پاورپوینت کامل عُرْف (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عُرْف (مفردات‌قرآن) دارای ۹۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عُرْف (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عُرْف (مفردات‌قرآن) :

منبع: عُرْف (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: عُرْف (لغات‌قرآن)، عُرْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)، عرف.

عُرْف (به ضم عین و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای معروف و شناخته و به معنای موهای گردن اسب آمده است.
مشتقات این واژه که در آیات قرآن به کار رفته است؛ عبارتند از:

اَعْرَاف جمع عُرْف به معنی یال اسب، کاکل خروس، و قسمت‌های بلند کوه و تپّه است.
مَعرِفه (به فتح میم کسر راء) به معنای درک و شناختن؛
مَعْرُوف (به فتح میم و سکون عین و ضم راء) به معنای شناخته شده؛
تَعریف (به فتح تاء و سکون عین) به معنای شناساندن؛
تَعارف (به فتح تاء) به معنای شناختن همدیگر؛
اِعْتراف (به کسر الف و سکون عین) به معنای اقرار؛
عَرفات (به فتح عین) بیابانی است در دوازده میلی شهر مکّه و آن محل وقوف حاجیان است که روز نهم ذو الحجه از ظهر تا غروب در آن وقوف می‌کنند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عُرْف
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِالْعُرْفِ‌ (آیه ۱۹۹ سوره اعراف)
۲.۲ – عُرْفاً (آیه ۱ سوره مرسلات)
۲.۳ – فَعَرَفَهُمْ‌ (آیه ۵۸ سوره یوسف)
۲.۴ – مَعْروف
۲.۴.۱ – بِالْمَعْرُوفِ‌ (آیه ۲۲۸ سوره بقره)
۲.۴.۲ – بِمَعْرُوفٍ‌ (آیه ۲۳۱ سوره بقره)
۲.۴.۳ – مَعْرُوفٌ‌ (آیه ۲۶۳ سوره بقره)
۲.۵ – تَعریف
۲.۵.۱ – عَرَّفَها (آیه ۶ سوره محمد)
۲.۵.۲ – عَرَّفَ‌ (آیه ۳ سوره تحریم)
۲.۶ – تَعارف
۲.۶.۱ – لِتَعارَفُوا (آیه ۱۳ سوره حجرات)
۲.۶.۲ – یَتَعارَفُونَ‌ (آیه ۴۵ سوره یونس)
۲.۷ – اِعْتراف
۲.۷.۱ – اعْتَرَفُوا (آیه ۱۰۲ سوره توبه)
۲.۷.۲ – فَاعْتَرَفُوا (آیه ۱۱ سوره ملک)
۲.۸ – عَرَفات‌
۲.۸.۱ – عَرَفاتٍ‌ (آیه ۱۹۸ سوره بقره)
۲.۹ – اَعْراف
۲.۹.۱ – الْاَعْرافِ‌ (ایه ۴۶ سوره اعارف)
۲.۹.۲ – اهل اعراف‌
۲.۹.۳ – بررسی روایات‌
۲.۹.۴ – نقل اقوال‌
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای عُرْف

عُرْف

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۳۳۴-۳۲۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۶۱.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۹۳.

به چند معنی آمده:
از جمله به معنی معروف و شناخته شده مثل: آیه ۱۹۹ سوره اعراف.

[۴] اعراف/سوره۷، آیه۱۹۹.

به معنی موهای گردن اسب است (یال) و پی در پی بودن را به آن تشبیه می‌کنند و گویند: «جَاءُوا کَعُرْفِ اَلْفَرَسِ» چنانچه در آیه ۱ سوره مرسلات

[۵] مرسلات/سوره۷۷، آیه۱.

آمده است.
عرف، معرفت و عرفان به معنی درک و شناختن است.
راغب اصفهانی گفته: معرفت و عرفان درک و شناختن شی‌ء است با تفکّر و تدبر در اثر آن و آن از علم اخص است…

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۶۰.

گویند «فُلاَنٌ یُعْرَفُ اَللَّهُ» نگویند «یَعْلَمُ اَللَّهُ». .. که معرفت بشر به خدا با تفکّر در آثار اوست نه با ادراک ذاتش و گویند: «اَللَّهَ یَعْلَمُ کَذَا» نگویند: «یُعْرَفُ کَذَا» زیرا که معرفت از علم قاصر است و در حاصل از تفکّر استعمال می‌شود. خلاصه آنکه: عرفان نسبت به علم شناخت ناقصی است و آن از تفکّر در آثار شی‌ء ناشی می‌شود.

۲ – کاربردها

به مواردی از عُرْف که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – بِالْعُرْفِ‌ (آیه ۱۹۹ سوره اعراف)

(خُذِ الْعَفْوَ وَ اْمُرْ بِالْعُرْفِ‌ وَ اَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِینَ)

[۷] اعراف/سوره۷، آیه۱۹۹.

«عفو را عادت کن و امر به معروف کن و از جاهلان اعراض نما.»

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۴۹۷.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۸۰.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۴۴.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۸۷.

«عُرْف» در این آیه به معنای معروف و شناخته شده است.

