پاورپوینت کامل عَزْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَزْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَزْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَزْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَزْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

عَزْو (به فتح عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای نسبت دادن است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• اِعتِزاء (به کسر الف و تاء) به معنای نسبت دادن و صبر کردن است.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره بزرگان جاهلیّت و در هنگام دفن حضرت فاطمه (علیها‌سلام) و … از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده هفت مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَزْو
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَعَزّ – خطبه ۲۰۲ (حضرت خطاب به رسول خدا)
۲.۲ – إعْتِزاءِ – خطبه ۱۹۲ (درباره بزرگان جاهلیّت)
۲.۳ – عَزاءً و تَعَزَّى – خطبه ۱۶۰ (درباره رسول خدا)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَزْو

عَزو

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۱۶.

به معنای نسبت دادن، آمده است. «عَزا فلانا الی ابیه: نَسَبَه الیه»

[۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۳، ص ۵۴۲.

اِعتزاء و تَعَزّی نیز به معنای نسبت دادن است و نیز به معنی صبر کردن می آید.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۱، ص ۲۹۰.

«عَزَّ الرَجُل عَزّا: صبر.»
«تَعزیه» وادار به صبر کردن است. «عَزّاه تَعزیه: سَلّاه و صَبّره و اَمَرَهُ بالصَبر»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۳، ص ۵۴۳.

«احسن اللّه عزائک» یعنی خدا به تو صبر خوب بدهد.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – تَعَزّ – خطبه ۲۰۲ (حضرت خطاب به رسول خدا)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در هنگام دفن فاطمه (علیها‌سلام) خطاب به حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بیان می‌دارد: «قَلَّ یا رَسُولَ اللهِ، عَنْ صَفیَّتِکَ صَبْری… إِلاّ أَنَّ لی فِی التَّأَسّیِ بِعَظیمِ فُرْقَتِکَ، وَ فادِحِ مُصیبَتِکَ، مَوْضِعَ تَعَزّ»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۵۰۸، خطبه ۲۰۲.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۲۰۸، خطبه ۱۹۷.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۳۱۹، خطبه ۲۰۲.

«در اثر مفارقت دختر گرامی تو، صبرم کم شد ولی در عبرت گرفتن از فراق بزرگ و مصیبت‌گران رحلّت شما، مرا محلّ صبری هست (که رحلت شما از فراق زهرا سخت‌تر بود.)»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۴۹۷.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۴، ص ۱.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۴، ص ۳.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۸، ص ۳۴.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۱۳، ص ۱۲.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۱۰، ص ۲۶۵. <