پاورپوینت کامل غَشی? (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غَشی? (مفردات‌قرآن) دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غَشی? (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل غَشی? (مفردات‌قرآن) :

منبع: غَشی (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: غاشِیَه (لغات‌قرآن)، غَشی (مفردات‌نهج‌البلاغه)، غشی (مقالات‌مرتبط).

غَشی (به فتح غین و شین) از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای پوشاندن و فرا گرفتن است.
مشتقات غَشَى‌ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

تَغْشِیه (به فتح تاء، سکون غین و کسر شین) به معنای پوشاندن؛

اِغْشاء (به کسر الف و سکون غین) به معنای پوشاندن؛

اِسْتِغْشاء (به کسر الف، تاء ، سکون سین و غین) به معنای پوشاندن

تَغَشِّی (به فتح تاء، غین و تشدید شین) به معنای پوشاندن و فرا گرفتن؛

غِشاوه (به کسر غین) به معنای چیزی‌که با آن پوشانده شود؛

غاشِیه (به کسر شین) به معنای فراگیرنده و پوشاننده؛

غَواش (به فتح غین) جمع غاشِیه، به معنای فراگیرنده و پوشاننده، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای غَشَى‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَغْشى‌ (آیه ۵۰ سوره ابراهیم)
۲.۲ – یَغْشى‌ (آیه ۱ سوره لیل)
۲.۳ – غشاوه
۲.۳.۱ – غِشاوَهً (آیه ۲۳ سوره جاثیه)
۲.۴ – غاشیه
۲.۴.۱ – غاشِیَهٌ (آیه ۱۰۷ سوره یوسف)
۲.۴.۲ – الْغاشِیَهِ (آیه ۱ سوره غاشیه)
۲.۵ – غواش
۲.۵.۱ – غَواشٍ‌ (آیه ۴۱ سوره اعراف)
۲.۶ – تغشیه
۲.۶.۱ – یُغَشِّیکُمُ‌ (آیه ۱۱ سوره انفال)
۲.۶.۲ – غَشَّى‌ (آیه ۵۴ سوره قمر)
۲.۷ – اغشاء
۲.۷.۱ – یُغْشِی‌ (آیه ۵۴ سوره اعراف)
۲.۷.۲ – فَأَغْشَیْناهُمْ‌ (آیه ۹ سوره یس)
۲.۸ – استغشاء
۲.۸.۱ – اسْتَغْشَوْا (آیه ۷ سوره نوح)
۲.۸.۲ – یَسْتَغْشُونَ‌ (آیه ۵ سوره هود)
۲.۹ – تغشی
۲.۹.۱ – تَغَشَّاها (آیه ۱۸۹ سوره اعراف)
۲.۱۰ – مغشى علیه
۲.۱۰.۱ – الْمَغْشِیِ‌ عَلَیْهِ (آیه ۲۰ سوره محمد)
۲.۱۰.۲ – یُغْشى‌ عَلَیْهِ (آیه ۱۹ سوره احزاب)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای غَشَى‌

غَشَى‌

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۰۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۱۶.

به معنای پوشاندن و فرا گرفتن است.
«غَشِیَهُ‌ الْأَمْرُ: غَطَّاهُ»، امر او را فرا گرفت.

۲ – کاربردها

به مواردی از غَشَى‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – تَغْشى‌ (آیه ۵۰ سوره ابراهیم)

(وَ تَغْشى‌ وُجُوهَهُمُ النَّارُ)

[۴] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۵۰.

«آتش رویشان را فرا گیرد.»

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۱۳۰.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۸۹.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۵۷.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۹.

۲.۲ – یَغْشى‌ (آیه ۱ سوره لیل)

(وَ اللَّیْلِ إِذا یَغْشى‌)

[۹] لیل/سوره۹۲، آیه۱.

«سوگند به شب آن‌گاه که فرا گیرد.»

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۰۷.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۰۲.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۲۵.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۵۹.

۲.۳ – غشاوه

غِشاوه

[۱۴] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۰۱.

[۱۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۶.

[۱۶] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۱۶.

به معنای چیزی‌که با آن پوشانده شود (پرده).

۲.۳.۱ – غِشاوَهً (آیه ۲۳ سوره جاثیه)

(وَ خَتَمَ عَلى‌ سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ عَلى‌ بَصَرِهِ‌ غِشاوَهً)

[۱۷] جاثیه/سوره۴۵، آیه۲۳.

«بر گوش و قلب او مهر زد و بر چشمش پرده‌اى قرار داد.»

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۶۴.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۷۳.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۶۱.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۱۸.

(ببینید: ختم (مفردات‌قرآن))

۲.۴ – غاشیه

غاشِیه

[۲۲] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۰۱.

[۲۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۷.

[۲۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۱۶.

به معنای فراگیرنده و پوشاننده است.

۲.۴.۱ – غاشِیَهٌ (آیه ۱۰۷ سوره یوسف)

(أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِیَهُمْ‌ غاشِیَهٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ‌)

[۲۵] یوسف/سوره۱۲، آیه۱۰۷.

(آیا از این ایمن هستید که عذاب فراگیرى از سوى خدا به سراغ آنان بیاید)

[۲۶] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۲۴۸.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۷۷.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۷۷.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۳۰۸.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۴۱۰.

مراد از غاشیه نقمت و عذاب فراگیرنده است.

۲.۴.۲ – الْغاشِیَهِ (آیه ۱ سوره غاشیه)

(هَلْ أَتاکَ حَدِیثُ‌ الْغاشِیَهِ)

[۳۱] غاشیه/سوره۸۸، آیه۱.

(آیا داستان غاشیه (روزى که وحشت آن همه را فرا مى‌گیرد) به تو رسیده است)

[۳۲] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۵۹۲.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۵۶.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۷۳.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۳۸.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۲۵.

قیامت در این آیه از آن جهت غاشیه خوانده شده که عموم را فرا گیرد و احدى از آن مستثنى نیست،
و مثل:

(وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً)

[۳۷] کهف/سوره۱۸، آیه۴۷.

(و همه مردم را محشور مى‌کنیم، و احدى از ایشان را فروگذار نخواهیم کرد)،

[۳۸] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۲۹۹.

این بهتر از آن است که گوییم اهوال قیامت همه را فرا گیرد زیرا درباره اهل رحمت آمده:

(لا یَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَکْبَرُ)

[۳۹] انبیاء/سوره۲۱، آیه۱۰۳.

(وحشتِ بزرگ، آنها را اندوهگین نمى‌کند.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ترجمه قرآن، ص۳۳۱.

۲.۵ – غواش

غَواش

[۴۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۰۱.

[۴۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۷.

[۴۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۱۶.

جمع غاشِیه است به معنای فراگیرنده‌ها است.

۲.۵.۱ – غَواشٍ‌ (آیه ۴۱ سوره اعراف)

(لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ‌ غَواشٍ‌)

[۴۴] اعراف/سوره۷، آیه۴۱.

«براى آن‌ها از جهنّم بستر و از بالایشان فراگیرنده‌ها است»

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۴۴.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۱۵.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۰۵.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۴۷.

یعنى: آتش از بالا و پایین آن‌ها را احاطه کرده است، نظیر:

(لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ‌)

[۴۹] زمر/سوره۳۹، آیه۱۶.

(براى