پاورپوینت کامل عَذاب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَذاب (مفردات‌قرآن) دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَذاب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَذاب (مفردات‌قرآن) :

منبع: عَذاب (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: عذاب ادنی‌ (لغات‌قرآن)، عَذاب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، عذاب.

عَذاب (به فتح عین ) از واژگان قرآن کریم به معنای عقوبت و شکنجه است.
به گفته برخی از لغت‌شناسان اصل عذاب از عذب گرفته شده اما به نظر می‌آید اصل آن به معنی منع است.
عذاب را از آن جهت عذاب گویند که از راحتی و آسایش منع می‌کند و آن را از بین می‌برد.
بنابر آن‌چه ذکر شد، عذاب مصدر به معنی فاعل‌ به معنای آن‌چه مشقّت دارد و مانع آسایش است.
عاذب و عذوب به کسی گفته می‌شود که از اکل و شرب امتناع کند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَذاب
۲ – کاربردها
۲.۱ – عَذابٌ‌ (آیه ۷ سوره بقره)
۲.۲ – عَذابَهُما (آیه ۲ سوره نور)
۲.۳ – عَذَّبَ‌ (آیه ۲۶ سوره توبه)
۲.۴ – توصیفات عذاب
۲.۴.۱ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۷۶ سوره آل‌عمران)
۲.۴.۲ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۰ سوره جاثیه)
۲.۴.۳ – عَذابٌ‌ (آیه ۷ سوره بقره)
۲.۴.۴ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۰۵ سوره آل‌عمران)
۲.۴.۵ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۶ سوره نحل)
۲.۴.۶ – عَذابٌ‌ (آیه ۲۳ سوره نور)
۲.۴.۷ – عَذابٌ‌ (آیه ۹۰ سوره بقره)
۲.۴.۸ – عَذابٌ‌ (آیه ۵ سوره مجادله)
۲.۴.۹ – عَذابٌ‌ (آیه ۴ سوره مجادله)
۲.۴.۱۰ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۰۴ سوره بقره)
۲.۴.۱۱ – عَذابٌ‌ (آیه ۶۸ توبه)
۲.۴.۱۲ – عَذابٌ‌ (آیه ۳۷ سوره مائده)
۲.۴.۱۳ – عَذابَ‌ (آیه ۲۲ سوره حج)
۲.۴.۱۴ – عَذابَ‌ (آیه ۵۰ سوره انفال)
۲.۴.۱۵ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۲۴ سوره انعام)
۲.۵ – عذاب پس از اتمام حجت‌
۲.۵.۱ – مُعَذِّبِینَ‌ (آیه ۱۵ سوره اسراء)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – اعْذِبوا – غریب ۷ (هنگام مشایعت لشکر)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَذاب

عَذاب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۳۱۰-۳۰۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۴.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۱۱۷.

به معنای عقوبت و شکنجه است.
شیخ طبرسی آن را استمرار الم

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۹۰.

، زمخشری کلّ الم فادح

[۵] زمخشری، جارالله، الکشّاف، ج۴، ص۳۷۴.

و راغب اصفهانی ایجاع شدید معنا کرده‌اند.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۴.

جوهری عقوبت

[۷] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۱، ص۱۷۸.

و اقرب الموارد هر آن‌چه بر انسان دشوار است و او را از مرادش منع می‌کند، معنا کرده‌اند.

[۸] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۹۹.

راغب اصفهانی در اصل آن چند قول نقل کرده از جمله گفته‌اند:

۱.اصل آن از عذب است، عذّبته یعنی: گوارایی زندگی را از او بردم. مرّضته و قذّرته به معنای مرضش را و قذارتش را از بین بردم است.
۲.به قول بعضی اهل لغت تعذیب به معنی ضرب است و به قولی آن از «ماء عذب» آب آلوده و کدر است. عَذَّبْتُهُ‌ یعنی: عیش او را کدر و آلوده کردم.

[۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۵.

به نظر می‌آید اصل آن به معنی منع است. عذاب را از آن جهت عذاب گویند که از راحتی و آسایش منع می‌کند و آن را از بین می‌برد.
در الصحاح،

[۱۰] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۱، ص۱۷۸.

قاموس المحیط

[۱۱] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۱۱۲.

و اقرب الموارد

[۱۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۹۹.

