پاورپوینت کامل غَفْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غَفْر (مفردات‌قرآن) دارای ۶۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غَفْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل غَفْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: غَفْر (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: غُفْران (لغات‌قرآن)، غَفْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، غفران.

غَفْر (به فتح غین و سکون فاء) از واژگان قرآن کریم به معنای پوشاندن و مستور کردن است.
مشتقات غَفْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

غُفْران (به ضم غین و سکون فاء) به معنای آمرزیدن‌،

مَغْفِرت (به فتح میم و سکون غین و کسر فاء) به معنای آمرزیدن‌،

غَفّار (به فتح غین و تشدید فاء) به معنای بسیار آمرزنده که از اسماء حسنى‌اند،

غَفور (به فتح غین) به معنای بسیار آمرزنده که از اسماء حسنى‌اند،

اِسْتِغْفار (به کسر الف، تاء، سکون سین و غین) به معنای طلب مغفرت می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – معنای غَفْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – نَّغْفِرْ (آیه ۵۸ سوره بقره)
۲.۲ – فَغَفَرْنا (آیه ۲۵ سوره ص)
۲.۳ – فَیَغْفِرُ (آیه ۲۸۴ سوره بقره)
۲.۴ – یَغْفِرُوا (آیه ۱۴ سوره جاثیه)
۲.۵ – یَغْفِرُون (آیه ۳۷ سوره شوری)
۲.۶ – غَفَرَ (آیه ۴۳ سوره شوری)
۲.۷ – فَاغْفِرْ (آیه ۱۹۳ سوره آل عمران)
۲.۸ – غفران و مغفرت
۲.۸.۱ – غُفْرانَکَ‌ (آیه ۲۸۵ سوره بقره)
۲.۸.۲ – الْمَغْفِرَهِ (آیه ۲۲۱ سوره بقره)
۲.۹ – غفار و غفور
۲.۹.۱ – غَفُورٌ (آیه ۱۷۳ سوره بقره)
۲.۹.۲ – غَفُورٌ (آیه ۱۵ سوره سبأ)
۲.۹.۳ – الْغَفَّارِ (آیه ۴۲ سوره غافر)
۲.۱۰ – استغفار
۲.۱۰.۱ – اسْتِغْفارُ (آیه ۱۱۴ سوره توبه)
۳ – غفران گناهان‌
۴ – توبه
۵ – غفران ذنب و تکفیر سیئه‌
۶ – بررسى دو آیه‌
۶.۱ – یَغْفِرُ (آیه ۴۸ سوره نساء)
۶.۲ – یَغْفِرُ (آیه ۱۱۶ سوره نساء)
۶.۳ – یَغْفِرُ (آیه ۵۳ سوره زمر)
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معنای غَفْر

غَفْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۰۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۴۲۷.

به معنای پوشاندن و مستور کردن است.
در قاموس گفته:«غَفَرَهُ‌ یَغْفِرُهُ‌: سَتَرَهُ.»

[۴] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۲، ص۱۰۳.

در اقرب الموارد نیز همان‌طور است، در اقرب و مفردات نقل شده: «أَصْبِغْ ثَوْبَکَ بِالسَّوَادِ فَإِنَّهُ‌ أَغْفَرُ لِوَسَخِهِ»

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۹.

یعنى: لباست را رنگ سیاه بزن که چرکش را بهتر مستور می‌کند.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۵۲.

همچنین است قول ابن اثیر در نهایه.

[۷] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث والاثر، ج۳، ص۳۷۳.

على هذا غفرانِ گناه، مستور و ناپدید کردنِ آن است‌.

۲ – کاربردها

به مواردی از غَفْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – نَّغْفِرْ (آیه ۵۸ سوره بقره)

(وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْیَهَ فَکُلُواْ مِنْهَا حَیْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَ ادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا وَ قُولُواْ حِطَّهٌ نَّغْفِرْ لَکُمْ خَطَایَاکُمْ وَ سَنَزِیدُ الْمُحْسِنِینَ)

[۸] بقره/سوره۲، آیه۵۸.

(و یاد کنید زمانى را که گفتیم: «در این شهر (بیت‌المقدس‌) وارد شوید و از نعمت‌هاى فراوان آن، از هرجا مى‌خواهید بخورید و از در معبد بیت المقدس با خضوع وارد گردید و بگویید: «خداوندا! گناهان ما را بریز.» تا خطاهاى شما را ببخشیم و به نیکوکاران پاداش بیشترى خواهیم داد».)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۹.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۸۹.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۴۷.

در مجمع ذیل این آیه فرموده: غفر به معنى پوشاندن است، گویند: «غَفَرَ اللَّهُ لَهُ‌ غُفْرَاناً» یعنى: خدا گناهان او را مستور (و عفو) کرد.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۴۵.

۲.۲ – فَغَفَرْنا (آیه ۲۵ سوره ص)

(فَغَفَرْنا لَهُ ذلِکَ.)

[۱۳] ص/سوره۳۸، آیه۲۵.

«آن‌را بر او عفو کردیم‌.»

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۸۹.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۳۵.

۲.۳ – فَیَغْفِرُ (آیه ۲۸۴ سوره بقره)

(فَیَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ)

[۱۶] بقره/سوره۲، آیه۲۸۴.

یعنى: «گناهان را به نفع کسی که می‌خواهد می‌آمرزد و آن‌که را خواهد عذاب کند.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۷۴.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۴۳۷.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۱۲.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۸۷.

مفعول «غفر» در این موارد «ذنوب» است و لام در «لمن» مفید نفع است.

