پاورپوینت کامل طَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل طَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل طَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل طَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل طَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: طب.

طَبّ (به فتح طاء)، طِبّ (به کسر طاء) و طُبّ (به ضم طاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای معالجه بدن یا نفس است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در وصف حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای طَبّ و مشتقات آن
۲ – کاربردها
۲.۱ – طَبیبٌ – خطبه ۱۰۷ (وصف رسول الله)
۲.۲ – طِبُّکُمْ – خطبه ۲۹ (ملامت اصحاب)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای طَبّ و مشتقات آن

طَبّ، طِبّ و طُبّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۷۰.

به معنای معالجه بدن یا نفس است.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۱۰۸.

علم طبّ از همان ماده است.

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۷، ص۴۰۷.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – طَبیبٌ – خطبه ۱۰۷ (وصف رسول الله)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در وصف حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرموده است:
«طَبیبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ، قَدْ أَحْکَمَ مَراهِمَهُ، وَ أمْضى مَواسِمَهُ، یَضَعُ من ذلِکَ حَیْثُ الْحاجَهُ إِلَیْهِ، مِنْ قُلوب عُمْی، وَ آذان صُمٍّ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۴۱، خطبه ۱۰۷.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ص۲۰۶، خطبه ۱۰۶.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۵۶، خطبه ۱۰۷.

«او طبیبی است که طبّ خود را به شدّت به همه جا می‌برد، مرهم‌های خویش را آماده کرده و میل‌های خود را سرخ نموده هر جا که حاجت باشد مرهم می‌نهد و داغ می‌گذارد مانند دل‌های کور و گوش‌های ناشنوا.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۲۹، خطبه