پاورپوینت کامل طَبْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل طَبْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل طَبْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل طَبْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل طَبْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: طَبْع (مفردات‌قرآن)، یَطْبَعُ (لغات‌قرآن).

طَبْع (به فتح طاء و سکون باء) از واژگان نهج البلاغه به معنای مهر زدن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره علم حقیقی و داروها از این واژه استفاده نموده است.
این ماده سه بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای طَبْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْمَطْبوعُ – حکمت ۳۲۹ (علم حقیقی)
۲.۲ – الطَّبائِعِ – خطبه ۲۲۰ (اعتدال مزاج)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای طَبْع

طَبْع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۷۰.

به معنای مهر زدن آمده است.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۶۷.

راغب گوید: طبع آن است که شی‌ء را به شکلی در آوری‌ مثل طبع (زدن) سکّه و درهم از این جهت به عادت و خلق انسان طبع و طبیعت گفته‌اند.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۵۱۵.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – الْمَطْبوعُ – حکمت ۳۲۹ (علم حقیقی)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در حکمت ۳۲۹ درباره علم حقیقی فرموده است:
«الْعِلْمُ عِلْمانِ: مَطْبوعٌ وَ مَسْموعٌ، وَ لا یَنْفَعُ الْمَسْموعُ إِذا لَمْ یَکُنِ الْمَطْبوعُ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۵۷، حکمت ۳۲۹.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ص۲۳۳، حکمت ۳۳۸.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۳۴، حکمت ۳۳۸.

«دانش دو قسم است: فطرى و شنیدنى، دانش شنیدنى (اکتسابى) سودى ندهد، مگر آن که هماهنگ با فطرى باشد.»

[۷] مکا