پاورپوینت کامل عدل الهی (اعتقادات)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عدل الهی (اعتقادات) دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عدل الهی (اعتقادات)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عدل الهی (اعتقادات) :

دیگر کاربردها: عدل الهی (ابهام‌زدایی).

در آیات قرآن کریم، عادل بودن و قیام به عدل به عنوان یک صفت مثبت برای خداوند ذکر شده است یعنی در قرآن تنها به تنزیه خداوند از ظلم و ستم در آیات قرآن قناعت نشده است بلکه به طور مستقیم نیز صفت عدالت برای خداوند اثبات شده است چنانکه می فرماید: «شهدالله انه لا اله الا هو والملائکه واولوالعلم قائما بالقسط؛ خدا و فرشتگان و دارندگان دانش گواهی می دهند که معبودی جز خدای یکتا که بپادارنده عدل است، نیست».

[۱] آل عمران/سوره۳، آیه۱۸.

بنابراین از نظر اسلام، عدل الهی حقیقی است و عدالت از صفاتی است که قطعا باید خداوند را به آن موصوف نمود.

فهرست مندرجات

۱ – معانی عدل
۲ – حکمت در لغت و اصطلاح
۳ – عدل الهی از دیدگاه حکمای اسلامی
۳.۱ – دیدگاه امام خمینی
۳.۲ – دیدگاه علامه طباطبایی
۳.۳ – دیدگاه استاد مطهری
۴ – عدل در اصطلاح متکلمان
۴.۱ – دیدگاه قاضی عبدالجبار
۴.۲ – دیدگاه سدید الدین حمصی
۴.۳ – نظر حکیم لاهیجی
۴.۴ – دیدگاه سایر متکلمان
۵ – جایگاه عدل در عقاید شیعه
۶ – عدل در آیات قرآن
۶.۱ – آیه ۲۸۶ سوره بقره
۶.۲ – آیه ۵۴ سوره یونس
۶.۳ – آیه ۵۴ سوره یس
۷ – علل عدل‌
۸ – حکمت در اصطلاح متکلمان
۸.۱ – حکمت عملی
۸.۲ – احکام و اتقان در آفرینش
۸.۳ – تنزه و پیراستگی
۸.۴ – غایتمند بودن افعال الهی
۹ – دلایل اثبات عدل الهی
۹.۱ – دلایل عقلی
۹.۲ – دلایل نقلی
۱۰ – نتیجه‌گیری
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – معانی عدل

در فرهنگ‌های لغت عربی برای عدل معانی یا کاربردهایی ذکر شده است که مهمترین آنها عبارتند از: تعادل و تناسب، تساوی و برابری، اعتدال یا رعایت حد وسط در امور، استوار و استقامت.

[۲] معجم مقابیس اللغه، ابن فارس، ج ۴، ص ۲۴۶.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۷۵۳.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۳، ص ۴۹۴.

[۵] فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص۵۱_۵۲.

[۶] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۳۲۵.

می‌توان گفت: جامع معانی یا کاربردهای یاد شده این است که هر چیزی در جایگاه متناسب خود قرار گیرد به گونه‌ای که سهم مناسب و شایسته خود را از هستی و کمالات آن دریافت کند و به حق و سهم دیگران تجاوز نکند. بنابراین می‌توان گفت: سخن امام علی (علیه‌السّلام) که در تعریف عدل فرموده است: «العدل یضع الامور مواضعها»

[۷] دشتی، محمد، نهج البلاغه، ج۱، ص۳۸۲، حکمت ۴۳۷.

دقیق‌ترین تعبیر در این باره است. عبارت: «وضع کل شیء فی موضعه و اعطاء کل ذی حق حقه» نیز که فلاسفه در تعریف عدل به کار برده‌اند،

[۸] حکیم سبزواری، ملا هادی، شرح الاسماء الحسنی، ص۵۴.

بیانگر معنای یاد شده است.
مولوی معنای مزبور را این گونه به نظم آورده و به تمثیل کشیده است:
عدل چه بود؟ وضع اندر موضعش ظلم چه بود؟ وضع در نا موضعش
عدل چه بود؟ آب ده اشجار را ظلم چه بود، آب دادن خار را

[۹] مثنوی معنوی، ص۱۱۶۹، چاپ نهم، دفتر ششم.

۲ – حکمت در لغت و اصطلاح

در کاربردهای لغوی واژه حکمت، استواری و منع از نقص و خلل و تباهی ماخوذ و مقصود است. چنان که لجام اسب را «حکمه» گویند، زیرا اسب را از سرکشی و حرکت‌های ناموزون باز می‌دارد، شارع را بدان جهت مولی و حاکم گویند که مکلف را از انجام کارهای ناروا باز می‌دارد. قاضی را بدان جهت حاکم گویند که از ضایع شدن حق افراد و تعدی به حقوق دیگران جلوگیری می‌کند. تصدیق علمی را از آن رو حکم نامیده‌اند که شک و تردید ذهن را برطرف می‌سازد. هرگاه چیزی از استواری و استحکام برخوردار باشد، از اختلال مصون خواهد بود.
بنابراین، کلمه حکمت ملازم با خلل‌ناپذیری، استواری و استحکام است، خواه مربوط به علم باشد و خواه مربوط به عمل.

[۱۰] فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ج۱، ص۱۷۸.

[۱۱] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳۶.

[۱۲] طباطبایی، محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۵۴.

۳ – عدل الهی از دیدگاه حکمای اسلامی

عدل الهی از نظر حکیمان مسلمان آن است که خداوند در افاضه وجود و کمال به موجودات، قابلیّت و لیاقت آنها را نادیده نیانگاشته است. تناسب و موزونیّت از ویژگی‌های نظام آفرینش است. در این نظام، توازن و تناسب پدیده‌ها در نظر آمده است. عدل به معنای برابری نیست. میان پدیده‌های جهان بر اساس حکمت الهی تفاوت‌هایی وجود دارد که از برابری حکایت نمی‌کنند؛ امّا عادلانه‌اند.

۳.۱ – دیدگاه امام خمینی

امام خمینی عدل را از صفات کمالی می‌داند که حق تعالی بر اساس آن نظام عالم را بنا کرده است.

[۱۳] خمینی، روح الله، شرح چهل حدیث، ص۱۱۳-۱۱۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۸.

امام خمینی در نگاه عرفانی، اعتدال هر موجودی را مظهریت از اسمای الهی می‌داند؛ بدین‌معنا که موجود، به صورت کامل و تمام، مظهر تمامی اسما یا صفات خداوند باشد؛ به گونه‌ای که مظهریت از اسمی بر اسم دیگر غلبه نداشته باشد و مظهر همه اسما به صورت مساوی باشد. انسان کامل یکی از مظاهر و حقایق وجودی است که در او عدل مطلق و استقامت مطلقه به معنای مظهریت همه اسما و صفات الهی به صورت اعتدال تام و بر صراط مستقیم ظهور یافته است.

[۱۴] خمینی، روح الله، شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص۱۴۸-۱۴۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۲.

امام خمینی به عدل الهی از سه منظر توجه نموده است:
۱- عدالت در تکوین: عدل الهی اقتضا می‌کند که به هر موجودی کمال لایق آن را بدهد.

[۱۵] خمینی، روح الله، مصباح الهدایه، ص۵۵، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶.

امام از مصادیق عدالت تکوینی خداوند را یکسان بودن همه افراد بشر در هدف خلقت و نبود تفاوت میان انسان‌ها می‌داند لذا، نور عدل الهی بر همه به صورت یکسان می‌تابد و تنها برتری افراد به تقوا است.

[۱۶] خمینی، روح الله، صحیفه امام، ج۶، ص۴۵۳، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹.

۲- عدالت در تشریع: امام خمینی با تاکید بر عدالت در تشریع خاطرنشان می‌کند که مقتضای عدالت این است که دین در بیان احکام و قوانین و بیان معارف و حقایق که مقصد اصلی ادیان الهی است، در اوج و کمال خود باشد در غیر این صورت نقص در شریعت و خلاف عدل الهی است.

[۱۷] خمینی، روح الله، آداب الصلاه، ص۲۹۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۸.

۳- عدالت در جزا: عدل الهی اقتضا می‌کند خداوند افراد مطیع را پاداش و افراد عاصی را مواخذه کند؛ البته این مواخذه بر اساس ابلاغ و رسیدن احکام و تکالیف به بنده و فراهم بودن امکانات انجام فعل است و عقاب بندگان بدون ابلاغ احکام و ارسال رسل، خلاف عدالت الهی و حکم عقل است.

