پاورپوینت کامل عَطاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَطاء (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَطاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَطاء (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَطاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عَطاء (مفردات‌قرآن)، أَعْطی‌ (لغات‌قرآن)، عطیه.

عَطاء (به فتح عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای بذل، احسان، صله و مطلق دادن چیزی است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• عَطیّه (به فتح عین) به معنای احسان و بذل است.

• تَعَاطِی (به فتح تاء و عین) به معنای تناول و اخذ کردن است.

• اِسْتِعْطَاء (به کسر الف و تاء) به معنای عطا خواستن است.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره اهل بیت (علیهم‌السلام) و … از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده موارد زیادی در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَطاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُعْطِ و یُعْطَ – حکمت ۲۲۳ (درباره احسان)
۲.۲ – یُسْتَعْطَى – خطبه ۱۴۴ (درباره اهل بیت)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَطاء

عَطاء و عَطیّه

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۲۸.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۱، ص ۲۹۸.

به معنای بذل، احسان، صله و مطلق دادن چیزی آمده است.
تَعَاطِی به معنای تناول و اخذ کردناست.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۳، ص ۵۸۱.

اسْتِعْطَاء به معنای عطا خواستن آمده است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۳، ص ۵۸۱.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یُعْطِ و یُعْطَ – حکمت ۲۲۳ (درباره احسان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) حکمت ۲۲۳ فرموده است: «مَنْ یُعْطِ بِالْیَدِ الْقَصیرَهِ یُعْطَ بِالْیَدِ الطَّویلَهِ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۸۲۷، حکمت ۲۲۳.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۲۰۴، حکمت ۲۳۲.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۵۰۹، حکمت ۲۳۲.

«هر که با دست کوتاه احسان کند با دست بلند (خدا) احسان کرده می‌شود.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۵۰۹.

[۹] بحرانی