پاورپوینت کامل ضُعْف (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ضُعْف (مفردات‌قرآن) دارای ۹۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ضُعْف (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ضُعْف (مفردات‌قرآن) :

منبع: ضُعْف (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: ضِعْف (لغات‌قرآن)، ضُعْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ضعف.

ضَعْف (به فتح ضاد و سکون عین) یا ضُعْف (به ضم ضاد و سکون عین) از واژگان قرآن کریم به معنای ناتوانی است.
مشتقات ضُعْف که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

ضَعیف (به فتح ضاد) به معنای ناتوان؛

اَضعف (به فتح الف) به معنای ناتوان‌تر؛

اِستضعاف (به کسر الف و تاء) به معنای ضعیف شمردن و ناتوان دیدن؛

مُسْتَضْعَفِین (به ضم میم و فتح تاء و عین) به معنای ضعیف شمردگان و زبونان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ضَعْف یا ضُعْف
۲ – کاربردها
۲.۱ – ضَعُفَ‌ (آیه ۷۳ سوره حج)
۲.۲ – ضَعُفُوا (آیه ۱۴۶ سوره آل عمران)
۲.۳ – ضَعْفٍ‌ (آیه ۵۴ سوره روم)
۲.۴ – ضَعْفاً (آیه ۶۶ سوره انفال)
۲.۵ – ضعیف
۲.۵.۱ – الضُّعَفاءُ (آیه ۲۱ سوره ابراهیم)
۲.۵.۲ – ضِعافاً (آیه ۹ سوره نساء)
۲.۶ – اضعف
۲.۶.۱ – اَضْعَفُ‌ (آیه ۲۴ سوره جن)
۲.۷ – استضعاف
۲.۷.۱ – اسْتَضْعَفُونِی‌ (آیه ۱۵۰ سوره اعراف)
۲.۷.۲ – یَسْتَضْعِفُ‌ (آیه ۴ سوره قصص)
۲.۷.۳ – اسْتُضْعِفُوا (آیه ۳۳ سوره سبا)
۲.۸ – مستضعفین‌
۲.۸.۱ – مُّسْتَضْعَفُونَ (آیه ۲۶ سوره انفال)
۲.۸.۲ – الْمُسْتَضْعَفِینَ (آیه ۷۵ سوره نساء)
۲.۸.۳ – الْمُسْتَضْعَفِینَ (آیه ۱۲۷ سوره نساء)
۲.۸.۴ – مُسْتَضْعَفِینَ‌ (آیه ۹۷-۹۹ سوره نساء)
۳ – تفسیر آیات در المیزان
۴ – روایات درباره مستضعفین
۴.۱ – روایات گروه اول
۴.۲ – روایات گروه دوم
۴.۳ – روایات گروه سوم
۵ – کاربرد در نهج البلاغه
۵.۱ – الِاسْتِضْعَافِ‌ – خطبه ۱۸۹
۶ – تعداد کاربردها
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معنای ضَعْف یا ضُعْف

ضَعْف یا ضُعْف

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۹۰-۱۸۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۰۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۸۶.

به معنای ناتوانی است.
به عقیده شیخ طبرسی، جوهری، فیروزآبادی و اقرب الموارد ضعف با ضم و فتح ضاد هر دو به یک معنی است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۹۰.

[۵] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۴، ص۱۳۹۰.

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۸۲۹.

[۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۳۰۷.

راغب اصفهانی نسبت آن‌را به قول می‌دهد و گوید: به قول خلیل ضعف به ضم ناتوانی بدن، و به فتح ناتوانی عقل و رای است.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۰۷.

این قول در قاموس المحیط و اقرب الموارد نیز نقل شده است.

[۹] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۸۲۹.

[۱۰] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۳۰۷.

۲ – کاربردها

به مواردی از ضُعْف که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – ضَعُفَ‌ (آیه ۷۳ سوره حج)

(ضَعُفَ‌ الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ)

[۱۱] حج/سوره۲۲، آیه۷۳.

«خواهنده و خواسته شده هر دو ناتوان و عاجزاند.»

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۷۸.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۲۳.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۵۲.

معنی مشروح آیه، در «ذباب» گذشت.

(ببینید: ذباب (مفردات‌قرآن))

۲.۲ – ضَعُفُوا (آیه ۱۴۶ سوره آل عمران)

(وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَکانُوا وَ اللَّهُ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ)

[۱۶] آل عمران/سوره۳، آیه۱۴۶.

«ناتوان نشدند، به دشمنان خاضع نگشتند، خدا صابران را دوست دارد.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۶۲.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۴۱.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۵۵.

۲.۳ – ضَعْفٍ‌ (آیه ۵۴ سوره روم)

(اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ‌ ضَعْفٍ‌ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ‌ قُوَّهً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّهٍ ضَعْفاً وَ شَیْبَهً.)

[۲۰] روم/سوره۳۰، آیه۵۴.