[۱۸] خمینی، روح الله، تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۳، ص۴۸۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵

[۱۹] خمینی، روح الله، تهذیب الاصول، ج۳، ص۸۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۷.

از این‌رو از رو عدل الهی اقتضا می‌کند افرادی که مستضعف هستند و از مراکز تمدن دور بوده‌اند و هیچ آگاهی از اسلام ندارند و همچنین افرادی که بر اساس اعتقاد و اطمینان به صحت دین خود، اعمال و تکالیفی انجام داده‌اند و به دین اسلام توجه نداشته‌اند مشمول عذاب جهنم نکند.

[۲۰] خمینی، روح الله، دانشنامه امام خمینی، ج۷، ص۲۳۹، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۰۰.

۳.۲ – دیدگاه علامه طباطبایی

علامه طباطبایی در تحلیل حقیقت عدل گفته است:
حقیقت عدل عبارت است از: «اقامه المساواه و الموازنه بین الامور بان یعطی کل من السهم ما ینبغی ان یعطاه. فیتساوی فی ان کلا منها واقع فی موضعه الذی یستحقه؛

[۲۱] طباطبایی، محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۳۱.

حقیقت عدل عبارت است از برقراری تساوی و توازن میان امور به گونه‌ای که سهم شایسته هر یک بدان داده شود. در نتیجه، همگی در این جهت که در جایگاه شایسته خود قرار گرفته است، یکسان و برابرند.»
آنگاه افزوده است:
«از آنچه گفته شد، روشن گردید که عدل با حسن ملازمه دارد، زیرا حسن و زیبایی در امور به این است که هرچیزی به گونه‌ای باشد که نفس انسان آن را بپسندد و مجذوب آن شود. بدیهی است قرار گرفتن هر چیز در جایگاه مناسب آن، مستلزم چنان زیبایی خواهد بود».

[۲۲] طباطبایی، محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۳۱.

۳.۳ – دیدگاه استاد مطهری

استاد مطهری در میان معانی که برای عدل ذکر می‌کند، اصطلاح کلامی آن را این چنین می‌نویسد:
«رعایت استحقاقها در افاضه وجود و امتناع نکردن از افاضه و رحمت به آنچه امکان وجود یا کمال وجود دارد.»

[۲۳] مطهری، مرتضی،مجموعه آثار، ج ۱، ص ۸۱- ۸۲.

دیگر متکلمان عدلیه نیز این تعابیر را در تعریف اصطلاحی عدل به کار برده‌اند.

[۲۴] عقاید استدلالی (۱)، ص ۱۶۶.

۴ – عدل در اصطلاح متکلمان

موضوع عدل در علم کلام، فعل خداوند است و حقیقت آن همان حسن و نیکویی است. یعنی افعال خداوند همگی حسن و پسندیده است، و خداوند هرگز فعل نازیبا و ناپسند انجام نمی‌دهد و آنچه را که واجب و نیکوست ترک نمی‌کند، در این مورد به سخنان برخی از متکلمان می‌پردازیم:

۴.۱ – دیدگاه قاضی عبدالجبار

قاضی عبدالجبار معتزلی (متوفای ۴۱۵ هـ) گفته است:
«ما هر گاه خداوند را به عدل و حکمت وصف می‌کنیم مقصودمان این است که خداوند فعل ناروایی انجام نمی‌دهد، و آنچه را که واجب است ترک نمی‌کند، و همه کارهای او نیکوست» (نحن اذا وصفنا القدیم تعالی بانه عدل حکیم، فالمراد به انه لایفعل القبیح، او لا یختاره، و لا یخل بما هو واجب علیه، و ان افعاله کلها حسنه.).

[۲۵] معتزلی، عبدالجبار بن احمد، شرح الاصول الخمسه، ص۲۰۳.

۴.۲ – دیدگاه سدید الدین حمصی

شیخ سدید الدین حمصی (قرن ششم هجری) در این باره گفته است:
«سخن درباره عدل، سخن در افعال الهی است و این که همه افعال خداوند پسندیده و نیکوست و از قبایح پیراسته است و چیزی را که به مقتضای حکمت