پاورپوینت کامل عَوْن (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَوْن (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَوْن (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَوْن (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: عَوْن (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: عَوْن (مفردات‌قرآن)، یُغاثوا (لغات‌قرآن)، اعانت.

عَوْن (به فتح عین و سکون واو) از واژگان نهج البلاغه به معنای یاری است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• اِستِعَانَت (به کسر الف و تاء) به معنای یاری خواستن؛
• تَعَاوُن (به فتح تاء و عین) به معنای یکدیگر را یاری کردن؛
• مَعونَت (به قتح میم و نون) به معنای یاری کردن است.

حضرت علی (علیه‌السلام) در پاسخ به طلحه و زبیر از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَون و اِستِعَانَت و تَعَاوُن و مَعونَت
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَعانَنی – حکمت ۳۰۹ (درباره حریفان)
۲.۲ – عَوْنانِ – حکمت ۱۹۲ (خطاب به طلحه و زبیر)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَون و اِستِعَانَت و تَعَاوُن و مَعونَت

عَون

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۷۶۵.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۵۹۸.

به معنای یاری و اِستِعَانَت به معنای یاری خواستن و تَعَاوُن به معنای یکدیگر را یاری کردن و مَعونَت به معنای یاری کردن آمده است.

[۳] راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ج۱، ص۵۹۸.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – أَعانَنی – حکمت ۳۰۹ (درباره حریفان)

به امام (صلوات‌الله‌علیه) گفته شد: چطور بر حریفان غلبه کردی فرمود:
«ما لَقیتُ رَجُلاً إِلاّ أَعانَنی عَلَى نَفْسِهِ.»

[۴] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۵۳، حکمت ۳۰۹.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۲۹، حکمت ۳۱۸.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۳۱، حکم