پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی :

منبع: پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی

مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی (مقاله‌دوم).

ابونجیب عبدالقاهر بن عبداللّه بن محمد بن عَمَّویه سهروردی (۴۹۰ق ـ ۵۶۳ق) از علمای برجسته سده ششم هجری که در سهرورد متولد شد.
پس از تحصیل در بغداد و اصفهان، به تدریس در نظامیه بغداد پرداخت.
او پس از آشنایی با احمد غزالی به تصوف روی آورد و در بغداد خانقاه و مدرسه‌ای برای ارشاد و تعلیم صوفیان بنا کرد.
سهروردی در علوم مختلفی چون فقه، حدیث، تاریخ و تفسیر مهارت داشت و شاگردان بسیاری تربیت کرد.
از آثار مهم او «آداب المریدین» در زمینه تصوف است.
وی در سال ۵۴۳ هجری درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی
۲ – شهرت علمی
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل عبدالقاهر بن عبدالله سهروردی

ابونجیب عبدالقاهر بن عبداللّه بن محمد بن عَمَّویه سهروردی نسب‌شناسان نسب وی را به قاسم بن محمد بن ابی‌بکر می‌رسانند و وی را عموی شیخ شهاب الدین سهروردی، شیخ اشراق می‌دانند

[۱] آقا بزرگ تهرانی، محمد محسن، الذریعه، ص۲۸.

که از اهالی سهرورد، محلی در نزدیکی شهر زنجان، بوده و در سال ۴۹۰ هجری متولد شد.

[۲] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۱۷۳.

۲ – شهرت علمی

سهروردی در علوم گوناگون و رایج دوره خود از قبیل حدیث، تاریخ، فقه، اصول، تفسیر و علوم ادبی تبحر یافت و مدتی نیز در نظامیه بغداد مشغول تدریس گردید. وی بعد از مصاحبت با احمد غزالی، به زهد و تصوف روی آورد و گوشه عزلت گزید؛ سپس مدتی در محلی که برای صوفیان ساخته شده بود، به وعظ و تذکره و دعا و جذب مرید و شاگرد پرداخت؛ لذا بعد از فزونی مریدان، مدرسه‌ای بنا کرده و به آن محل نقل مکان نمود.

[۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۶، ص۴۱۲.

این امر سبب گردید وی را از مشایخ صوفیه ذکر کنند.
ابوسعد سمعانی می‌گوید: «ابونجیب بعد از آموختن فقه در نظامیه مدتی از مردم کناره‌گیری کرده و گوشه عزلت گزید؛ مریدانی پیدا کرد و در کرانه دجله رباطی (کاروان‌سرایی) برای خود ساخت و مردم را به سوی خدا دعوت نمود و طریق زهد و خودسازی را در پیش گرفت. چندین بار او را ملاقات کرده و از کلامش بهره بردم».

[۴] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۷، ص۳۰۷.