۲.۲ – عُرْفاً (آیه ۱ سوره مرسلات)

(وَ الْمُرْسَلاتِ‌ عُرْفاً)

[۱۲] مرسلات/سوره۷۷، آیه۱.

«قسم به فرستاده‌های پی در پی.»

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۳۴.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۴۵.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۹۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۲۸.

«عُرْف» در این آیه به معنای پی در پی بودن است.
رجوع شود به «رسل».

(ببینید: رسل (مفردات‌قرآن))

۲.۳ – فَعَرَفَهُمْ‌ (آیه ۵۸ سوره یوسف)

(فَدَخَلُوا عَلَیْهِ‌ فَعَرَفَهُمْ‌ وَ هُمْ لَهُ مُنْکِرُونَ)

[۱۷] یوسف/سوره۱۲، آیه۵۸.

«بر یوسف داخل شدند، یوسف آنها را شناخت در حالی‌که آنها او را نمی‌شناختند.»

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۲۸۳.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۰۸.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۴۹.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۷۴.

«عَرَفَ» به معنی درک و شناختن است.
معرفت و عرفان درک و شناختن شی‌ء است با تفکّر و تدبر در اثر آن و آن از علم، اخص است…

[۲۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۶۰.

۲.۴ – مَعْروف

مَعْروف به معنای شناخته شده و آن مقابل منکر است و از آن کار نیک مطابق فطرت قصد می‌شود. در تفسیر المیزان ذیل آیه‌ ۲۲۸ سوره بقره

[۲۳] بقره/سوره۲، آیه۲۲۸.

گفته: معروف آن است که مردم با ذوق مکتسب از حیات اجتماعی متداول آن را می‌دانند… معروف در شریعت اسلام آن است که مردم آن را به فطرت سلیم می‌دانند.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۳۲.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۴۸.

راغب اصفهانی گوید: معروف هر فعلی است که خوبی آن به وسیله عقل یا شرع شناخته شود.

[۲۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۶۱.

۲.۴.۱ – بِالْمَعْرُوفِ‌ (آیه ۲۲۸ سوره بقره)

(وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِی عَلَیْهِنَ‌ بِالْمَعْرُوفِ‌)

[۲۷] بقره/سوره۲، آیه۲۲۸.

(… و براى زنان، همانند وظایفى که بر دوش آنهاست، حقوق شایسته‌اى قرار داده شده ….)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۴۸.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۳۲.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۷.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۷۵.

۲.۴.۲ – بِمَعْرُوفٍ‌ (آیه ۲۳۱ سوره بقره)

(فَاَمْسِکُوهُنَ‌ بِمَعْرُوفٍ‌ اَوْ سَرِّحُوهُنَ‌ بِمَعْرُوفٍ‌)

[۳۳] بقره/سوره۲، آیه۲۳۱.

(…یا به طور شایسته آنها را نگاه دارید و آشتى کنید، و یا به طرز پسندیده‌اى آنها را رها سازید…)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۵۱.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۳۳.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۲.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۸۲.

۲.۴.۳ – مَعْرُوفٌ‌ (آیه ۲۶۳ سوره بقره)

(قَوْلٌ‌ مَعْرُوفٌ‌ وَ مَغْفِرَهٌ خَیْرٌ مِنْ صَدَقَهٍ یَتْبَعُها اَذیً)

[۳۹] بقره/سوره۲، آیه۲۶۳.

(گفتار پسندیده در برابر نیازمندان، و عفو و گذشت از تندخویى آنها، از صدقه‌اى که آزارى به دنبال آن باشد، بهتر است…)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۵۹۶.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۸۹.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۴۲.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۴۸.

در این آیه و آیه قبل

[۴۵] بقره/سوره۲، آیه۲۳۱.

و غیره مراد کاری و عملی و قولی است که مطابق عقل و فطرت سیلم بوده باشد، در اینصورت مطلق معروف مورد تصدیق‌ شرع است. خواه شرع بالخصوص به آن تصریح کرده باشد یا نه.

۲.۵ – تَعریف

تَعریف به معنای شناساندن است.

۲.۵.۱ – عَرَّفَها (آیه ۶ سوره محمد)

(وَ یُدْخِلُهُمُ الْجَنَّهَ عَرَّفَها لَهُمْ)

[۴۶] محمد/سوره۴۷، آیه۶.

(و آنها را در بهشت جاویدانش که اوصاف آن را براى آنان بیان کرده وارد مى‌کند.)

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۰۷.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۴۳.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۲۷.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۴۶.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۴۸.

۲.۵.۲ – عَرَّفَ‌ (آیه ۳ سوره تحریم)

(فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهِ وَ اَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَیْهِ‌ عَرَّفَ‌ بَعْضَهُ)

[۵۲] تحریم/سوره۶۶، آیه۳.

(…ولى هنگامى‌که وى آن را نزد یکى دیگر از همسران پیامبر افشا کرد و خداوند پیامبرش را از آن آگاه ساخت، پیامبر قسمتى از آن را بازگو کرد…)

[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۰.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۵۴.

[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۳۱.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۳۶.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۷۴.

