پاورپوینت کامل علی بن حسن باخرزی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل علی بن حسن باخرزی (مقاله‌دوم) دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل علی بن حسن باخرزی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل علی بن حسن باخرزی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل علی بن حسن باخرزی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: علی بن حسن باخرزی.

علی بن حسن باخرزی (م ۴۶۷ هـ.ق) فقیه و ادیب نیشابوری است.
در جوانی به فراگیری فقه شافعی پرداخت.
او از افرادی مانند ابوعثمان صابونی حدیث آموخت.
وی که مدتی کاتب بود، به بغداد رفت و سپس به خراسان بازگشت.
از آثار او می‌توان به دمیه القصر و دیوان شعر اشاره کرد.
وی در سال ۴۶۷ (هجری قمری) در باخرز به قتل رسید.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی علی بن حسن باخرزی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – فعالیت‌ها
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی علی بن حسن باخرزی

ابوالحسن علی بن حسن بن علی سِنخی باخرزی اهل باخَرز از توابع نیشابور بود.

[۱] ابن نجار بغدادی، محمد بن محمود، ذیل تاریخ بغداد، ج۳، ص۱۹۲.

[۲] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۴۱.

[۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۱، ص۳۱۶.

[۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۹۲.

[۵] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۱۰۴.

[۶] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۵، ص۲۵۶.

[۷] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۸۹.

[۸] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۶۵.

[۹] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۸۹.

[۱۰] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۲، ص۱۶.

[۱۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۸۲.

او فردی فقیه و ادیب

[۱۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۲۳۹.

[۱۳] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۱۰۴.

[۱۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۶۳.

[۱۵] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۵، ص۲۵۶.

[۱۶] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۷۳.

[۱۷] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۸۸.

[۱۸] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۶۵.

بود و ادبیات او بر فقهش غلبه پیدا کرد و به آن شهرت یافت.

[۱۹] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۸۷.

[۲۰] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۴۱.

[۲۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۹۲.

[۲۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۸۸.

[۲۳] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۶۵.

۲ – اساتید

علی سنخی در جوانی به فراگیری فقه شافعی

[۲۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۹۲.

[۲۵] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۰، ص۳۳.

[۲۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۶۵.

نزد ابومحمد جوینی پرداخت

[۲۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۸۷.

[۲۸] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۴۱.

[۲۹] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۱۰۴.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۶۳.

[۳۱] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۰، ص۳۳.

[۳۲] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۵، ص۲۵۶.

[۳۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۱۲.

[۳۴] ابن نجار بغدادی، محمد بن محمود، ذیل تاریخ بغداد، ج۳، ص۱۹۲.

و از ملازمان وی و در سلک اصحاب او در آمد.

[۳۵] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۲، ص۱۷.

[۳۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۲۳۹.

[۳۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۷۳.

[۳۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۸۸.

همچنین حدیث را از افرادی مانند ابوعثمان صابونی،

[۳۹] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۴۱.

عبیداللّه بن احمد مکیال

[۴۰] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۴۱.

و محمد بن ابراهیم مزکی فرا گرفت.

[۴۱] ابن نجار بغدادی، محمد بن محمود، ذیل تاریخ بغداد، ج۳، ص۱۹۲-۱۹۳.

۳ – شاگردان

علی بن حسن شاگردانی داشت که ابوشجاع فارس بن حسین ذهلی از جمله شاگردان وی به شمار می‌رود.

[۴۲] ابن نجار بغدادی، محمد بن محمود، ذیل تاریخ بغداد، ج۳، ص۱۹۳.

[۴۳] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۴۱.

۴ – فعالیت‌ها

ابوالحسن مدتی نیز به فن کتابت پرداخت

[۴۴] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۳۲۳.

[۴۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۷۳.

[۴۶] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۹۹.

[۴۷] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۱۲.

[۴۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۸۸.

و در دیوان رسائل خدمت می‌کرد؛

[۴۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۲۳۹.

[۵۰] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۸۸.

[۵۱] ابن نجار بغدادی، محمد بن محمود، ذیل تاریخ بغداد، ج۳، ص۱۹۳.

[۵۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۸۷.

[۵۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۸۲.

سپس در دوران حکومت قائم به امرالله همراه پدرش وارد بغداد شد

[۵۴] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۴۱.

[۵۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۸۴.

و به وزیر ابونصر کُندری (وزیر طغرل بیک) پیوست.

[۵۶] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۲، ص۱۷.

[۵۷] قزوینی، زکریا بن محمد، آثار البلاد و أخبار العباد، ج۱، ص۴۴۷.

[۵۸] ابن نجار بغدادی، محمد بن محمود، ذیل تاریخ بغد