پاورپوینت کامل طُلُوع (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل طُلُوع (مفردات‌قرآن) دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل طُلُوع (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل طُلُوع (مفردات‌قرآن) :

منبع: طُلُوع (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: طَلْع (لغات‌قرآن)، طُلُوع (مفردات‌نهج‌البلاغه)، طلوع.

طُلُوع (به ضم طاء و لام) و مَطْلَع (به فتح میم و سکون طاء) از واژگان قرآن کریم به معنی آشکار شدن است.
کلمه طَلْع چهار بار در قرآن کریم به کار رفته، سه بار در میوه خرما هست.
مشتقات طُلُوع که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

مَطْلَعِ‌ (به فتح میم، سکون طاء و فتح لام) به معنای محل طلوع شمس؛

اطْلاع (به سکون طاء) به معنی ظاهر شدن و آگاه کردن؛

اطّلاع (به تشدید طاء) از باب افتعال به معنی آگاه شدن و نیز به معنی اشراف و از بالا نگاه کردن؛

طُلوع (به ضم طاء) به معنای بروز؛

طَلْع (به فتح طاء و سکون لام) به معنای میوه، غنچه و گل است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای طُلُوع و مَطْلَع
۲ – کاربردها
۲.۱ – طُلُوعِ‌ (آیه ۱۳۰ سوره طه)
۲.۲ – مَطْلَعِ‌ (آیه ۵ سوره قدر)
۲.۳ – مَطْلَعِ‌ (آیه ۹۰ سوره کهف)
۲.۴ – اطلاع
۲.۴.۱ – لِیُطْلِعَکُمْ‌ (آیه ۱۷۹ سوره آل عمران)
۲.۵ – اطّلاع
۲.۵.۱ – تَطَّلِعُ‌ (آیه ۱۳ سوره مائده)
۲.۵.۲ – مُطَّلِعُونَ‌ (آیه ۵۴ سوره صافات)
۲.۵.۳ – فَاطَّلَعَ‌ (آیه ۵۵ سوره صافات)
۲.۵.۴ – اطَّلَعْتَ‌ (آیه ۱۸ سوره کهف)
۲.۵.۵ – اَطَّلِعُ‌ (آیه ۳۸ سوره قصص)
۲.۵.۶ – تَطَّلِعُ‌ (آیه ۷ سوره همزه)
۲.۵.۷ – تَطَّلِعُ‌ (آیه ۹۰ سوره کهف)
۲.۶ – طَلْع
۲.۶.۱ – طَلْعِها (آیه ۹۹ سوره انعام)
۲.۶.۲ – طَلْعٌ‌ (آیه ۱۰ سوره ق)
۲.۶.۳ – طَلْعِها (آیه ۱۴۸ سوره شعراء)
۲.۶.۴ – طَلْعِها (آیه ۶۵ سوره صافات)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای طُلُوع و مَطْلَع

طُلُوع و مَطْلَع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۲۲۹-۲۳۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۲۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۶۸.

به معنی آشکار شدن است.
«طَلَعَ‌ الشَّمْسُ و الکوکبُ‌ طُلُوعاً وَ مَطْلَعاً: ظَهَرَ.»

[۴] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۳۸۳.

راغب اصفهانی معنای دیگر را از قبیل آمدن و رو کردن و دانستن را از باب استعاره می‌داند.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۲۲.

۲ – کاربردها

به مواردی از طُلُوع که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – طُلُوعِ‌ (آیه ۱۳۰ سوره طه)

(وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ قَبْلَ‌ طُلُوعِ‌ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها)

[۶] طه/سوره۲۰، آیه۱۳۰.

(و پیش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن تسبیح و حمد پروردگارت را به جا آور.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۱.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۳۲۸.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۳۴.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۸۸.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۵۸.

۲.۲ – مَطْلَعِ‌ (آیه ۵ سوره قدر)

(سَلامٌ هِیَ حَتَّی‌ مَطْلَعِ‌ الْفَجْرِ)

[۱۲] قدر/سوره۹۷، آیه۵.

(شبى است سرشار از سلامت و برکت و رحمت تا طلوع سپیده.)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۸.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۶۴.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۳۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۰۵.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۹۰.

مطلع در این آیه مصدر میمی و به معنای طلوع است و در آیه‌

(حَتَّی اِذا بَلَغَ‌ مَطْلِعَ‌ الشَّمْسِ وَجَدَها تَطْلُعُ‌ عَلی‌ قَوْمٍ.)

اسم مکان و به معنای محل طلوع شمس است.

۲.۳ – مَطْلَعِ‌ (آیه ۹۰ سوره کهف)

(حَتَّی اِذا بَلَغَ‌ مَطْلِعَ‌ الشَّمْسِ وَجَدَها تَطْلُعُ‌ عَلی‌ قَوْمٍ.)

[۱۸] کهف/سوره۱۸، آیه۹۰.

(تا زمانى که به خاستگاه خورشید رسید؛ در آن جا دید خورشید بر جمعیّتى طلوع مى‌کند.)

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۳.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۵۰۲.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۶۲.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۲۲.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۵۸.

مطلع در این آیه اسم مکان و به معنای محل طلوع شمس است.

۲.۴ – اطلاع

اطْلاع به معنی ظاهر شدن و آگاه کردن است. لازم و متعدی هر دو می‌آید.

۲.۴.۱ – لِیُطْلِعَکُمْ‌ (آیه ۱۷۹ سوره آل عمران)

(وَ ما کانَ اللَّهُ‌ لِیُطْلِعَکُمْ‌ عَلَی الْغَیْبِ)

[۲۴] آل عمران/سوره۳، آیه۱۷۹.

یعنی «خدا عادت نداشت که شما را بر غیب مطلع کند.»

[۲۵] طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر موسوی، ج۴، ص۱۲۳.

[۲۶] طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۷۹.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۶۰.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۵۷.

۲.۵ – اطّلاع

اطّلاع از باب افتعال به معنی آگاه شدن است.

۲.۵.۱ – تَطَّلِعُ‌ (آیه ۱۳ سوره مائده)

(وَ لا تَزالُ‌ تَطَّلِعُ‌ عَلی‌ خائِنَهٍ مِنْهُمْ.)

[۲۹] مائده/سوره۵، آیه۱۳.

(و پیوسته از خیانتى تازه از آنها آگاه مى‌شوى.)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۹.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۳۹۲.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۲۴۱.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۴۷.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۶۷.

به معنی اشراف و از بالا نگاه کردن هم آمده است‌.

۲.۵.۲ – مُطَّلِعُونَ‌ (آیه ۵۴ سوره صافات)

(قالَ هَلْ اَنْتُمْ‌ مُطَّلِعُونَ‌)

[۳۵] صافات/سوره۳۷، آیه۵۴.

«آیا شما از جای و حال رفیق من آگاهید.»

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۰۸.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۳۸.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۴۸۵.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۹۳.

بعضی مطلّعون را نیز اشراف معنی کرده‌اند.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۰۸.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۳۸.

۲.۵.۳ – فَاطَّلَعَ‌ (آیه ۵۵ سوره صافات)

(فَاطَّلَعَ‌ فَرَآهُ فِی سَواءِ الْجَحِیمِ)

[۴۲] صافات/سوره۳۷، آیه ۵۵.

یعنی « پس سر بلند کرد و او را در وسط آتش دید.»

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۰۹.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۳۸.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع ا