پاورپوینت کامل عدد و معدود (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عدد و معدود (صرف و نحو) دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عدد و معدود (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عدد و معدود (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل عدد و معدود (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: عدد (مقالات مرتبط).

عدد و معدود از اصطلاحات ادبیات عرب است، معدود یا تمییز عدد کلمه‌ای است که نوع و جنس شمارش را مشخص می‌کند.
تمییز عدد گاهی مجرور است و گاهی منصوب.
در اصل، تمییز عدد باید از جمع قلّه باشد، و اگر آن وجود نداشته باشد، از جمع مکسر استفاده می‌شود.
در صورت وجود دو معدود برای یک عدد، تطابق عدد با معدود اول است، مگر در عدد مرکب که با معدود برتر تطبیق می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – احکام
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – ثَلَاثِینَ لَیْلَهً، أَرْبَعِینَ لَیْلَهً (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۴۲)
۳.۲ – أَلْفَ سَنَهٍ، خَمْسِینَ عَامًا (سوره عنکبوت/سوره۲۹، آیه۱۴)
۳.۳ – اثْنَتَیْ عَشْرَهَ أَسْبَاطًا، اثْنَتَا عَشْرَهَ عَیْنًا (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۶۰)
۳.۴ – خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَهٍ (سوره معارج/سوره۷۰، آیه۴)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

عدد و معدود از اصطلاحات ادبیات عرب است، معدود یا تمییز عدد کلمه‌ای است که نوع و جنس شمارش را مشخص می‌کند.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۰۵۸.

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۳۵.

[۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۷۰.

[۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۵۷.

[۵] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۲۴۱.

۲ – احکام

معدود به لحاظ صرفی و نحوی دارای احکام زیر است:

• جرّ با «ثلاثه» تا «عشره» و با «مئه» و «ألف»: خَمْسَه رِجالٍ، مِائَه رَجُلٍ.

[۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والاعراب، ص۲۷۱.

• نصب با «أَحَدَ عَشَرَ» تا «تِسعَهٌ وَ تِسعونَ» و اعداد مرکّب، عقود و معطوف میان آن‌ها: ثَلاثَهَ عَشَرَ رَجُلًا، عِشْرونَ فَتاهً.

[۷] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۴۶۲.

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والاعراب، ص۲۷۱.

• تمییز عدد همواره منصوب است و مفرد؛ و اگر مجرور باشد، جمع مى‌آید. «ثَلاثُمِئَهٍ» و «تِسْعُمِئَهٍ» و ما بین آن‌ها خلاف قاعده است، و مطابق قاعده چنین مى‌آید: ثَلاثُ مِئاتٍ.

• تمییز عدد مفرد باید جمع قلّه باشد: ثَلاثَهُ أَحْرُفٍ، نه حروف. اگر تمییز عدد، جمع قلّه نداشته باشد، به جاى آن، جمع مکسّر آورده مى‌شود: سَبْعَهُ قُضْبانٍ.