پاورپوینت کامل عَکْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَکْف (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَکْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَکْف (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَکْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عَکْف (مفردات‌قرآن)، عُکُوف (لغات‌قرآن)، عکف.

عَکْف (به فتح عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای ملازمت با تعظیم است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• عُکُوف (به ضم عین و کاف) به معنای ملازمت با تعظیم است.

حضرت علی (علیه‌السلام) در نامه به قثم بن عباس و … از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده سه مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَکْف
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْعاکِفُ و فَالْعاکِفُ – نامه ۶۷ (نامه حضرت به فرماندار مکّه)
۲.۲ – مُعْتَکِفُونَ – خطبه ۲۳۲ (در شکایت از اهل زمان خویش)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَکْف

عَکْف و عُکُوف

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۴۰.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۱، ص ۵۷۹.

به معنای ملازمت با تعظیم آمده است.
«العُکُوفُ: الإقبال على الشیء وملازمته على سبیل التّعظیم له»

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج ۱، ص ۲۰۵.

به معنای حبس و منع نیز آید.

[۴] فیروز آبادی، مجد الدین، قاموس المحیط، ج ۱، ص ۸۳۹.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْعاکِفُ و فَالْعاکِفُ – نامه ۶۷ (نامه حضرت به فرماندار مکّه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در نامه به قثم بن عباس فرماندار مکّه می‌نویسد: «وَ مُرْ أَهْلَ مَکَّهَ أَلاّ یَأْخُذُوا مِنْ ساکِن أَجْراً، فَإِنَّ اللهَ سُبْحانَهُ یَقُولُ: (سَواءً الْعاکِفُ فیهِ وَ الْبادِ) فَالْعاکِفُ: الْمُقیمُ بِهِ، وَ الْبادی: الَّذی یَحُجُّ إِلَیْهِ مِنْ غَیْرِ أَهْلِهِ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۷۵۴، نامه ۶۷.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۳، ص ۱۴۰، نامه ۶۷.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۴۵۸، نامه ۶۷.

«اهل مکّه