پاورپوینت کامل عَدْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَدْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَدْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَدْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَدْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عَدْو (مفردات‌قرآن)، عَدْو (لغات‌قرآن)، عدو.

عَدْو (به فتح عین و سکون دال) از واژگان نهج البلاغه به معنای تجاوز است.

• عَدُوّ (به فتح عین و ضم دال) به معنای دشمن است.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره خدا و تظلّم از قریش و… از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده موارد زیادی در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَدْو
۲ – کاربردها
۲.۱ – عاداهُ – خطبه ۲ (درباره خدا)
۲.۲ – تَعْتَدوها – حکمت ۱۰۰ (درباره واجبات و حدود الهی)
۲.۳ – أَسْتَعْدیکَ – خطبه ۲۱۷ (درباره تظلّم از قریش)
۲.۴ – عُدْواناً – حکمت ۳۶۳ (سخن حضرت در جنگ صفین)
۲.۵ – الْعَدْوَى – حکمت ۳۹۰ (درباره فال بد و سرایت مرض)
۲.۶ – عُدَىَّ – خطبه ۲۰۹ (سخن حضرت به عاصم بن ریاد)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَدْو

عَدْو

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۰۷.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۱، ص ۲۸۳.

به معنای تجاوز است.

[۳] راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ج ۱، ص ۵۵۳.

اگر با قلب باشد به معنای عداوت و معادات است.
اگر در مورد راه رفتن باشد به معنای عدو (دویدن) است.
در عدم رعایت عدالت در معامله با لفظ «عدوان» و «عدوّ» می‌آید.
عَدُوّ به معنای دشمن که در قلب عداوت دارد است.

[۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۱، ص ۲۸۵.

[۵] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج ۲، ص ۲۱۶.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – عاداهُ – خطبه ۲ (درباره خدا)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره خدا فرموده است: «إِنَّهُ لا یَضِلُّ مَنْ هَداهُ، وَ لا یَئِلُ مَنْ عاداهُ، وَ لا یَفْتَقِرُ مَنْ کَفاهُ.»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۳۸، خطبه ۲.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۱، ص ۲۲، خطبه ۲.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۴۶، خطبه ۲.

«آن‌که خدا هدایتش کند گمراه نمی‌شود و آن‌که خدا دشمن‌اش دارد، نجات نمی‌یابد و خلاص نمی‌شود و آن‌که خدا کفایتش کند فقیر نمی‌شود.»

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۳۵.

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۴۷۲.

(شرح‌های خطبه:

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۴۷۵.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۲۷۲.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۱۳۲.

)

۲.۲ – تَعْتَدوها – حکمت ۱۰۰ (درباره واجبات و حدود الهی)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره واجبات و حدود الهی فرموده است: «إِنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَیْکُمُ فَرائِضَ فَلا تُضَیِّعوها، وَ حَدَّ لَکُمْ حُدوداً فَلا تَعْتَدوها.»

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۷۹۴، حکمت ۱۰۰.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۳، ص ۱۷۴، حکمت ۱۰۵.

[۱۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۴۸۷، حکمت ۱۰۵.

«خداوند فرایضى بر شما واجب کرده است آن‌ها را ضایع نکنید و حدود و مرزهایى را براى شما تعیین کرده از آن تجاوز نکنید.»

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۷۵۹.

[۱۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۴۹۹.

که منظور از «تَعْتَدوا» تجاوز است.

(شرح‌های حکمت:

[۱۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۴۹۹.

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۱۲، ص ۶۲۵.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۲۱، ص ۱۵۷.

[۲۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۱۸، ص ۲۶۷.

)

۲.۳ – أَسْتَعْدیکَ – خطبه ۲۱۷ (درباره تظلّم از قریش)

درباره تظلّم از قریش گوید: «اللَّهُمَّ إنَّی أَسْتَعْدیکَ عَلى قُرَیْش وَ مَنْ أَعانَهُمْ! فَإِنَّهُمْ قَطَعوا رَحِمی.»

[۲۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۵۳۲، خطبه ۲۱۷.

[۲۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۲۲۷، خطبه ۲۱۲.

[۲۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۳۳۶، خطبه ۲۱۷.

«خدایا من تو را بر قریش به یاری می‌طلبم که انتقام گیری، آنها رحم مرا قطع کردند.»

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۵۲۵.

[۲۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۴، ص ۹۲.

[[استعداء]] از ماده عدو به معنای یاری طلبیدن است.

(شرح‌های خطبه:

[۲۸] بحرانی، ابن