پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار

پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار (م ۴۱۲ هـ.ق) شاعر هجوسرا و لوده‌گوی بصره‌ای بود که در بغداد اقامت گزید.
به گفته ثعالبی، با دیدن تمایل مردم بغداد به هجویات، از شعر جدی فاصله گرفت و به طنز و هجو روی آورد.
ابن خلکان او را از فقهای بغداد و شاعران مشهور دانسته است.
ایشان به مصر و شام نیز سفر کرد و اشعاری در مدح الظاهر فاطمی سرود.
دیوان و قصیده‌ای بلند از او برجای مانده است.
وی در سال ۴۱۲ (هجری قمری) درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار
۲ – جایگاه اجتماعی
۳ – آثار
۴ – وفات
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالله قصار

ابوالحسن محمد (علی) بن عبداللّه لواحد قصار بصری ملقب به صریع الدلاء و قتیل الغواشی

[۱] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۳، ص۴۲۴.

[۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره، ص۵۶۲.

[۳] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۵۲.

[۴] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۲۳.

[۵] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۳.

[۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۷.

[۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۵۴.

[۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۸۵

[۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۴۳.

[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۳۲۴.

به گفته ثعالبی وی در بصره زاده شد و در همان‌جا پرورش یافت؛ سپس به بغداد رفت و در آن‌جا سکنا گزید.

[۱۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۵۴.

[۱۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۳۲۴.

وی شاعری لوده‌گو و هجوسرا بود.

[۱۳] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۴۳.

[۱۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۸۵

[۱۵] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۷.

[۱۶] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۳.

[۱۷] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۵۲.

[۱۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره، ص۵۶۲.

[۱۹] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۳، ص۴۲۴.

[۲۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۵۴.

۲ – جایگاه اجتماعی

ابوالحسن شاعری لوده‌گو و هجوسرا بود. ثعالبی ماجرای روی آوردن وی به لوده‌گویی را چنین بیان کرده است: هنگامی که شاعر وارد بغداد شد، سخافت روزگار و مردم آن را مشاهده کرد که از کلام جدی روی‌گردان و به هجویات و بذله‌گویی رغبت داشته و تمایل نشان می‌دهند.
وی نیز به خواسته مردم تن درداده و لباس جدّ را از تن درآورده و راه هجوسرایی و لوده‌گویی را پیشه کرد و از همین زمان بود که به صریع الدلاء شهرت یافت.

[۲۱] ثعالبی، عبدالملک بن محمد، یتیمه الدهر، ج۵، ص۲۲.

[۲۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۵۴.

[۲۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۳.

[۲۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۵۴.

از گفته ثعالبی برداشت می‌شود گویا شاعر پیش از آ