پاورپوینت کامل اخفش صغیر

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اخفش صغیر دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اخفش صغیر،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اخفش صغیر :

منبع: علی بن سلیمان بغدادی

ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل بغدادی ملقب به پاورپوینت کامل اخفش صغیر (حدود ۲۳۵ق ـ ۳۱۵ق)، از نحویان و واژه‌شناسان برجسته بغداد بود که در سال ۳۱۵ هجری درگذشت.
او از محضر علمای بزرگی چون ثعلب و مبرّد بهره برد و به علم نحو و واژه‌شناسی شهرت داشت، هر چند در روایت اخبار و شعر مهارت کمتری داشت.
اخفش به دلیل ویژگی ظاهری خاص و روابط نزدیک با بزرگان زمان خود، به ویژه در دربار عباسیان، شناخته می‌شد.
آثاری از جمله شرح بر کتاب سیبویه و «تفسیر معانی القرآن» به او نسبت داده شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل اخفش صغیر
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل اخفش صغیر

ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل بغدادی ملقب به پاورپوینت کامل اخفش صغیر اهل بغداد بود

[۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۹۱.

و به گفته سیوطی، به هنگام درگذشت، حدود هشتاد سال عمر داشت؛ از این رو و با توجه به تاریخ درگذشت وی می‌توان پنداشت که در حدود ۲۳۵ هجری به دنیا آمده است.
اخفش به معنای کسی است که چشمی کوچک دارد و بینایی او اندک است. سیوطی از دوازده تن با عنوان اخفش یاد می‌کند که مشهور ترین آن‌ها عبدالحمید بن عبدالمجید (اخفش اکبر یا اخفش کبیر)، سعید بن مسعده (اخفش اوسط) و علی بن سلیمان (پاورپوینت کامل اخفش صغیر) هستند.

[۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۱۶۷.

اخفش در سال ۲۸۷ هجری به مصر سفر کرد و به گفته بسیاری تا سال ۳۰۰ق یا ۳۰۶ هجری در آن‌جا اقامت داشت و بنا بر نقل ابن عساکر در همین زمان بود که تعلیم و تربیت فرزند ابن مدبر، وزیر معتمد خلیفه عباسی را بر عهده گرفت. وی سپس مصر را ترک کرد و راهی حلب شد و مدتی در آن‌جا اقامت گزید و سرانجام به عراق و بغداد بازگشت.

[۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۱، ص۵۱۹.

رجال‌شناسان اهل‌سنّت، او را موثق خوانده‌اند.

[۴] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۳۳.

از نشانه‌های ظاهری اخفش این است که چهره‌ای ناموزون داشت و از آن‌جا که لب‌هایش کوتاه بود و هنگام بستن دهان، دندان‌هایش آشکار می‌ماند، او را اجلع گفته‌اند.

[۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۷۷۰.

اخفش معاصر ابن رومی، شاعر برجسته و ادیب نامدار روزگار خود بود و ابن رومی او را هجو می‌کرد.
از آن‌جا که ابن رومی چهره‌ای عبوس و درهم کشیده و طینتی خشن و خشک داشت و اخفش در مزاح و بذله‌گویی زبانزد بود، غالباً مشاجره‌هایی میان آنان پیش می‌آمد و ابن رومی اخفش را هجو می‌کرد.

[۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲۱، ص۹۶.

اخفش نزد بزرگانی چون ابوعلی مقله، وزیر عباسیان، مقام و منزلت خاصی داشت و او اخفش را بسیار احترام می‌کرد و معیشت وی را تأمین می