پاورپوینت کامل غُلّ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غُلّ (مفردات‌قرآن) دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غُلّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل غُلّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: غُلّ (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: أَغلال (لغات‌قرآن)، غُلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، غل (مقالات مرتبط).

دیگر کاربردها: غل (ابهام‌زدایی).

غُلّ (به ضم غین) از واژگان قرآن کریم به معنای طوقى که بر گردن زنند.
مشتقات غُلّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الْأَغْلالُ‌ (به فتح الف و سکون غین) به معنای غل و زنجیرها،

فَغُلُّوهُ‌ (به فتح فاء و ضم غین) به معنای مغلول کنید،

مَغْلُولَهً (به فتح میم، سکون غین و ضم لام) به معنای بسته گذشتن است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای غُلّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْأَغْلالُ‌ (آیه ۵ سوره رعد)
۲.۲ – الْأَغْلال (آیه ۳۳ سوره سبأ)
۲.۳ – فَغُلُّوهُ‌ (آیه ۳۰ سوره حاقه)
۲.۴ – مَغْلُولَهً (آیه ۲۹ سوره اسراء)
۲.۵ – مَغْلُولَهً (آیه ۶۴ سوره مائده)
۲.۶ – الْأَغْلالَ‌ (آیه ۱۵۷ سوره اعراف)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای غُلّ

غُلّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۱۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۱۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۴۳۶.

به معنای طوقى که بر گردن زنند.
در مجمع آمده: «الْغُلُ‌: طَوْقٌ یَدْخُلُ فِی الْعُنُقِ لِلذُّلِّ وَ الْأَلَمِ» یعنى: طوقى که براى ذلّت و شکنجه به گردن نهند.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۸۲۷.

در قاموس و اقرب آمده، طوقى است که به گردن یا به دست نهند.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۶۰.

[۶] فیروزآبادی،مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۲۶.

راغب گوید: غلّ مختصّ است به آن‌چه با آن مى‌بندند و اعضاء در وسط آن قرار می‌گیرد.

[۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۱۰.

ولى این با قرآن چندان سازگار نیست، که قرآن اغلال را اغلب درباره گردن‌ها به کار برده‌ است.

۲ – کاربردها

به مواردی از غُلّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْأَغْلالُ‌ (آیه ۵ سوره رعد)

(وَ أُولئِکَ‌ الْأَغْلالُ‌ فِی أَعْناقِهِمْ‌)

[۸] رعد/سوره۱۳، آیه۵.

(و غل و زنجیرها در گردنشان است).

[۹] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۲۴۹.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۴۹.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۴۰۸.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۳۰۰.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۹.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۲۶.

۲.۲ – الْأَغْلال (آیه ۳۳ سوره سبأ)

(وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ‌ فِی أَعْناقِ الَّذِینَ کَفَرُوا …)

[۱۵] سبا/سوره۳۴، آیه۳۳.

(و ما غل و زنجیرها در گردن کافران مى‌نهیم.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۴۳۲.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۷۸.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۸۳.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۷۳.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۱۴.

(ببینید: سلسله (مفردات‌قرآن)، ذرع (مفردات‌قرآن))

۲.۳ – فَغُلُّوهُ‌ (آیه ۳۰ سوره حاقه)

(خُذُوهُ‌ فَغُلُّوهُ‌ – ثُمَّ الْجَحِیمَ صَلُّوهُ‌)

[۲۱] حاقّه/سوره۶۹، آیه۳۰-۳۱.

«او را بگیرید و مغلول کنید، سپس به آتش اندازید.»

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۶۶۸.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۴۰۰.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۲۷۹.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۲۲.

۲.۴ – مَغْلُولَهً (آیه ۲۹ سوره اسراء)

(وَ لا تَجْعَلْ یَدَکَ‌ مَغْلُولَهً إِلى‌ عُنُقِکَ‌)

[۲۶] اسراء/سوره۱۷، آیه۲۹.

(هرگز دستت را برگردنت بسته مگذار)

[۲۷] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۲۸۵.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۱۱۴.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۸۳.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۲۶.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۳۴.

۲.۵ – مَغْلُولَهً (آیه ۶۴ سوره مائده)

(وَ قالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ‌ مَغْلُولَهٌ غُلَّتْ‌ أَیْدِیهِمْ وَ لُعِنُ