پاورپوینت کامل عبد بن احمد هروی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عبد بن احمد هروی (مقاله‌دوم) دارای ۵۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عبد بن احمد هروی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عبد بن احمد هروی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل عبد بن احمد هروی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: عبد بن احمد هروی.

عبد بن احمد هروی (۳۵۵ ـ ۴۳۴ هـ.ق) ملقب به ابن‌سماک از محدثان قرن پنجم هجری قمری بود.
او به بلاد گوناگون مثل خراسان، عراق، مکه، جبل، مصر و دمشق سفر کرد و محضر بسیاری از محدثان را درک کرد.
وی با خطیب بغدادی مکاتبه داشت.
او متکلم، حافظ حدیث، رجالی، فقیه، اصولی و لغوی بود.
وی گرایش به مذهب مالکی داشت و در عقیده اشعری‌مسلک و صوفی بود.
او را فردی مورد اعتماد، دین‌دار و زاهد توصیف کرده‌اند.
وی آثار بسیاری داشت که از جمله می‌توان به السنه، بیعه العقبه و المعیدین اشاره کرد.
او در سال ۴۳۴ (هجری قمری) در مکه درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی عبد بن احمد هروی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – مذهب
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی عبد بن احمد هروی

ابوذر عبد بن احمد بن محمد هروی انصاری ملقب به ابن‌سماک

[۱] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۷۰.

[۲] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۶.

[۳] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، طبقات الحفاظ، ج۱، ص۴۲۵.

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۵.

[۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۴۳۷.

نام وی را عبداللّه

[۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۵، ص۲۸۷.

[۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۵۵.

و عبیداللّه

[۸] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۱۳۲.

نیز ذکر کرده‌اند.
او در سال ۳۵۵

[۹] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسّرین، ج۱، ص۳۷۲.

[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۶.

یا ۳۵۶ (هجری قمری)

[۱۱] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۳.

[۱۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۵۵.

[۱۳] ابن‌عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۵.

[۱۴] فاسی، محمد بن احمد، العقد الثمین، ج۵، ص۱۴۷.

در هرات متولد شد.

[۱۵] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۴۵۶.

[۱۶] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۱۳۲.

[۱۷] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۹.

وی که در شهر خود ابن‌سماک شهرت داشت، پس از سن رشد به آموختن حدیث روی آورد.
پس از آن برای کسب دانش بیش‌تر به بلاد گوناگون

[۱۸] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۶.

[۱۹] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۵، ص۲۸۷.

[۲۰] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۴۵۶.

از جمله بعضی از شهرهای خراسان، عراق، مکه، جبل، مصر و دمشق سفر کرد

[۲۱] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۷۰.

و محضر بسیاری از محدثان را درک کرد.

[۲۲] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۰.

[۲۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۵.

[۲۴] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ج۱، ص۴۳۸.

وی مدتی در مکه مقیم شد و همسری عرب اختیار کرد؛ آن‌گاه در سروان (سراه) سکونت گزید و هر سال در موسم حج در مکه مقیم می‌شد و پس از آن نزد خانواده‌اش بازمی‌گشت.

[۲۵] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسّرین، ج۱، ص۳۷۲.

[۲۶] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۷۰.

[۲۷] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۵۰.

[۲۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

[۲۹] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۵۱۴.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۶.

[۳۱] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۵، ص۲۸۷.

[۳۲] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۴۵۶.

[۳۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۶۹.

[۳۴] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۴۳.

[۳۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۵۷.

[۳۶] ابن‌عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۵.

[۳۷] فاسی، محمد بن احمد، العقد الثمین، ج۵، ص۱۴۷.

او در همه این ایام با خطیب بغدادی مکاتبه داشت و همه آموخته‌های حدیثی خود را برای خطیب می‌فرستاد.
وی حافظ حدیث،

[۳۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۴۲۹.

[۳۹] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۵۰.

[۴۰] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۶.

