پاورپوینت کامل عیر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عیر (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عیر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عیر (مفردات‌قرآن) :

منبع: عیر (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: عِیْرَ (لغات‌قرآن)، عیر (مقالات مرتبط).

عِیر (به کسر عین و سکون یاء) از واژگان قرآن کریم به معنای کاروان است.
این کلمه فقط سه بار در قرآن مجید آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عِیر
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْعِیرُ (آیه ۹۴ سوره یوسف)
۲.۲ – الْعِیرُ (آیه ۷۰ سوره یوسف)
۲.۳ – الْعِیرَ (آیه ۸۲ سوره یوسف)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عِیر

عِیر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۷۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۹۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۳، ص۴۱۸.

به معنای کاروان است.
راغب گوید: عیر به گروهى گفته می‌شود که بارهاى طعام دارند و آن اسم مردان و شتران حامل طعام است، هر چند گاهى در یکى هم استعمال می‌شود.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۹۶.

۲ – کاربردها

به مواردی از عِیر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْعِیرُ (آیه ۹۴ سوره یوسف)

(وَ لَمَّا فَصَلَتِ‌ الْعِیرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ‌)

[۵] یوسف/سوره۱۲، آیه۹۴.

(هنگامى که کاروان از سرزمین مصر جدا شد، پدرشان [یعقوب‌] گفت: «من بوى یوسف را احساس مى‌کنم.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۴۶.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۳۴.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۴۴.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۹۳.