(خدا همان کسى است که شما را آفرید در حالى‌که ضعیف بودید؛ سپس بعد از ناتوانى، قوّت بخشید و باز بعد از قوّت، ضعف و پیرى قرار داد.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۱۰.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۰۷.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۰۴.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۵۱.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۸۵.

۲.۴ – ضَعْفاً (آیه ۶۶ سوره انفال)

(وَ عَلِمَ اَنَّ فِیکُمْ‌ ضَعْفاً)

[۲۶] انفال/سوره۸، آیه۶۶.

(و دانست که در شما نوعى ضعف است.)

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸۵.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۱۶۲.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۱۲۳.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۵۷.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۵۶.

ضعف در این دو آیه با ضم و فتح ضاد خوانده شده است. در آیه اول ضعف اولی ضعف نطفه، دومی ضعف جنینی و طفولیت، سومی ضعف پیری است که هر سه ضعف نکرده‌اند و آن دلیل غیرهم بودن است، چنان‌که قوّه اول راجع به طفولیت و قبل از بلوغ و ثانی راجع به بعد از بلوغ است.

[۳۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۰۷.

۲.۵ – ضعیف

ضَعیف به معنای ناتوان است. جمع آن ضعفاء و ضعاف است:

۲.۵.۱ – الضُّعَفاءُ (آیه ۲۱ سوره ابراهیم)

(فَقالَ‌ الضُّعَفاءُ لِلَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا اِنَّا کُنَّا لَکُمْ تَبَعاً)

[۳۳] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۱.

(در این هنگام، ضعفا و پیروان نادان به مستکبران و پیشوایان گمراه مى‌گویند: «ما پیروان شما بودیم.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۸.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۶۰.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۴۴.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۱۹.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۷۶.

۲.۵.۲ – ضِعافاً (آیه ۹ سوره نساء)

(وَ لْیَخْشَ الَّذِینَ لَوْ تَرَکُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّیَّهً ضِعافاً خافُوا عَلَیْهِمْ)

[۳۹] نساء/سوره۴، آیه۹.

(کسانى که اگر فرزندان ناتوانى از خود به یادگار بگذارند از ستم دیگران بر آنان مى‌ترسند.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷۸.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۳۱۷.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۲۰۱.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۳۹.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۰.

۲.۶ – اضعف

اَضعف به معنای ناتوان‌تر است.

۲.۶.۱ – اَضْعَفُ‌ (آیه ۲۴ سوره جن)

(فَسَیَعْلَمُونَ مَنْ‌ اَضْعَفُ‌ ناصِراً وَ اَقَلُّ عَدَداً)

[۴۵] جن/سوره۷۲، آیه۲۴.

(آن‌گاه مى‌دانند چه کسى یاورش ضعیف‌تر و جمعیّتش کمتر است.)

[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۳.

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۸۲.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۵۲.

[۴۹] أَقَلُّ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۹۴.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۶۳.

۲.۷ – استضعاف

اِسْتِضْعاف

[۵۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۸۳.

[۵۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۰۷.

[۵۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۸۶.

به معنای ضعیف شمردن و ناتوان دیدن است.
در مجمع البیان فرماید: «الِاسْتِضْعَافُ‌: وِجْدَانُ الشَّی‌ءِ ضَعِیفاً»

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۶۹.

راغب اصفهانی در مفردات گوید: «اسْتَضْعَفْتُهُ‌» یعنی او را ضعیف یافتم.

[۵۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۰۷.

در قاموس المحیط و الصحاح گفته «اسْتَضْعَفَهُ‌» او را ضعیف شمرد.

[۵۶] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۸۳۰.

[۵۷] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، ج۴، ص۳۹۰.

در اقرب الموارد آمده: «اسْتَضْعَفَهُ‌: رَآهُ‌ ضَعِیفاً»

[۵۸] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۳۰۸.

در مقدمه المنجد تصریح شده: یکی از معانی استفعال یافتن مفعول بر وصفی است، مثل «استحسنه» یعنی او را نیکو یافت «استعظمه» او را بزرگ یافت.

[۵۹] لویس معلوف، المنجد، مقدمه.

۲.۷.۱ – اسْتَضْعَفُونِی‌ (آیه ۱۵۰ سوره اعراف)

(قالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ‌ اسْتَضْعَفُونِی‌ وَ کادُوا یَقْتُلُونَنِی.)

[۶۰] اعراف/سوره۷، آیه۱۵۰.

«پسر مادرم قوم مرا ناتوان دیدند، خواستند بکشند مرا.»

[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۳۲۲.

[۶۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۵۱.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۶۴.

[۶۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۴۲.

۲.۷.۲ – یَسْتَضْعِفُ‌ (آیه ۴ سوره قصص)

(وَ جَعَلَ اَهْلَها شِیَعاً یَسْتَضْعِفُ‌ طائِفَهً مِنْهُمْ.)

[۶۵] قصص/سوره۲۸، آیه۴.

«اهل زمین را فرقه‌ها کرد، گروهی را ضعیف و حقیر می‌شمرد.»

[۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۷.

[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۷.

[۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۵۷.

[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۷۴.

۲.۷.۳ – اسْتُضْعِفُوا (آیه ۳۳ سوره سبا)

(وَ قالَ الَّذِینَ‌ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا بَلْ مَکْرُ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ.)

[۷۰] سبا/سوره۳۴، آیه۳۳.

(و مستضعفان به مستکبران مى‌گویند: «مکر و نیرنگ شما در شب و روز مایه گمراهی ما شد.)

[۷۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۳۲.

[۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۷۷.

[۷۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۸۲.

[۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۷۲.

[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۱۳.

۲.۸ – مستضعفین‌

مُسْتَضْعَفِین به صیغه مفعول، به معنای ضعیف شمردگان و زبونان است.

۲.۸.۱ – مُّسْتَضْعَفُونَ (آیه ۲۶ سوره انفال)

(وَ اذْکُرُواْ إِذْ أَنتُمْ قَلِیلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فِی الأَرْضِ تَخَافُونَ أَن یَتَخَطَّفَکُمُ النَّاسُ فَآوَاکُمْ وَ أَیَّدَکُم بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَکُم مِّنَ الطَّیِّبَاتِ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ.)

[۷۶] انفال/سوره۸، آیه۲۶.

(و به خاطر بیاورید هنگامى را که شما در روى زمین، گروهى کوچک و زبون بودید؛ آن‌چنان که مى‌ترسیدید مردم شما را بربایند؛ ولى او شما را پناه داد و با یارى خود تقویت کرد و از روزی‌هاى پاکیزه بهره‌مند ساخت؛ تا شکر نعمت‌هایش را به جا آورید.)

[۷۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۸۰.

[۷۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۶۷.

[۷۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۵۴.

[۸۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۹۶.

[۸۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۲.

۲.۸.۲ – الْمُسْتَضْعَفِینَ (آیه ۷۵ سوره نساء)

(وَ مَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاء وَ الْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَهِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَ اجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیًّا وَ اجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیرًا.)

[۸۲] نساء/سوره۴، آیه۷۵.

(چرا در راه خدا و براى رهایى مردان، زنان و کودکانى که به دست ستمگران تضعیف شده‌اند، پیکار نمى‌کنید؟! همان افراد ستمدیده‌اى که‌ مى‌گویند: «پروردگارا! ما را از این شهر مکّه، که اهلش ستمگرند، بیرون ببر و رهایى ببخش و از سوى خود، براى ما سرپرستى قرار ده و از جانب خود، یار و یاورى براى ما مقرر فرما»)

[۸۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۹۰.

[۸۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۶۷۲.

[۸۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۴۱۹.

[۸۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۲۳۹.

[۸۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۱۶.

۲.۸.۳ – الْمُسْتَضْعَفِینَ (آیه ۱۲۷ سوره نساء)

(وَ یَسْتَفْتُونَکَ فِی النِّسَاء قُلِ اللّهُ یُفْتِیکُمْ فِیهِنَّ وَ مَا یُتْلَى عَلَیْکُمْ فِی الْکِتَابِ فِی یَتَامَى النِّسَاء الَّلاتِی لاَ تُؤْتُونَهُنَّ مَا کُتِبَ لَهُنَّ وَ تَرْغَبُونَ أَن تَنکِحُوهُنَّ وَ الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَ أَن تَقُومُواْ لِلْیَتَامَى بِالْقِسْطِ وَ مَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللّهَ کَانَ بِهِ عَلِیمًا.)

[۸۸] نساء/سوره۴، آیه۱۲۷.

(از تو درباره حکم و حقوق زنان سؤال مى‌کنند؛ بگو: «خداوند درباره آنان به شما پاسخ مى‌دهد و آن‌چه در قرآن درباره زنان یتیمى که حقوقشان را به آن‌ها نمى‌دهید و مى‌خواهید با آن‌ها ازدواج کنید و نیز آن‌چه درباره کودکان صغیر و ناتوان براى شما بیان شده است، بخشى از سفارش‌هاى خدا در این زمینه است و به شما سفارش مى‌کند که با یتیمان به عدالت رفتار کنید و هر کار نیکى انجام مى‌دهید، خداوند از آن آگاه است و به شما پاداش شایسته مى‌دهد».)

[۸۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۹۸.

[۹۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۱۵۹.

[۹۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۹۹.

[۹۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۷۵.

[۹۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۸۱.

۲.۸.۴ – مُسْتَضْعَفِینَ‌ (آیه ۹۷-۹۹ سوره نساء)

(اِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَهُ ظالِمِی اَنْفُسِهِمْ قالُوا فِیمَ کُنْتُمْ؟ قالُوا کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ‌ فِی الْاَرْضِ قالُوا اَ لَمْ تَکُنْ اَرْضُ اللَّهِ واس