[۴۱] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، طبقات الحفاظ، ج۱، ص۴۲۵.

[۴۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

[۴۳] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۵۱۴.

[۴۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۵.

[۴۵] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۲.

[۴۶] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۶۹.

[۴۷] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۴۳۷.

[۴۸] فاسی، محمد بن احمد، العقد الثمین، ج۵، ص۱۴۷.

رجالی،

[۴۹] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۲.

فقیه،

[۵۰] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

[۵۱] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۶۹.

اصولی

[۵۲] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۶۹.

[۵۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

و لغوی بود.

[۵۴] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۴۳.

او را فردی مورد اعتماد،

[۵۵] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

[۵۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۵، ص۲۸۷.

[۵۷] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۲.

دین‌دار

[۵۸] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۴۵۶.

و زاهد

[۵۹] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۲.

[۶۰] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ج۱، ص۴۳۸.

[۶۱] فاسی، محمد بن احمد، العقد الثمین، ج۵، ص۱۴۷.

توصیف کرده‌اند.

[۶۲] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسّرین، ج۱، ص۳۷۲.

[۶۳] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۷۰.

[۶۴] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، طبقات الحفاظ، ج۱، ص۴۲۵.

[۶۵] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

[۶۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۶.

[۶۷] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۶۹.

[۶۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۴۳.

[۶۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۵۷.

[۷۰] ابن‌عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۵.

وی به مدت سی سال در مکه ساکن بود

[۷۱] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۲.

و مال کمی اندوخت.

۲ – اساتید

ابوذر هروی از محدثانی چون ابوالعباس بن فضل نضروی، محمد بن عبداللّه بن خمیرویه هروی

[۷۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

[۷۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۶۹.

و بشر بن محمد مزنی

[۷۴] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسّرین، ج۱، ص۳۷۲.

بهره برد.

[۷۵] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۴۵۶.

[۷۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۵.

[۷۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۵۵.

[۷۸] ابن‌عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۵.

علم کلام را از ابن‌باقلانی آموخت.

[۷۹] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۶۹.

[۸۰] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۷۰.

[۸۱] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۵۰.

[۸۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۶۴.

[۸۳] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۵۱۴.

[۸۴] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۱.

[۸۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۴۳.

[۸۶] فاسی، محمد بن احمد، العقد الثمین، ج۵، ص۱۴۷.

صحیح بخاری را در مکه

[۸۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۴۳.

از عبداللّه بن محمد بن حمویه، محمد بن مکی کشمیهنی و ابواسحاق مستملی

[۸۸] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۱۳۲.

[۸۹] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۰.

[۹۰] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ج۱، ص۴۳۸.

فرا گرفت.

[۹۱] ابن ماکولا، علی بن هبهالله، الاکمال، ج۶، ص۲۲۸.

[۹۲] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسّرین، ج۱، ص۳۷۲.

[۹۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۵.

[۹۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۵۵.

[۹۵] فاسی، محمد بن احمد، العقد الثمین، ج۵، ص۱۴۶.

۳ – شاگردان

انصاری شاگردانی داشت که علی بن عبدالغالب ضراب،

[۹۶] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۴۵۶.

احمد بن محمد اشبیلی،

[۹۷] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۱.

[۹۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۵.

قاضی ابوالولید باجی

[۹۹] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسّرین، ج۱، ص۳۷۲.

[۱۰۰] مقری تلمسانی، احمد بن محمد، نفح الطیب، ج۲، ص۷۱.

[۱۰۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۰۵.

[۱۰۲] فاسی، محمد بن احمد، العقد الثمین، ج۵، ص۱۴۷.

و دیگران از او روایت کرده‌اند.

[۱۰۳] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۵۵.

۴ – مذهب

هروی گرایش به مذهب مالک داشت

[۱۰۴] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۳۲.

[۱۰۵] داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسّرین، ج۱، ص۳۷۲.

[۱۰۶] مقری تل