۲.۴ – یَغْفِرُوا (آیه ۱۴ سوره جاثیه)

(قُلْ لِلَّذِینَ آمَنُوا یَغْفِرُوا لِلَّذِینَ لا یَرْجُونَ أَیَّامَ اللَّهِ لِیَجْزِیَ قَوْماً بِما کانُوا یَکْسِبُونَ‌)

[۲۱] جاثیه/سوره۴۵، آیه۱۴.

(به مؤمنان بگو: «کسانى را که امید به ایّام اللّه (روز رستاخیز) ندارند مورد عفو قرار دهند تا روزى که خداوند هر قومى را به اعمالى که انجام مى‌دادند جزا دهد.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۵۰۰.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۴۹.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۶۴.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۴۷.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۱۲.

«غفر» گاهى به گذشت ظاهرى نیز اطلاق می‌شود، هر چند در باطن، گذشت و ستر نیست مثل‌ این آیه فوق.
در المیزان آمده: مؤمنان چون استهزا کنندگان به رسول خدا را می‌دیدند آنها را به ایمان و ترک اهانت دعوت می‌کردند، با آن‌که کفّار دیگر قابل علاج نبودند، لذا آن حضرت مأمور شد که بفرماید: اینها را نادیده بگیرید تا خدا در مقابل عمل سزایشان دهد.

[۲۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۶۳.

۲.۵ – یَغْفِرُون (آیه ۳۷ سوره شوری)

(وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ‌ یَغْفِرُونَ‌)

[۲۸] شوری/سوره۴۲، آیه۳۷.

(و هنگامى که خشمگین شوند عفو مى‌کنند.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۴۸۷.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۹۱.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۶۲.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۵۴.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۵۱.

در این آیه‌ ظاهرا مراد بخشیدن گناه دیگران است.

۲.۶ – غَفَرَ (آیه ۴۳ سوره شوری)

(وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذلِکَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ)

[۳۴] شوری/سوره۴۲، آیه۴۳.

(و هر کس شکیبایی نموده و عفو کند، این کار، از امور پرارزش است.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۴۸۷.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۹۶.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۶۵.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۶۱.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۵۲.

در این آیه‌ ظاهرا مراد بخشیدن گناه دیگران است.

۲.۷ – فَاغْفِرْ (آیه ۱۹۳ سوره آل عمران)

(رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا)

[۴۰] آل عمران/سوره۳، آیه۱۹۳.

(پروردگارا! گناهان ما را ببخش؛ و بدی‌هاى ما را بپوشان)

[۴۱] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۷۵.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۱۳۷.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۸۸.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۸۸.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۹۱۲.

۲.۸ – غفران و مغفرت

غُفْران و مَغْفِرت

[۴۶] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۰۸.

[۴۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۹.

[۴۸] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۴۲۶.

هر دو مصدراند و به معناى آمرزیدن‌ می‌باشند.
غُفْران فقط یک‌بار و مَغْفِرت ۲۸ بار در قرآن مجید آمده است.

۲.۸.۱ – غُفْرانَکَ‌ (آیه ۲۸۵ سوره بقره)

(قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَکَ‌ رَبَّنا وَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ)

[۴۹] بقره/سوره۲، آیه۲۸۵.

(گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! به آمرزشِ تو امیدواریم؛ و بازگشت ما به سوى توست.»)

[۵۰] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۴۹.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۸۳.

[۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۴۴۳.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۱۶.

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۸۹.

(«غُفْرانَکَ»)

مفعول فعل محذوف است، مثل: «نَسْئَلُکَ‌ غُفْرانَکَ‌».
طبرسی فرموده: علّت نصب بدل بودن از فعل مأخوذ منه است،

[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۸۹.

گویى گفته شده: اللَّهُم اغفر لنا غفرانک، یعنى: «گفتند شنیدیم و پیروى کردیم، پروردگارا! از تو آمرزش می‌طلبیم و به سوى توست بازگشت».

۲.۸.۲ – الْمَغْفِرَهِ (آیه ۲۲۱ سوره بقره)

(وَ اللَّهُ یَدْعُوا إِلَى الْجَنَّهِ وَ الْمَغْفِرَهِ بِإِذْنِهِ‌)

[۵۶] بقره/سوره۲، آیه۲۲۱.

(و خدا به فرمان خود، دعوت به بهشت و آمرزش مى‌نماید.)

[۵۷] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۳۵.

[۵۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۰۷.

[۵۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۰۵.

[۶۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۳۰۵.

[۶۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۶۱.

۲.۹ – غفار و غفور

غَفّار و غَفور

[۶۲] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۰۸.

[۶۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۹.

[۶۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۴۲۷.

هر دو صیغه مبالغه‌اند، یعنى: بسیار آمرزنده، و هر دو از اسماء حسنى‌اند.
در اقرب الموارد گفته: غفّار در افاده مبالغه از غفور ابلغ است، به علت زیادت حروف و به‌ قولى غفور از حیث کیفیّت مبالغه است و غفّار از حیث کمیّت، یعنى غفور آمرزنده گناهان بزرگ و غفّار آمرزنده گناهان بسیار است.

[۶۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۵۲.

غَفور مجموعا ۹۱ بار و غَفّار چهار بار در کلام الله به کار رفته است.

۲.۹.۱ – غَفُورٌ (آیه ۱۷۳ سوره بقره)

(إِنَّ اللَّهَ‌ غَفُورٌ رَحِیمٌ‌)

[۶۶] بقره/سوره۲، آیه۱۷۳.

(زیرا خداوند آمرزنده مهربان است.)

[۶۷] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۲۶.

[۶۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی