پاورپوینت کامل ضِحْک (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ضِحْک (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ضِحْک (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ضِحْک (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: ضِحْک (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: ضِحْک (مفردات‌قرآن)، ضَحِکَت (لغات‌قرآن)، ضحک.

ضِحْک (به فتح و کسر ضاد) و ضَحِک (به فتح ضاد و کسر حاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای خنده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره بی‌وفا بودن دنیا و … از این واژه استفاده نموده است.
پنج مورد از این مادّه در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ضِحْک و ضَحِک
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَضْحَکُ – خطبه ۲۲۰ (دنیا)
۲.۲ – ضَحِکَ – خطبه ۱۹۳ (درباره مومن)
۲.۳ – ضَحِکوا – خطبه ۱۱۲ (زاهدین)
۲.۴ – ضاحِکاً – خطبه ۱۶۵ (طاووس)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ضِحْک و ضَحِک

ضِحْک و ضَحِک

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۵۸.

به معنای خنده آمده است.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۵، ص۲۸۰.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دارالقلم، ص۵۰۱.

[۴] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۳، ص۵۸.

در اقرب الموارد آمده است: ضحک انبساط چهره است به طوری‌که دندان‌ها از شادی ظاهر شوند، اگر بی صدا باشد تبسّم است و اگر صدایش از دور شنیده شود قهقهه و گرنه ضحک گفته می‌شود.

[۵] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۲۹۴.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – تَضْحَکُ – خطبه ۲۲۰ (دنیا)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره بی‌وفا بودن دنیا فرموده است:
«فَبَیْنا هُوَ یَضْحَکُ إِلَى الدُّنْیا وَ تَضْحَکُ إِلَیْهِ فی ظِلِّ عَیْش غَفول، إِذْ وَطِىءَ الدَّهْرُ بِهِ حَسَکَهُ.»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۴۳، خطبه ۲۲۰.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ص۲۳۵، خطبه ۲۱۶.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۴۱، خطبه ۲۲۱.

«می‌بینی که انسان به دنیا و دنیا به انسان می‌خندد در سایه زندگی غافل کننده، ناگاه دنیا خار خود را در او فرو برد.»

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۳۲، خطبه ۲۲۱.

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۰۶.

(شرح‌های خطبه:

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۱۳.

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۸، ص۳۳۱.

[۱۳] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۲۳۳.

[۱۴] ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۱، ص۱۵۱.

)

۲.۲ – ضَحِکَ – خطبه ۱۹۳ (درباره مومن)

امیرالمومنین (علیه السلام) در توصیف م