پاورپوینت کامل غُلُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غُلُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غُلُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل غُلُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل غُلُوّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: غُلُوّ (مفردات‌قرآن)، لا تَغْلُوا (لغات‌قرآن)، غلوّ.

غُلُوّ (به ضم غین و لام) از واژگان نهج البلاغه به معنای تجاوز از حدّ آمده و در اصل به معنای بالا آمدن و زیاد شدن است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• غُلَوَاء (به ضم غین و فتح لام و واو) به معنای نشاط و تجاوز از حدّ.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره خودش و در خلقت زمین و… از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای غُلُوّ و غُلَوَاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – غَال – حکمت ۱۱۲ (دربارده خودش)
۲.۲ – الْغالی – حکمت ۱۰۴ (اهل بیت)
۲.۳ – أَغْلَى – خطبه ۱۷ (درباره قرآن)
۲.۴ – غُلَوَائِهِ – خطبه ۹۰ (خلقت زمین)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای غُلُوّ و غُلَوَاء

غُلُوّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۷۸۸.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۳۱۸.

به معنای تجاوز از حدّ آمده و در اصل به معنای بالا آمدن و زیاد شدن است.
غُلَوَاء (بر وزن علماء) به معنای نشاط و تجاوز از حدّ است.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۶۳.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – غَال – حکمت ۱۱۲ (دربارده خودش)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره خودش فرموده است:
«هَلَکَ فِیَّ رَجُلانِ: مُحِبٌّ غَال وَمُبْغِضٌ قَال.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۹۹، حکمت ۱۱۲.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۷۸، حکمت ۱۱۷.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۸۹، حکمت ۱۱۷.

«درباره من دو نفر هلاک شدند: آن که مرا دوست داشت و غلوّ کرد و نعوذ باللّه نسبت خدایی به من‌ داد و آن که کینه مرا در دل گرفت و دشمنی کرد.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۶۳.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۱۲، ص۶۹۹.

(شرح‌های حکمت:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج، ص۵۷۱.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۲، ص۷۰۱.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۱۷۹.

[۱۲] ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۲۸۲.

)

۲.۲ – الْغالی – حکمت ۱۰۴ (اهل بیت)

و درباره اهل بیت (علیهم‌السلام) فرموده است:
«نَحْنُ الُّنمْرُقَهُ الْوُسْطَى، بِها یَلْحَقُ التّالی، وَ إِلَیْها یَرْجِعُ الْغالی.»

[۱۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۹۶، حکمت ۱۰۴.

[۱۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۷۶، حکمت ۱۰۹.

[۱۵] صالح، صبحی، نهج البلا