پاورپوینت کامل عُمْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عُمْق (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عُمْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عُمْق (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عُمْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عَمیق (مفردات‌قرآن)، عمیق (لغات‌قرآن)، عمق.

عُمْق (به ضم عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای گودی است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• عَمِقَ (به فتح عین و کسر میم) به معنای راه دور است.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره قرآن مجید و فتنه و … از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده هشت مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عُمْق
۲ – کاربردها
۲.۱ – التَّعَمُّقِ و تَعَمَّقَ – حکمت ۲۷ (ویژگی های کفر)
۲.۲ – عَمیقٌ – حکمت ۲۷۸ (مفهوم قَدَر)
۲.۳ – عَمیقٌ – خطبه ۱۸ (درباره قرآن)
۲.۴ – عَمیقَه – خطبه ۱۹۲ (درباره کعبه)
۲.۵ – عَمائِقُ – خطبه ۱۶۵ (عجایب خلقت طاووس)
۲.۶ – عَمیقاتِ – خطبه ۹۰ (صفات خدا در قرآن)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عُمْق

عُمْق

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۵۳.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۵، ص ۲۱۷.

به معنای گودی آمده است.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۳، ص ۶۴۴.

«بئر عَمیق» چاهی است که ژرف و عمیق باشد.
عَمِق به معنای راه دور است. گویند: «عَمِقَ‌ الطریقُ‌ و المکانُ‌: بَعُد و طال»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۳، ص ۶۴۳.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – التَّعَمُّقِ و تَعَمَّقَ – حکمت ۲۷ (ویژگی های کفر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در حکمت ۲۷ فرموده است: «وَ الْکُفْرُ عَلَى أَرْبَعِ دَعائِمَ: عَلَى التَّعَمُّقِ، وَالتَّنازُعِ، وَ الزَّیْغِ، وَ الشِّقاقِ: فَمَنْ تَعَمَّقَ لَمْ یُنِبْ إِلَى الْحَقِّ، وَ مَنْ کَثُرَ نِزاعُهُ بِالْجَهْلِ دامَ عَماهُ عَنِ الْحَقِّ»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۷۷۶، حکمت ۲۷.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۱۵۸، حکمت ۳۱.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۴۷۳، حکمت ۳۱.

«کفر بر چهار ستون پایدار است پی وهم رفتن، و خصومت کردن و انحراف از راه حق و دشمنی ورزیدن، پس هر کس پی‌خیال و وهم رود به حق برنمی‌گردد، و هر کس خصومتش از روی نادانی زیاد شود کوری‌اش از حق دوام خواهد یافت.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۷۳۹.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۴۳۱.

(شرح‌های حکمت:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۳۷.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۲، ص۲۰۹.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۶۱.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۱۴۲.

)

تَعَمّق: تبعیّت از اوهام و خیالات است به فکر رسیدن به حق.

۲.۲ – عَمیقٌ – حکمت ۲۷۸ (مفهوم قَدَر)

در حکمت ۲۷۸ آمده: «و سئل عن القدر، فقال:طَریقٌ مُظْلِمٌ فَلا تَسْلُکُوهُ، وَ بَحْرٌ عَمیقٌ فَلا تَلِجُوهُ، وَ سِرُّ اللهِ فَلا تَتَکَلَّفُوهُ.»

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۸۴۷، حکمت ۲۷۸.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۳، ص ۲۲۲، حکمت ۲۸۷.

[۱۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۵۲۶، حکمت ۲۷۸.

«از آن حضرت از «قدر» سؤال شد فرمود: راه‌ تاریکی است به آن داخل نشوید، دریای ژرفی است واردش نگردید، سرّ خداست خود را در دانستن آن به تکلف نیاندازید»

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۸۰۹.

[۱۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۶۵۸.

(شرح‌های حکمت:

[۱۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۶۵۸.

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۱۴، ص ۳۷۹.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۲۱، ص ۳۷۵.

[۲۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۱۹، ص ۱۸۱.

)

گویا منظور آن است که اعمال خود را بهتر کنید و روی قضا و قدر نایستید و حساب نکنید.

سخن گفتن از «قدر» و کیفیت صدور اعمال بندگان روی قضا و قدر مسئله غامضی است که احتمال گمراه شدن در آن بیشتر است لذا اما