پاورپوینت کامل محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی‌ (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی‌ (مقاله‌دوم) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی‌ (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی‌ (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی‌ (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محیی‌الدین عبدالقادر گیلانی‌.

محیی‌الدین عبدالقادر بن موسی بن عبداللّه بن یحیی گیلانی حسنی (۴۷۰ق ـ ۵۶۲ق) فقیه، محدث، واعظ و صوفی بزرگی بود که فرقه قادریه را پایه‌گذاری کرد.
وی به تدریس، فتوا، موعظه و قضاوت در بغداد پرداخت و تا ۹۰ سالگی زیست.
عبدالقادر آثار متعددی در فقه، تصوف و اخلاق نگاشت؛ از جمله «فتوح الغیب» و «الغنیه لطالبی طریق الحق».
او در سال ۵۶۱ هجری یا ۵۶۲ هجری در بغداد درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی عبدالقادر بن موسی گیلانی
۲ – فعالیت‌ها
۳ – ویژگی‌ها و القاب
۴ – گرایش فقهی
۵ – تأسیس فرقه قادریه
۶ – اساتید
۷ – خلفای عصر
۸ – آثار
۹ – وفات
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

۱ – معرفی عبدالقادر بن موسی گیلانی

محیی‌الدین عبدالقادر بن موسی بن عبداللّه بن یحیی گیلانی حسنی در سال ۴۷۰ یا ۴۷۱ هجری در گیلان متولد شد.

[۱] آقا بزرگ تهرانی، محمد محسن، الذریعه، ج۹، ص۱۰۱۶.

[۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۴۷.

عبدالقادر در هیجده سالگی (۴۸۸ق) وارد بغداد شد

[۳] گیلانی، عبدالقادر، فتوح الغیب، ص۱۰۸.

و در آن‌جا با علما و بزرگان صوفی ارتباط برقرار کرد و اصول سخنرانی و احادیث و ادبیات را فراگرفت. محیی الدین با همت عالی و پشتکار فراوان تحصیلش را نزد قاضی ابوسعید محزمی در مدرسه باب الأزج بغداد به پایان رسانید و در آن‌جا به سخنرانی و فتوا و ارشاد مشغول شد. از او فرزندانی باقی ماند که همگی به دانش ورزی شهرت داشتند.

[۴] گیلانی، نجم الدین محیی الدین، سیر و مناقب الائمه التصوف، ص۲۵.

۲ – فعالیت‌ها

در جلسات موعظه و حکمت وی، جمعیت بسیاری جمع می‌شدند، به طوری که فضای مدرسه، جوابگوی سیل جمعیت مشتاق نبود؛ لذا در سال ۵۲۸ هجری مدرسه را با کمک مردم گسترش داد و در آن‌جا به ادامه فتوا و تدریس در رشته‌های گوناگون از جمله فقه، حدیث، علوم حقایق، تفسیر، سخنرانی و موعظه پرداخت و به مدت ۳۳ سال به آن اشتغال داشت.
شیخ عبدالقادر همزمان با تدریس علوم، به مدت ۳۷ سال در بغداد قضاوت نمود و شاگردان او قبل از ظهر، تفسیر، حدیث، اصول، نحو و بعد از ظهر قرائات قرآن را از وی می آموختند.

۳ – ویژگی‌ها و القاب

فصیح، بلیغ، کاتب، واعظ، مرشد، سخنران ماهر و معروف به غوث اعظم، غوث الثقلین، بازاللّه، باز اشهب و جنگی دوست بود که لقب آخر را وی و فرزندانش ادعا نکرده‌اند و اولین فردی که آن را ادعا کرد، نوه او قاضی ابوصالح نصر بن ابی بکر بن عبدالقادر بود.

[۵] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ص۱۳۰.

<