پاورپوینت کامل ضَهَد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ضَهَد (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ضَهَد (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ضَهَد (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل ضَهَد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: قهر (مفردات‌قرآن)، قهر (لغات‌قرآن)، قهر.

ضَهَد (به فتح ضاد و هاء) و اِضْطِهاد (به کسر الف و طاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای مقهور کردن، مجبور کردن و اذیت کردن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در مقام دعا و در نامه به مالک اشتر از این واژه استفاده نموده است.
این ماده دو بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ضَهَد
۲ – کاربردها
۲.۱ – أُضْطَهَدَ – خطبه ۲۱۵ (دعا)
۲.۲ – المِضْطَهُدینَ – نامه ۵۳ (ظلم)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ضَهَد

ضَهَد

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۶۷.

به معنای قهر (مقهور) کردن، مجبور کردن، اذیت کردن آمده است.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۳، ص۹۱.

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۳، ص۴۰۶.

و مُضْطَهَد به معنای مقهور و مجبور آمده است.
«اضطَهَدَه: قَهره، اضطَهَره، وَ آذاه بِسَبَبِ المَذهَب.»

[۴] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۵، ص۷۷.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أُضْطَهَدَ – خطبه ۲۱۵ (دعا)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در مقام دعا فرموده است:
«اللَّهُمَّ إِنّی أَعوذُ بِکَ أَنْ أَفْتَقِرَ فی غِناکَ … أَوْ أُضْطَهَدَ وَ الاَْمْرُ لَکَ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۲۷، خطبه ۲۱۵.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ص۲۲۳، خطبه ۲۱۰.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۳۲، خطبه ۲۱۵.

«