پاورپوینت کامل علی بن زید بیقهی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل علی بن زید بیقهی (مقاله‌دوم) دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل علی بن زید بیقهی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل علی بن زید بیقهی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل علی بن زید بیقهی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: علی بن زید بیقهی.

دیگر کاربردها: ابن فندق (ابهام‌زدایی).

ابوالحسن علی بن زید بن محمد بیهقی بُستی نیشابوری شرف الدین ملقب به ابن فندق (حدود ۴۹۰ق ـ ۵۶۵ق) دانشمند جامع‌الاطراف قرن ششم هجری از سبزوار بود که در حوزه‌های تاریخ، فقه، کلام، ادب، فلسفه، ریاضیات و نجوم فعالیت داشت.
او از خاندان فندقیان بود و نسب خود را به خزیمه بن ثابت انصاری می‌رساند.
با استادان برجسته‌ای چون احمد میدانی، امام فزاری و ابراهیم خراز تحصیل کرد و در شهرهایی چون نیشابور، مرو و ری به تدریس و تألیف پرداخت.
درباره مذهب او اختلاف است؛ برخی وی را شافعی و برخی شیعه امامی دانسته‌اند.
بیهقی در سال ۵۶۵ هجری درگذشت و بیش از ۷۶ اثر علمی از خود به جای گذاشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی علی بن زید بیقهی
۲ – ولادت
۳ – فعالیت‌ها
۴ – مذهب
۵ – اساتید
۶ – آثار
۷ – وفات
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی علی بن زید بیقهی

ابوالحسن علی بن زید بن محمد بیهقی بُستی نیشابوری شرف الدین ملقب به ابن فندق تاریخ نگار، ادیب، منجم، متکلم، فقیه و شاعر سده ششم و از خاندان حاکمیان و فندقیان بُست بود که نسبت خود را به خزیمه بن ثابت انصاری ذوالشهادتین از قبیله اوس می‌رساند.

۲ – ولادت

تاریخ تولد او به درستی روشن نیست و به احتمال قوی در حدود ۴۹۰ هجری می‌باشد. گرچه یاقوت حموی به نقل از مشارب التجارب بیهقی تولد او را در ماه شعبان ۴۴۹ هجری ذکر کرده

[۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۷۶۰.

و نویسندگان بعدی نیز مانند صفدی و ذهبی به پیروی از یاقوت همین سال را آورده‌اند،

[۲] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲۱، ص۸۴.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۵۸۵.

به ظاهر درست نیست؛ زیرا به نوشته خود وی در تاریخ بیهق، در سال پانصد هجری هنگام کشته شدن فخرالملک، کودکی بوده که به مکتب می‌رفته و آن تاریخ را به یاد داشته است.

[۴] بیهقی، ظهیرالدین، تاریخ بیهق، ص۵۱.

قزوینی نیز در مقدمه تاریخ بیهق، ولادت او را در سال ۴۹۳ هجری پنداشته است؛

[۵] بیهقی، ظهیرالدین، مقدمه تاریخ بیهق، ص۱۰.

به هر حال او در سبزوار دیده به جهان گشود.

۳ – فعالیت‌ها

در کودکی به همراه پدرش از سبزوار به روستای ششتَمَد که پدرش در آن‌جا باغی داشت، کوچ کرد.

[۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۷۶۰.

در آن‌جا به خواندن کتاب‌های ادبی از قبیل «السامی فی الاسامی»، «المصادر»، «غریب القرآن»، «اصلاح المنطق»، «اشعار متنبی»، «الحماسه»، «السبعیات» و «التخلیص» در نحو پرداخت.

[۷] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲۱، ص۸۴.

در ۵۲۱ هجری از مرو به نیشابور رفت و از آن‌جا عازم زادگاه خود شد و مدت سه ماه در آن دیار ماند و به دیدار شهاب الدین محمد بن مسعود که نخست والی ری و سپس مباشر مملکت شده بود نایل آمد و میان او و شهاب الدین پیوند خویشاوندی برقرار شد. در سال ۵۲۶ هجری والی بیهق قضاوت آن‌جا را به او واگذار نمود و به دلیل بی رغبتی، بیش از چند ماهی در این سمت باقی نماند. در همان سال به ری رفت و تا سال بعد در آن‌جا بود و به فراگیری حساب و جبر و مقابله پرداخت. او پس از بازگشت از ری به خراسان، حساب و جبر و مقابله را نزد عثمان بن جاذوکار تکمیل کرد و پس از خواندن کتاب‌هایی در احکام نجوم در این صناعت شهره گشت. در ۵۲۹ هجری به نیشابور و سپس به بیهق رفت و در ۵۳۰ هجری نزد قطب الدین محمد مروزی طبسی به سرخس رفته و حکمت فرا گرفت. در سال ۵۳۷ هجری به نیشابور مراجعت کرد و از جانب بزرگان آن‌جا مورد احترام و اکرام واقع شد. او در مساجد آن‌جا مجلس تدریس و خطابه برپا کرد و تا سال ۴۵۹ هجری در آن‌جا ماند و سپس برای دیدار نزدیکان خود از آن‌جا کوچ کرد.

[۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۷۶۰.

۴ – مذهب

در مذهب او اختلاف نظر وجود دارد. گروهی او را شافعی مذهب،

[۹] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۹۶.

[۱۰] دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۱۰، ص۱۴۲۷۰.

و دسته‌ای از علمای شیعه وی را از بزرگان شیعه امامیه

[۱۱] ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۵۱.

[۱۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۸، ص۲۴۲.

و از مشایخ ابن شهر آشوب دان