منع را از جمله معانی عذب شمرده اند.
در النهایه گفته: در حدیثی از علی (علیه‌السّلام) وارد شده که در موقع مشایعت عده‌ای از لشکریان خویش فرمود:
«اَعْذِبُوا عَنْ ذِکْرِ النِّسَاءِ اَنْفُسَکُمْ فَاِنَّ ذَلِکُمْ یَکْسِرُکُمْ عَنْ الْغَزْوِ.»

[۱۳] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث والاثر، ج۳، ص۱۹۵.

«خود را از یادآوری زنان منع کنید چون آن شما را از جهاد باز می‌دارد.»
عاذب و عذوب کسی را گویند که از اکل و شرب امتناع کند.
علی هذا عذاب مصدر به معنی فاعل‌ است یعنی: آن‌چه مشقّت دارد و مانع آسایش است، چنان‌که از اقرب الموارد نقل شد.

[۱۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۹۹.

۲ – کاربردها

به مواردی از عَذاب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – عَذابٌ‌ (آیه ۷ سوره بقره)

(وَ لَهُمْ‌ عَذابٌ‌ عَظِیمٌ)

[۱۵] بقره/سوره۲، آیه۷.

(و عذاب بزرگى در انتظار آن‌هاست.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۸۲.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۵۲.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۶۶.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۲۹.

افعال عذاب در قرآن همه از باب تفعیل آمده است. در عذاب دنیوی و اخروی هر دو به کار رفته مثل‌ آن‌چه در آیه ذیل آمده است.

۲.۲ – عَذابَهُما (آیه ۲ سوره نور)

(وَ لْیَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَهٌ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ)

[۲۱] نور/سوره۲۴، آیه۲.

(و باید گروهى از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده کنند.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۰.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۱۴.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۷۹.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۲۱۲.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۹۷.

آیه فوق درباره حدّ زناکاران است.

۲.۳ – عَذَّبَ‌ (آیه ۲۶ سوره توبه)

(وَ اَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَ عَذَّبَ‌ الَّذِینَ کَفَرُوا)

[۲۷] توبه/سوره۹، آیه۲۶.

(و لشکرهایى فرستاد که شما آن‌ها را نمى‌دیدید و کافران را مجازات کرد.)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۹۰.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۲۸۸.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۱۷.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۵۴.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۸.

استعمال آن در عذاب آخرت احتیاج به ذکر شاهد ندارد.

۲.۴ – توصیفات عذاب

عذاب در قرآن با الفاظ عظیم، مهین، الیم، مقیم، حریق، شدید و غیره توصیف شده است، مثل مواردی که در ذیل آمده است.

۲.۴.۱ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۷۶ سوره آل‌عمران)

(لَهُمْ‌ عَذابٌ‌ عَظِیمٌ‌)

[۳۳] آل عمران/سوره۳، آیه۱۷۶.

(و براى آن‌ها مجازات بزرگى است.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷۳.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۱۲۲.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۷۸.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۵۳.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۵۲.

۲.۴.۲ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۰ سوره جاثیه)

(لَهُمْ‌ عَذابٌ‌ عَظِیمٌ‌)

[۳۹] جاثیه/سوره۴۵، آیه۱۰.

(عذاب بزرگى براى آن‌هاست.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۹۹.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۴۴.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۶۰.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۴۲.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۲۳.

۲.۴.۳ – عَذابٌ‌ (آیه ۷ سوره بقره)

(لَهُمْ‌ عَذابٌ‌ عَظِیمٌ‌)

[۴۵] بقره/سوره۲، آیه۷.

(عذاب بزرگى در انتظار آن‌هاست.)

[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷.

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۸۳.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۵۲.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۶۸.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۹۴.

۲.۴.۴ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۰۵ سوره آل‌عمران)

(لَهُمْ‌ عَذابٌ‌ عَظِیمٌ‌)

[۵۱] آل عمران/سوره۳، آیه۱۰۵.

(آن‌ها عذاب عظیمى دارند.)

[۵۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۳.

[۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۷۹.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۷۳.

[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۹۴.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۰۸.

۲.۴.۵ – عَذابٌ‌ (آیه ۱۶ سوره نحل)

(لَهُمْ‌ عَذابٌ‌ عَظِیمٌ‌)

[۵۷] نحل/سوره۱۶، آیه۱۰۶.

(عذاب عظیمى در انتظارشان است.)

[۵۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۷۹.

[۵۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۵۰۹.

[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۵۴.

[۶۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مج