پاورپوینت کامل عَجَن (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَجَن (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَجَن (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَجَن (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَجَن (مفردات‌نهج‌البلاغه)

عَجَن (به فتح عین وجیم) از واژگان نهج البلاغه به معنای خمیر کردن است.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره اشعث بن قیس و خلقت انسان از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده سه مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَجَن
۲ – کاربردها
۲.۱ – مَعْجُونَه، عُجِنَتْ – خطبه ۲۲۳ (رشوه اشعث بن قیس برای حضرت)
۲.۲ – مَعْجُوناً – خطبه ۱ (در خلقت انسان)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَجَن

عَجَن

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۰۴.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۶، ص ۲۸۱.

به معنای خمیر کردن آمده است.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – مَعْجُونَه، عُجِنَتْ – خطبه ۲۲۳ (رشوه اشعث بن قیس برای حضرت)

دو مورد در جریان اشعث بن قیس است که حلوایی به عنوان رشوه برای آن حضرت آورد که فرموده: «وَ أَعْجَبُ مِنْ ذلِکَ طارِقٌ طَرَقَنا بِمَلْفَوفَه فی وِعائِها، وَ مَعْجُونَه شَنِئْتُها، کَأَنَّما عُجِنَتْ بِریقِ حَیَّه أَوْ قَیْئِها»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۵۵۵، خطبه ۲۲۳.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۲۴۴، خطبه ۲۱۹.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۳۴۷، خطبه ۲۲۴.

«عجیب‌تر از جریان عقیل آنکه شباهنگی شبانه نزد ما آمد، با حلوایی در ظرفش و با معجونی که از آن متنفّر شدم گویی که با آب دهان (زهر) مار یا استفراغ آن خمیر شده بود.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۵۴۳.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۴،