پاورپوینت کامل عَمّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَمّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَمّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَمّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَمّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عَمّ – عمو (مفردات‌قرآن)، عَمّ و عَمّات (لغات‌قرآن)، عمّ.

عَمّ (به فتح عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای شمول و فراگیری و همگانی شدن است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• عُمُوم (به ضم عین و میم) به معنای فراگیری و همگانی شدن است.

• عامّ (به فتح عین) به معنای فراگیرنده و شامل شونده است.

• عَوام (به فتح عین) جمع عامّه به معنای خلاف «خاصه الناس» است.

• عَمو (به فتح عین) به معنای برادر پدر می باشد.

• عَمّه (به فتح عین و تشدید میم) به معنای خواهر پدر هست.

• عِمَامَه (به کسر عین و فتح میم) معلوم است به علّت احاطه به دور سر، بدین جهت عمامه گفته‌اند.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره قوم ثمود و نامه به مالک اشتر و … از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده موارد زیادی در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَمّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَعَمَّهُمُ و عَمُّوهُ – خطبه ۲۰۱ (درباره قوم ثمود)
۲.۲ – عامٌّ – حکمت ۴۲۷ (درباره عدالت)
۲.۳ – الْعامَّهِ – نامه ۵۳ (نامه به مالک اشتر)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَمّ

عَمّ و عُمُوم

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۵۵.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۶، ص ۱۲۴.

به معنای شمول و فراگیری و همگانی شدن و بودن است. «عَمَ الشیء عُمُوماً: شمل الجماعه»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۳، ص ۶۴۶.

«عامّ» فراگیرنده و شامل شونده و آن لفظی است که برای زیاد غیر محصور وضع شده است.
«عَوام» جمع عامه است، «عامه الناس» بر خلاف خاصه الناس است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۳، ص ۶۴۶.

«عَمو» برادر پدر، «عَمّه» خواهر پدر است، «عِمامَه» معلوم است به علّت احاطه به دور سر، بدین جهت عمامه گفته‌اند.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۳، ص ۶۴۶.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – فَعَمَّهُمُ و عَمُّوهُ – خطبه ۲۰۱ (درباره قوم ثمود)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره قوم ثمود فرموده است: «أَیُّهَا النّاسُ، إِنَّما یَجْمَعُ النّاسَ الرِّضى وَ السُّخْطُ، وَ إِنَّما عَقَرَ ناقَهَ ثَمُودَ رَجُلٌ واحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللهُ تَعالَى بالْعَذَابِ لَمّا عَمُّوهُ بالرِّضَى.»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۵۰۷، خطبه ۲۰۱.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۲۰۷، خطبه ۱۹۶.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۳۱۹، خطبه ۲۰۱.

«ای مردم، جماعت را راضی شدن به کاری و دشمن داشتن کاری در یک گروه جمع می‌کند، ناقه صالح را فقط یک نفر کشت ولی خدا همه را عذاب فرستاد چون همه به آن کار راضی بودند.»

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۴۹۷.

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۳، ص ۸۵۵.

(شرح‌های خطبه: