابْتَلواْ الْیَتامى حَتّى إِذا بَلَغواْ النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فادْفَعواْ إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تأْکُلوها إِسْرافًا وَ بِدارا أَن یَکْبَرواْ وَ مَن کانَ غَنیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَن کانَ فَقیرًا فَلْیأْکُلْ بِالْمَعْروفِ فإِذا دَفَعْتُمْ إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ فأَشْهِدواْ عَلَیْهِمْ وَ کَفى بِاللّهِ حَسیبا)

[۱۲] نساء/سوره۴، آیه۶.

(و یتیمان را چون به حدّ بلوغ برسند، بیازمایید، اگر در آن‌ها رشد کافى یافتید، اموال‌شان را به آن‌ها بدهید و پیش از آن‌که بزرگ شوند، اموال‌شان را عجولانه و از روى اسراف نخورید هر کس که بى‌نیاز است، از برداشت حق‌الزحمه خوددارى کند و آن کس که نیازمند است، به طور شایسته و مطابق زحمتى که مى‌کشد، از آن مصرف کند و هنگامى‌که اموالشان را به آن‌ها باز مى‌گردانید، بر آن‌ها شاهد بگیرید، اگر چه خداوند براى محاسبه کافى است.)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۷۷.

۱.۱.۱ – اِدْفَعوا در المیزان و مجمع‌البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید:
جمله:

(فادْفَعواْ…)

کنایه است از این‌که مال یتیم را به دست خودش بدهید و اگر به جاى فاعطوا کلمه فادفعوا را آورد، براى همین بود که هم معناى تحویل دادن را برساند و هم کنایه از این باشد که: زحمت و شر و مسئولیت او را از سر خودت رفع کن، مالش را بده تا برود و از تو دور شود، پس این تعبیر در عین این‌که تعبیرى است پیش پا افتاده، کنایه‌اى لطیف هم در بر دارد.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، تر