۲.۶ – تَعارف

تَعارف به معنای شناختن همدیگر، از باب تفاعل و بین الاثنین است‌.

۲.۶.۱ – لِتَعارَفُوا (آیه ۱۳ سوره حجرات)

(وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ‌ لِتَعارَفُوا)

[۵۸] حجرات/سوره۴۹، آیه۱۳.

(…و شما را تیره‌ها و قبیله‌ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید…)

[۵۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۱۷.

[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۴۸۹.

[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۲۶.

[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۲۳.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۰۷.

۲.۶.۲ – یَتَعارَفُونَ‌ (آیه ۴۵ سوره یونس)

(کَاَنْ لَمْ یَلْبَثُوا اِلَّا ساعَهً مِنَ النَّهارِ یَتَعارَفُونَ‌ بَیْنَهُمْ)

[۶۴] یونس/سوره۱۰، آیه۴۵.

(…آنچنان که احساس مى‌کنند گویى جز ساعتى از روز، در دنیا توقّف نکردند؛ به آن مقدار که یکدیگر را ببینند و بشناسند…)

[۶۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۱۴.

[۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۹۷.

[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۶۸.

[۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۳۰۵.

[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۷۲.

آیه صریح است در اینکه روز قیامت مردم همدیگر را می‌شناسند.

۲.۷ – اِعْتراف

اِعْتراف به معنای اقرار است. «اعْتَرَفَ‌ بِالشَّیْ‌ءِ: اقْرَبَهُ عَلی نَفْسِهِ»

۲.۷.۱ – اعْتَرَفُوا (آیه ۱۰۲ سوره توبه)

(وَ آخَرُونَ‌ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ)

[۷۰] توبه/سوره۹، آیه۱۰۲.

(و گروهى دیگر مؤمنانى هستند که به گناهان خود اعتراف کرده‌اند…)

[۷۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۰۳.

[۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۵۱۱.

[۷۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۳۷۶.

[۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۱۹۹.

[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۰۰.

۲.۷.۲ – فَاعْتَرَفُوا (آیه ۱۱ سوره ملک)

(فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ)

[۷۶] ملک/سوره۶۷، آیه۱۱.

(…به گناه خود اعتراف مى‌کنند…)

[۷۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۲.

[۷۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۹۶.

[۷۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۵۶.

[۸۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۷۶.

[۸۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۸۷.

۲.۸ – عَرَفات‌

عَرَفات بیابانی است در دوازده میلی (چهار فرسخی) مکّه و آن محل وقوف حاجیان است که روز نهم ذو الحجه از ظهر تا غروب در آن وقوف می‌کنند، چنانکه مشعر الحرام (مزدلفه) بیابانی است میان عرفات و منی در دو فرسخی مکّه تقریبا و آن نیز محلّ وقوف در شب دهم ذو الحجه است. و هر دو فقط یکبار در کلام اللّه آمده‌اند.
ناگفته نماند: عرفات مفرد است بر وزن جمع در اقرب الموارد از المصباح نقل کرده که اعراب آن مثل اعراب مؤمنات و مسلمات است.

[۸۲] شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ج۱، ص۵۲۴.

[۸۳] قیومی مقری، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ج۱، ص۲۱۰.

۲.۸.۱ – عَرَفاتٍ‌ (آیه ۱۹۸ سوره بقره)

(فَاِذا اَفَضْتُمْ مِنْ‌ عَرَفاتٍ‌ فَاذْکُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ…)

[۸۴] بقره/سوره۲، آیه۱۹۸.

(…و هنگامى که از «عرفات» کوچ کردید، خدا را نزد «مشعر الحرام» یاد کنید…)

[۸۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱.

[۸۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۱۷.

[۸۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۷۹.

[۸۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۵۷.

[۸۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۲۷.

۲.۹ – اَعْراف

اَعْراف جمع عرف (بر وزن قفل) به معنی یال اسب، کاکل خروس، و قسمت‌های بلند کوه و تپّه است.
در اقرب الموارد گفته: «اَعْرَافُ‌ الرِّیاحِ و السّحابِ: اَوَائِلُهَا وَ اَعَالِیهَا»

[۹۰] شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ج۳، ص۵۲۵.

۲.۹.۱ – الْاَعْرافِ‌ (ایه ۴۶ سوره اعارف)

در آیه‌

(وَ بَیْنَهُما حِجابٌ وَ عَلَی‌ الْاَعْرافِ‌ رِجالٌ)

[۹۱] اعراف/سوره۷، آیه۴۶.

«میان اهل بهشت و آتش حائلی است و بر بلندی‌های آن حائل مردانی است.»

[۹۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۱۵۲.

[۹۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۳۲.

[۹۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۱۵.

[۹۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۵۲.

الف و لام عوض از مضاف الیه است تقدیرش چنین می‌باشد: «وَ عَلَی اِعْرَافِ اَلْحِجَابُ رِجَالٍ»

۲.۹.۲ – اهل اعراف‌

در اینجا ابتدا آیاتی که در آنها این کلمه واقع است نقل و سپس مطالب آن را بررسی کرده و آنگاه بعضی از