پاورپوینت کامل ظِلّ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ظِلّ (مفردات‌قرآن) دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ظِلّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ظِلّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: ظِلّ (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: ظِلال (لغات‌قرآن)، ظِلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ظلّ.

ظِلّ (به کسر ظاء و تشدید لام) از واژگان قرآن کریم به معنای سایه است.
جمع آن ظِلال (به کسر ظاء) است.
مشتقات ظِلّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الظِّلِ‌ (به کسر ضاء مشدد) به معنای سایه؛

ظِلالُها (به کسر ظاء) به معنای سایه‌ها؛

ظِلًّا (به کسر ظاء ) ظَلِیلًا (به فتح ظاء و کسر لام) به معنای سایه‌اى گسترده و فرح‌بخش؛

ظُلَّهٌ (به ضم ظاء و فتح لام مشدد) به معنی سایبان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ظِلّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – الظِّلِ‌ (آیه ۲۴ سوره قصص)
۲.۲ – ظِلالُها (آیه ۱۴ سوره انسان)
۲.۳ – ظِل ظَلِیل
۲.۴ – ظِلًّا ظَلِیلًا (آیه ۵۷ سوره نساء)
۲.۵ – ظلّه
۲.۶ – ظُلَّهٌ (آیه ۱۷۱ سوره اعراف)
۲.۷ – الظُّلَّهِ (آیه ۱۸۹ سوره شعراء)
۲.۸ – کَالظُّلَلِ‌ (آیه ۳۲ سوره لقمان)
۲.۹ – ظِلٍ‌ (آیه ۳۰-۳۱ سوره مرسلات)
۲.۱۰ – ظِلٍ‌ (آیه ۴۳-۴۴ سوره واقعه)
۲.۱۱ – الظِّلَ‌ (آیه ۴۵-۴۶ سوره فرقان)
۲.۱۲ – ظِلُّها (آیه ۳۵ سوره رعد)
۳ – اهمیت سایه‌
۳.۱ – ظِلالًا (آیه ۸۱ سوره نحل)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ظِلّ

ظِلّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۲۶۸-۲۷۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۳۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۴۱۵.

به معنای سایه است.
گفته‌اند: آن از فی‌ء اعم است گویند: ظِلُ‌ اللَّیْلِ. ظِلُ‌ الجنه. هر موضعی که آفتاب به آن نرسیده ظلّ گویند، ولی فی‌ء فقط به محلی گفته می‌شود که آفتاب از آن برگشته است،

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۳۵.

به قولی در صبح ظل و در عصر فی‌ء گویند

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۰۰.

و شاید این از آن جهت است که فی‌ء در اصل به معنی رجوع است و سایه در عصر بر می‌گردد. در مجمع البیان ذیل آیه ۵۶ نساء گوید: اصل ظل به معنی ستر است که از آفتاب می‌پوشاند. رؤبه گفته: هر موضعی که در آن آفتاب بوده و برگشته ظل و فی‌ء و غیر آن ظل است.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۱۰.

۲ – کاربردها

به مواردی از ظِلّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الظِّلِ‌ (آیه ۲۴ سوره قصص)

(فَسَقی‌ لَهُما ثُمَّ تَوَلَّی اِلَی‌ الظِّلِ‌.)

[۷] قصص/سوره۲۸، آیه۲۴.

«برای آن دو آب کشید سپس به سایه برگشت.»

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۴.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۵.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۸۲.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۲۸.

۲.۲ – ظِلالُها (آیه ۱۴ سوره انسان)

(وَ دانِیَهً عَلَیْهِمْ‌ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها.)

[۱۲] انسان/سوره۷۶، آیه۱۴.

(و در حالى است که سایه‌هاى آن درختان بهشتى بر آن‌ها فرو افتاده و چیدن میوه‌هایش بسیار آسان است.)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۲۷۹.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۲۹.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۰۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۷۳.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۲۱.

جمع آن ظِلال است.

۲.۳ – ظِل ظَلِیل

ظِل ظَلِیل یعنی زندگی لذّت بخش. در مجمع البیان فرموده برای مبالغه شی‌ء را به مثل لفظش توصیف می‌کنند مثل: یوم أیوم. لیل الیل، داهیه دهیاء.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۱۱.

۲.۴ – ظِلًّا ظَلِیلًا (آیه ۵۷ سوره نساء)

(لَهُمْ فِیها اَزْواجٌ مُطَهَّرَهٌ وَ نُدْخِلُهُمْ‌ ظِلًّا ظَلِیلًا.)

[۱۹] نساء/سوره۴، آیه۵۷.

(و در آن‌جا همسرانى پاکیزه براى آن‌ها خواهد بود و آنان را در سایه‌اى گسترده و فرح‌بخش وارد مى‌کنیم.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۷.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۷۷.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۶۳.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۹۶.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۱۱.

ظلیل به تنهایی به معنی سایه‌دار است. به نظر مراد از آن در آیه عیش و رفاه است نه سایه.
راغب اصفهانی و دیگران گفته‌اند: از عزت و رفاه با ظل تعبیر می‌آورند.

[۲۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۳۵.

علی هذا معنی آیه این است: آن‌ها را به رفاه دائمی وارد می‌کنیم. به قول راغب اصفهانی کنایه از غضارت عیش است.

[۲۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۳۶.

۲.۵ – ظلّه

ظُلَّه به معنای سایبان است. در مجمع البیان ذیل آیه ۵۶ نساء فرموده: «الظُّلَّهُ السَّتْرَهُ»

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۱۰.

در المفردات گفته به معنای ابری است که سایه می‌اندازد و گوید اغلب در شی‌ء مکروه به کار می‌رود.

[۲۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۳۶.

۲.۶ – ظُلَّهٌ (آیه ۱۷۱ سوره اعراف)

(وَ اِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَاَنَّهُ‌ ظُلَّهٌ.)

[۲۹] اعراف/سوره۷، آیه۱۷۱.

«چون کوه را کندیم و بالای سرشان بردیم گویی سایبان بود.»

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۳۹۲.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۰۱.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۰۶.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۳۸۹.

۲.۷ – الظُّلَّهِ (آیه ۱۸۹ سوره شعراء)

(فَکَذَّبُوهُ فَاَخَذَهُمْ عَذابُ یَوْمِ‌ الظُّلَّهِ.)

[۳۴] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۸۹.

(سرانجام او را تکذیب کردند و عذابِ روزِ سایبان سایبانى از ابرِ صاعقه‌خیز آن‌ها را فرا گرفت؛ به یقین آن عذاب روزى بزرگ بود!)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷۵.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۴۲.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحس