پاورپوینت کامل علم اهل‌بیت (قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل علم اهل‌بیت (قرآن) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل علم اهل‌بیت (قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل علم اهل‌بیت (قرآن) :

امامان معصوم علیهم‌السّلام از مصادیق بارز راسخان در علم و عالمان به تاویل قرآن می باشند.

فهرست مندرجات

۱ – راسخ در علم و عالم به تاویل قرآن
۲ – معنای تأویل
۳ – انحصار علم به تأویل
۴ – راسخون در علم
۵ – مصداق راسخون
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – راسخ در علم و عالم به تاویل قرآن

امامان معصوم علیهم‌السّلام از مصادیق بارز راسخان در علم و عالمان به تاویل قرآن می باشند: هو الذی انزل علیک الکتـب… وما یعلم تاویله الا الله والرسخون فی العلم…» او کسی است که این کتاب (آسمانی) را بر تو نازل کرد، در حالی که تفسیر آنها را، جز خدا و راسخان در علم، نمی‌دانند. ( امام صادق علیه‌ السلام فرمود: ما : اهل بیت علیهم‌السّلام راسخان در علم و عالمان به تأویل قرآنیم).

[۱] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۲۱۳، ح ۱.

[۲] عروسی حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۳۱۲.

[۳] آل عمران/سوره۳، آیه۷.

[۴] فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، تفسیر الصافی، ج۱، ص۳۱۸.

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۲۳۸.

[۶] سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الدر المنثور، ج۲، ص۱۵۰- ۱۵۱.

۲ – معنای تأویل

درباره معنی تأویل سخن بسیار گفته‌اند، آنچه به حقیقت نزدیک تر است این است که تأویل در اصل لغت به معنی بازگشت دادن چیزی است، بنابراین هر کار و یا سخنی را که به هدف نهایی برسانیم تأویل نامیده می‌شود، مثلا اگر کسی اقدامی کند و هدف اصلی اقدام او روشن نباشد و در پایان آن را مشخص کند این کار را تأویل می‌گویند، هر گاه انسان ، سخن بگوید و مفاهیم خاص و اسراری در آن نهفته باشد که هدف نهایی آن سخن را تشکیل دهد به آن تأویل می‌گویند.
در آیه مورد بحث، منظور از تأویل همین معنی است یعنی در قرآن آیاتی است که اسرار و معانی عمیقی دارد، منتها افرادی که افکارشان منحرف است، و اغراض فاسدی دارند از پیش خود، تفسیر و معنی نادرستی برای آن ساخته و برای اغفال خود یا دیگران، روی آن تکیه می‌کنند.

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۴، ص۴۳۷.

۳ – انحصار علم به تأویل

جمله مورد بحث، افاده حصر می‌کند، چون می‌فرماید: تأویل کتاب را به جز خدا کسی نمی‌داند، و ظاهر این حصر این است که علم به تأویل تنها نزد خدا است. و اما جمله : «و الراسخون فی العلم» عطف به آن نیست، تا معنا چنین شود: تأویلش را نمی‌داند مگر خ