پاورپوینت کامل عَفْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَفْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَفْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَفْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: عَفْو (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: عَفْو (مفردات‌قرآن)، عَفو (لغات‌قرآن)، عفو.

عَفْو (به فتح عین) از واژگان نهج البلاغه هم به معنای گذشت، بخشودن و نادیده گرفتن آمده و هم به معنای محو شدن و از بین رفتن که هر دو نزدیک به هم هستند.
همچنین به معنای زیادت و فراوانی نیز آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره مرگ و عفو خدا و .. از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَفو
۲ – کاربردها
۲.۱ – عَفَّى – خطبه ۲۲۹ (مرگ)
۲.۲ – عَفا – خطبه ۱۴۹ (وصیت امیرالمومنین)
۲.۳ – فَعَفا – خطبه ۱۹۱ (عفو خدا)
۲.۴ – الْعَفْوَ – حکمت ۷ (عفو کردن)
۲.۵ – بِالْعَفْوِ – حکمت ۴۷ (شایستگی مرد)
۲.۶ – بِإِعْفاءِ – خطبه ۱۹۲ (درباره حجاج)
۲.۷ – عَفْوَها – نامه ۶۹ (موعظه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَفو

عَفْو

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۷۳۱.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۲۹۹.

هم به معنای گذشت، بخشودن و نادیده گرفتن آمده و هم به معنای محو شدن و از بین رفتن که هر دو نزدیک به هم هستند آمده است.
عَفو به معنای زیادت و فراوانی نیز آمده است.

[۳] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۲۹۹.

عَفو به معنای زیادت و فراوانی نیز آمده است گویند:
«عَفا شَعر البَعیر: کَثُرَ وَ طالَ.»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۵۹۳.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – عَفَّى – خطبه ۲۲۹ (مرگ)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره مرگ فرموده است:
«فَکَأَنْ قَدْ أَتْاکُمْ بَغْتَهً فَأَسْکَتَ نَجِیَّکُمْ، وَ فَرَّقَ نَدِیَّکُمْ، وَ عَفَّى آثارَکُمْ.»

[۵] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۶۵، خطبه ۲۲۹.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۲۵۱، خطبه ۲۲۵.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۵۲، خطبه ۲۳۰.

«گویا که مرگ به یکی از شما ناگهان رسیده، گفتگوی‌ شما را ساکت کرده، اجتماعتان را متفرق نموده و آثارتان را محو کرده است.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۵۵۱.

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۸۶.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۹۳.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۸، ص۱۹۲.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۴۱۹.

[۱۳] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵.

)

«تعفیه» به معنی محو کردن می‌باشد.

۲.۲ – عَفا – خطبه ۱۴۹ (وصیت امیرالمومنین)

قبل از مرگ خویش فرموده‌:
«إِنْ تَثْبُتِ الْوَطْأَهُ فی هذِهِ الْمَزَلَّهِ فَذاکَ. وَ إِنْ تَدْحَضِ الْقَدَمُ فَإِنّا کُنّا فی أَفْیاءِ أَغْصانٍ، وَ مَهابِّ رِیاحٍ، وَ تَحْتَ ظِلِّ غَمامٍ، اضْمَحَلَّ فی الْجَوِّ مُتَلَفِّقُها، وَ عَفا فی الْأَرْضِ مَخَطُّها.»

[۱۴] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۱۸، خطبه ۱۴۹.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۴۶، خطبه ۱۴۵.

[۱۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۰۷، خطبه ۱۴۹.

«اگر من از این ضربت در این لغزش‌گاه (دنیا) نجات یابم، (شما به مقصود خود رسیده‌اید) و اگر گام‌ها بلغزد و از این جهان رخت بر بندم، ما نیز (مانند دیگران) درسایه شاخه‌ها و مسیر وزش بادها و زیر سایه ابرهاى متراکم آسمان که پراکنده شدند و آثارشان در روى زمین محو شد، خواهیم بود.»

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۱۵.

[۱۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۸۳.

(شرح‌های خطبه:

[۱۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۸۸.

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج، ص.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۲۳.

[۲۲] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۲۳.

)

۲.۳ – فَعَفا – خطبه ۱۹۱ (عفو خدا)

و درباره عفو خدا و طلب عفو از خدای متعال مطالب زیادی دارد مثل:
«الْحَمْدُ لله… الَّذی عَظُمَ حِلْمُهُ فَعَفا، وَ عَدَلَ فی کُلِّ ما قَضَى، وَ عَلِمَ ما یَمْضی وَ ما مَضَى.»

[۲۳] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۴۲، خطبه ۱۹۱.

[۲۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۵۷، خطبه ۱۸۶.

[۲۵] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۸۳، خطبه ۱۹۱.

«همان خداو