پاورپوینت کامل عَقیل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَقیل (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَقیل (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَقیل (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَقیل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عقیل.

عَقیل (به فتح عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای دوّمین برادر حضرت علی (علیه‌السلام) است.

پسر وی مسلم بن عقیل است که در راه امام حسین (علیه‌السلام) به شهادت رسید.

از این ماده دو مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَقیل
۲ – کاربردها
۲.۱ – عَقیلاً – خطبه ۲۲۳ (سخن حضرت درباره خودش)
۲.۲ – نامه ۳۶ (نامه حضرت به عقیل)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَقیل

عقیل

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۳۷.

عقیل ابن ابی‌طالب دوّمین برادر امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است.
ابو طالب (علیه‌السلام) چهار پسر داشت که هر یک از دیگری ده سال بزرگتر بودند، اوّل طالب، دوّم عقیل، سوّم جعفر و چهارم امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است.
حالات عقیل مشهور و مفصّل است.
در معجم رجال الحدیث آمده است: شیخ صدوق با سند ضعیف از ابن عباس نقل کرده: علی (علیه‌السلام) به رسول خدا (صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله‌وسلم) عرض کرد: یا رسول اللّه شما عقیل را دوست می‌دارید؟ فرمود: آری به خدا او را دو نوع دوست می‌دارم یکی خودش را، دیگری برای دوست داشتن ابو طالب، او را، و پسر او در محبت پسر تو (حسین (علیه‌السلام) مقتول خواهد شد.
عقیل در سال پنجاه هجرت به سنّ نود و شش (۹۶) سالگی از دنیا رفت.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – عَقیلاً – خطبه ۲۲۳ (سخن حضرت درباره خودش)

آنگاه که امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره خود سخن می‌گفت در محضر عموم در خطبه‌ای فرمود: «وَاللهِ لَقَدْ رَأَیْتُ عَقیلاً وَ قَدْ أمْلَقَ حَتَّى اسْتماحَنی مِنْ بُرِّکُمْ صاعاً، وَ رَأَیْتُ صِبْیانَهُ شُعْثَ [الشُّعُورِ، غُبْرَ] الاَْلْوانِ، مِنْ فَقْرِهِمْ، کَأَنَّما سُوِّدَتْ وُجُوهُهُمْ بِالْعِظْلِمِ، وَ عاوَدَنی مُؤَکِّداً، وَ کَرَّرَ عَلَیَّ الْقَوْلَ مُرَدِّداً، فَأَصْغَیْتُ إِلَیْهِ سَمَعی، فَظَنَّ أَنّی أَبیعُهُ دینی، وَ أَتَّبِعُ قیادَهُ، مُفارِقاً طَریقی، فَأَحْمَیْتُ لَهُ حَدیدَهً، ثُمَّ أَدْنَیْتُها مِنْ جِسْمِهِ لِیَعْتَبِرَ بِها، فَضَجَّ ضَجیجَ ذی دَنَف مِنْ أَلَمِها، وَ کادَ أَنْ یَحْتَرِقَ مِنْ میسَمِها، فَقُلْتُ لَهُ: ثَکِلَتْکَ الثَّواکِلُ، یا عَقیلُ ! أَتَئِنُّ مِنْ حَدیدَه أَحْماها إِنْسانُها لِلَعِبِهِ، وَ تَجُرُّنی إِلَى نارٍ سَجَرَها جَبّارُها لِغَضَبِهِ! أَتَئِنُّ مِنَ الاَذَى وَ لا أَئِنُّ مِنْ لَظىً؟!»

[۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۵۵۳، خطبه ۲۲۳.

[۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۲۴۳، خطبه ۲۱۹.

[۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۳۴۶، خطبه ۲۲۴.

«به خدا قسم برادرم عقیل را دیدم در فقر شدید که از من از گندم شما (گندم بیت المال) سه کیلو خواست، بچه‌هایش را دیدم که از فقر موی چرکین و تیره رنگ شده بودند، گویی چهره‌شان با «نیل» رنگ شده بود، چند دفعه آن تقاضا را از من کرد من‌ به حرفش گوش دادم گمان کرد که دینم را به او می‌فروشم و با افسار او حرکت می‌کنم، تکّه آهنی را برای او سرخ کردم، و به جسدش نزدیک نمودم تا از آن عبرت گیرد، از گرمی آن فریاد کشید، و نزدیک بود (اگر ببدنش می‌چسباندم) از داغ آن به سوزد، گفتم زنان فرزند مرده بر تو گریه کنند‌ای عقیل، آیا ناله می‌کنی از آهنی که انسانی به بازیچه آن را سرخ کرده است و می‌کشی مرا به آتشی که خدای جبّارش به