پاورپوینت کامل غَیْب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غَیْب (مفردات‌قرآن) دارای ۶۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غَیْب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل غَیْب (مفردات‌قرآن) :

منبع: غَیْب (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: غَیْبُ (لغات‌قرآن)، غَیْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، غیب.

غَیْب (به فتح غین و سکون یاء) از واژگان قرآن کریم به معنای نهان و نهفته و هر آن‌چه از دیده یا از علم نهان است، گفته می‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – معنای غَیْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – غَیْبَ‌ (آیه ۳۳ سوره بقره)
۲.۲ – الْغَیْبِ‌ (آیه ۴۹ سوره هود)
۲.۳ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۳ سوره بقره)
۲.۴ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۱۲ سوره ملک)
۲.۵ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۴۹ سوره انبیاء)
۲.۶ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۱۱ سوره یس)
۲.۷ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۹۴ سوره مائده)
۲.۸ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۱۸ سوره فاطر)
۲.۹ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۳۳ سوره ق)
۲.۹.۱ – مراد از بالغیب
۲.۱۰ – الْغَیْبِ‌ (آیه ۴۹ سوره هود)
۲.۱۱ – الْغَیْبِ‌ (آیه ۹ سوره رعد)
۲.۱۲ – الْغَیْبِ‌ (آیه ۵۹ سوره انعام)
۲.۱۳ – الْغَیْب (آیه ۶۵ سوره نمل)
۲.۱۴ – غَیْب (آیه ۳۸ سوره فاطر)
۲.۱۵ – الْغَیْبَ (آیه۳۱ سوره هود)
۲.۱۶ – الْغَیْبَ (آیه ۱۸۸ سوره اعراف)
۲.۱۷ – الْغَیْبِ (آیه ۴۹ سوره هود)
۲.۱۸ – الْغَیْبِ (آیه ۲۶ سوره جنّ)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای غَیْب

غَیْب

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۳۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۱۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۳۵.

به معنای نهان و نهفته است، هر آن‌چه از دیده یا از علم نهان است.
ارباب لغت گفته‌اند: «الْغَیْبُ‌: کُلُّ ما غابَ‌ عَنْکَ.»

[۴] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۱۱۲.

۲ – کاربردها

به مواردی از غَیْب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – غَیْبَ‌ (آیه ۳۳ سوره بقره)

(إِنِّی أَعْلَمُ‌ غَیْبَ‌ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۳۳.

«من نهان آسمان‌ها و زمین را می‌دانم.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۱۸۲.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۱۱۸.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۱۲۴.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۱۸۶.

۲.۲ – الْغَیْبِ‌ (آیه ۴۹ سوره هود)

(تِلْکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَیْبِ‌ نُوحِیها إِلَیْکَ‌)

[۱۰] هود/سوره۱۱، آیه۴۹.

«آن از خبرهاى نهان است که به تو وحی و اعلام می‌کنیم.»

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۳۶۲.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۲۴۱.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۷۲.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۵۵.

۲.۳ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۳ سوره بقره)

(الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ‌ بِالْغَیْبِ‌ وَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ)

[۱۵] بقره/سوره۲، آیه۳.

(همان کسانى که به غیب (حقایقى که از حس پوشیده و پنهان است‌) ایمان مى‌آورند و نماز را برپا مى‌دارند)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۷۳.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۴۵.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۶۳.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۱۲۱.

لفظ «الغیب» در آیه گر چه مطلق است، ولى ظاهرا مراد از آن خداست، که در ذیل آیه ایمان به پیامبران و کتب گذشته را ذکر کرده، و در آخر به لفظ

(بِالْآخِرَهِ هُمْ یُوقِنُونَ‌)

قیامت را هم نام برده است. پس بنا بر وقت نزول آیه، می‌ماند خدا، و با آن سه اصل توحید: ایمان به خدا، نبوّت و قیامت، تمام می‌شود. خدا از هر پیدا پیداتر است، ولى اطلاق لفظ غیب بر خدا به علت نادیده بودن او است.
در تفسیر برهان از امام صادق (علیه‌السّلام) مروى است که درباره‌

(یُؤْمِنُونَ‌ بِالْغَیْبِ‌)

فرمود: «مَنْ آمَنَ بِقِیَامِ الْقَائِمِ.»

[۲۱] حسینی بحرانی، سیدهاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۱۲۴.

در روایت دیگر فرموده: «وَ الْغَیْبُ فَهُوَ الْحُجَّهُ الْغَائِبُ.»

[۲۲] حسینی بحرانی، سیدهاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۱۲۴.

ظاهرا مراد امام (علیه‌السّلام) تطبیق است، که اذعان بوجود امام غائب (علیه‌السّلام) نیز واجب و جزء ایمان است، همچنین است شمول آن بر ملائکه.

۲.۴ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۱۲ سوره ملک)

در برخی آیات خشیت بالغیب است.

(إِنَّ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَیْبِ لَهُم مَّغْفِرَهٌ وَ أَجْرٌ کَبِیرٌ)

[۲۳] ملک/سوره۶۷، آیه۱۲.

(به یقین کسانى که از پروردگارشان در نهان مى‌ترسند، آمرزش و پاداش بزرگى دارند.)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۶۲.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۹۳.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۵۴.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۸۳.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۵.

۲.۵ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۴۹ سوره انبیاء)

(الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ‌ بِالْغَیْبِ‌)

[۲۹] انبیاء/سوره۲۱، آیه۴۹.

(همان کسانى که از پروردگارشان در نهان مى‌ترسند.)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۶.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۳۱.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۸۱.

۲.۶ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۱۱ سوره یس)

(إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ وَ خَشِیَ الرَّحْمنَ‌ بِالْغَیْبِ‌)

[۳۳] یس/سوره۳۶، آیه۱۱.

(تو فقط کسى را مى‌توانى انذار کنى که از این یادآورى الهى پیروى کند و از خداوند رحمان در نهان بترسد.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۰.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۹۵.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۶۶.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۷۶.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۵۳.

۲.۷ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۹۴ سوره مائده)

(بِالْغَیْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ)

[۳۹] مائده/سوره۵، آیه۹۴.

(به غیب از خدا مى‌ترسد و هر کس بعد از آن تجاوز کند، مجازات دردناکى خواهد داشت.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۲۳.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۲۰۴.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۱۳۸.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۷۸.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۷۸.

۲.۸ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۱۸ سوره فاطر)

(بِالغَیْبِ وَ أَقَامُوا الصَّلَاهَ)

[۴۵] فاطر/سوره۳۵، آیه۱۸.

(در نهان و آشکار مى‌ترسند و نماز را برپا مى‌دارند.)

[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۳۶.

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۴۹.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۶.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۲۲.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۳۳.

۲.۹ – بالْغَیْبِ‌ (آیه ۳۳ سوره ق)

(مَنْ خَشِیَ الرَّحْمَن بِالْغَیْبِ وَ جَاء بِقَلْبٍ مُّنِیبٍ)

[۵۱] ق/سوره۵۰، آیه۳۳.

(همان کس که از خداوند رحمان در نهان بترسد و با قلبى‌پر انابه در محضر او حاضر شود!)

[۵۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۱۹.

[۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۳۱.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۵۴.

[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۷۶.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۲۴.

۲.۹.۱ – مراد از بالغیب

مراد از این‌ «بِالْغَیْبِ»• چیست و «باء» چه معنى دارد؟
طبرسی، زمخشری و بیضاوی‌

(بِالْغَیْبِ)

را حال گرفته و گفته‌

(یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ‌ بِالْغَیْبِ‌)

[۵۷] ملک/سوره۶۷، آیه۱۲.

یعنى: «از خدایشان می‌ترسند.»

[۵۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۶۲.

در حالی که از عذاب خدا غائب‌اند و آن را نمى‌بینند در این صورت باید «باء» به معنى ظرفیّت «فى» باشد.

[۵۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۷۷.

[۶۰] زمخشری، جارالله، کشاف، ج۳، ص۶۰۷.

[۶۱] بیضاوی، عبدالله بن عمر، تفسیر بیضاوی، ج۴، ص۴۱۶.

بعضى‌ها غیب را آخرت گرفته‌اند، در المیزان ذیل آیه‌

(لِیَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ یَخافُهُ‌ بِالْغَیْبِ‌)

[۶۲] مائده/سوره۵، آیه۹۴.

(تا مشخص کند چه کسى با ایمان به غیب از خدا مى‌ترسد.)

[۶۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۳.

[۶۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۲۰۴.

[۶۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۱۳۸.

[۶۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۷۸.

[۶۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۷۸.

فرموده: معنى خوف بالغیب آن است که انسان از خدایش بترسد و از عذاب او بر حذر باشد، حال آن‌که عذاب و عقاب از انسان غائب است و چیزى از آنرا به ظاهر مشاعرش نمى‌بیند.

[۶۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۱۳۸.

[۶۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۲۰۴.

بنا به نظر المیزان باید «باء» به معنى «من» باشد.
ناگفته نماند اهل لغت ظرفیّت را یکى از معانى باء شمرده‌اند و در آیه‌

(وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ)

[۷۰] آل عمران/سوره۳، آیه۱۲۳.

(خداوند شما را در «بدر» یارى کرد.)

[۷۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۶.

و در

(إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّیْناهُمْ بِسَحَرٍ)

[۷۲] قمر/سوره۵۴، آیه۳۴.

(جز خاندان لوط که سحرگاهان نجاتشان دادیم.)

[۷۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۰.

گفته‌اند معنى «فى بدرِِ» و «فى سحرِِ» است. بنا بر این می‌شود «با» در آن به معنى «فى»، و مراد از غیب دنیا باشد، که از آخرت غائب است، چنان‌که آخرت از دنیا.
بعضى گفته‌اند: معنى‌

(خَشِیَ الرَّحْمنَ‌ بِالْغَیْبِ‌)

[۷۴] ق/سوره۵۰، آیه۳۳.

(آن است که از خدا بترسد با آن‌که او را ندیده.)

[۷۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۱۹.

[۷۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۳۱.

[۷۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۵۴.

[۷۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۷۶.

[۷۹] طبرسی، ف