پاورپوینت کامل عدد اصلی مفرد (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عدد اصلی مفرد (صرف و نحو) دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عدد اصلی مفرد (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عدد اصلی مفرد (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل عدد اصلی مفرد (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: عدد (مقالات مرتبط).

عدد اصلی مفرد در اصطلاح ادبیات عرب اعدادی را گویند که از «واحد» تا «عشره» را دربر می‌گیرد.
«مِئَهٌ» و ألف» نیز مفرد شمرده مى‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – وَاحِدٌ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۶۳)
۳.۲ – اثْنَانِ (سوره مائده/سوره۵، آیه۱۰۶)
۳.۳ – ثَلاَثَهٍ (سوره مائده/سوره۵، آیه۷۳)
۳.۴ – بِأَرْبَعَهِ (سوره نور/سوره۲۴، آیه۱۳)
۳.۵ – خَمْسَهٍ (سوره مجادله/سوره۵۸، آیه۷)
۳.۶ – سِتَّهِ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۵۴)
۳.۷ – سَبْعَهُ (سوره حجر/سوره۱۵، آیه۴۴)
۳.۸ – ثَمَانِیَهَ (سوره زمر/سوره۳۹، آیه۶)
۳.۹ – تِسْعَهُ (سوره نمل/سوره۲۷، آیه۴۸)
۳.۱۰ – بِعَشْرٍ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۴۲)
۳.۱۱ – مِئَهِ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۵۹)
۳.۱۲ – أَلْفَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۶)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

عدد اصلی مفرد در اصطلاح ادبیات عرب اعدادی را گویند که از از «واحد» تا «عَشْره» را دربر می‌گیرد. «مئه» و ألْف» نیز مفرد شمرده مى‌شود.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۳۵.

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۳۰.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۳.

[۴] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۸۳.

۲ – ویژگی های صرفی و نحوی

عدد اصلی مفرد به لحاظ صرفی و نحوی دارای ویژگی‌های زیر است:

• از «ثلاثه» تا «عَشْره»، با معدود مذکّر، همراه «تاء» و با معدود مؤنّث، بدون «تاء» مى‌آید: أَرْبَعَهُ رِجَالٍ وَ أَرْبَعُ فَتَیَاتٍ.

[۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۶۳۰.

[۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۳.

[۷] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۸۳.

• «واحد» و «اِثْنانِ»، با معدود مذکّر، مذکّر و با معدود مؤنّث، مؤنّث مى‌شود: رَجُلٌ وَاحِدٌ، وَ مْرَأَهٌ وَاحِدَهٌ، رَجُلَانِ ثْنَانِ، وَ مْرَأَتَانِ ثْنَتَانِ.

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۳.

• «مِئَهٌ» و «ألْف»، با معدود مذکّر و مؤنث با یک لفظ مى‌آید: مِئَهُ رَجُلٍ وَ مِئَهُ فَتَاهٍ، أَلْفُ رَجُلٍ وَ أَلْفُ فَتاهٍ.

[۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۳.

• مراد، در این‌جا، تذکیر و تأنیث مفرد است، نه تذکیر و تأنیث جمع: ثَلاثَهُ سِجلاّتٍ وَ ثَلاثَهُ حَمّاماتٍ؛ «سِجلّ» و «حَمّام»، مذکّرند.

[۱۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۳.

• معدودی که مذکّر و مؤنث باشد، یا در لفظ مذکّر و در معنا مؤنث باشد، در عدد آن، دو وجه جایز است: ثَلاثُ أَوْ ثَلاثَهُ طُرُقٍ وَ أَنْفُسٍ.

[۱۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۴۳.

• عدد مفرد با درآمدن «أل» بر سر خود آن یا بر سر تمییز آن، معرفه مى‌شود: ما فَعَلتَ بِالعَشَرَهِ الدَّراهِمِ؟؛ ما فَعَلتَ بِعَشَرَهِ الدَّراهِمِ. برخى درآمدن «أل» را بر سر هر دو، جایز دانسته‌اند: ما فَعَلتَ بِالعَشَرَهِ الدَّراهِمِ.

۳ – شواهد قرآنی

برخی از شواهد قرآنی مربوط به عدد اصلی مفرد در ادامه ارائه خواهد شد:

۳.۱ – وَاحِدٌ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۶۳)

•

(وَ إِلَهُکُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لَّا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ)

[۱۲] بقره/سوره۲، آیه۱۶۳.

۳.۲ – اثْنَانِ (سوره مائده/سوره۵، آیه۱۰۶)

•

(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا شَهَادَهُ بَیْنِکُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ حِینَ الْوَصِیَّهِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنکُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَیْرِکُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِی الْأَرْضِ فَأَصَابَتْکُم مُّصِیبَهُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاهِ فَیُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِی بِهِ ثَمَنًا وَ لَوْ