پاورپوینت کامل ف (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ف (صرف و نحو) دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ف (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ف (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل ف (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: فاء (مفردات‌قرآن).

ف (فاء) از اصطلاحات ادبیات عرب، حرف مبنی، قمری، صحیح، از حروف نقطه‌دار و دارای صفات آوایی استفال و رخوت است.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – کاربردهای صرفی و نحوی
۲.۱ – حرف مبنى
۲.۲ – حرف معنا
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – فَتَکُونَ (سوره یونس/سوره۱۰، آیه۹۵)
۳.۲ – فَزَادَهُمُ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۰)
۳.۳ – فَاَخْرَجَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۲)
۳.۴ – فَجَعَلْنَاهَا (سوره بقره/سوره۲، آیه۶۶)
۳.۵ – فَقَالُوا (سوره یونس/سوره۱۰، آیه۸۵)
۳.۶ – فَاَنجَیْنَاکُمْ (سوره بقره/سوره۲، آیه۵۰)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

ف (فاء) در اصطلاح ادبیات عرب حرف مبنی، قمری، صحیح، از حروف نقطه‌دار و دارای صفات آوایی استفال و رخوت است.

[۱] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۶۱.

۲ – کاربردهای صرفی و نحوی

ف (فاء) به لحاظ صرفی و نحوی دارای حالات زیر است:

۲.۱ – حرف مبنى

«فاء»: به لحاظ صرفی حرف مبنی، قمری و صحیح است. همچنین حرف «فاء» در حساب ابجد معادل عدد ۸۰ بوده و از حروف نقطه‌دار و دارای صفات آوایی استفال و رخوت می‌باشد.

۲.۲ – حرف معنا

«ف»: به لحاظ نحوی حرف معنا و مبنی بر فتحه است و محلّى از اعراب ندارد.

۱. حرف نصب برای فعل مضارع:

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۷۸.

[۳] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۶۳.

گاهی حرف «ف»، حرف نصب است و فعل مضارع را با «أن» مقدّر، منصوب مى‌کند. «فاء» سببیه نیز نامیده مى‌شود:

– جُودُوا فَتُسْوَدُوا: بخشش کنید تا سروری یابید. فَ: حرف نصب و تُسْوَدُوا: فعل مضارع منصوب.

۲. حرف ابتداء و استیناف:

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۷۷.

گاهی حرف «ف»، حرف ابتداء و استیناف است، بین جمله خبریه و جمله انشائیه و عکس آن، واقع مى‌شود:

– سَافَرَ زَیْدٌ فَلَیْتَنِی عَرَفْتُ سَفَرَهُ: زید سفر کرد. کاش من از سفرش آگاه بودم. فَ: حرف ابتداست.

– خَرَجْتُ فَإِذَا الْمَطَرُ یَنْهَمِرُ: بیرون رفتم که ناگاه باران می‌بارید. فَ: حرف استیناف است یعنی معناى سابق را قطع و معناى دیگرى را آغاز مى‌کند.

۳. حرف ج