پاورپوینت کامل صاغِرون (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صاغِرون (لغات‌قرآن) دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صاغِرون (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل صاغِرون (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل صاغِرون (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: صغر (مفردات‌قرآن)، صغر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، صاغرون.

صاغِرون:

(یَدٍ وَ هُمْ صَاغِرُونَ)

[۱] توبه/سوره۹، آیه۲۹.

صاغِرون: از مادّه «صِغَر» (بر وزن پسر) به معنى کسى است که به کوچکى راضى شود.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۴۸۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۳۶۵.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر صاغِرون
۱.۱ – صاغِرون (آیه ۲۹ سوره توبه)
۱.۲ – صاغِرون در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – صاغِرون در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر صاغِرون

به موردی از کاربرد صاغِرون در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – صاغِرون (آیه ۲۹ سوره توبه)

(قَاتِلُواْ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ لاَ بِالْیَوْمِ الآخِرِ وَ لاَ یُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لاَ یَدِینُونَ دِینَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْکِتَابَ حَتَّى یُعْطُواْ الْجِزْیَهَ عَن یَدٍ وَ هُمْ صَاغِرُونَ)

[۴] توبه/سوره۹، آیه۲۹.

(با کسانى از اهل کتاب که نه به خدا و نه به روز بازپسین ایمان دارند و نه آن‌چه را خدا و پیامبرش تحریم کرده حرام مى‌شمرند و نه آیین حق را مى‌پذیرند، پیکار کنید تا زمانى که با خضوع و تسلیم، جزیه را به دست خود بپردازند. )

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۹۱.

۱.۲ – صاغِرون در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: راغب در مفردات گفته است کلمه جزیه به معناى خراجى است که از اهل ذمه گرفته شود و به این مناسبت آن را جزیه نامیده‌اند که در حفظ جان ایشان بگرفتن آن اکتفاء مى‌شود.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۱۹۵.

و در مجمع البیان گفته است که جزیه بر وزن فعله از ماده جزى، یجزى گرفته شده، مانند عقده و جلسه و این کلمه به معناى جزا و کیفرى است که به خاطر باقى ماندن اهل ذمه بر کفر، از ایشان گرفته مى‌شود. صاحب مجمع این معنا را به علی بن عیسی نسبت داده است‌.
و لیکن کلام راغب مورد اعتماد است و مطالب سابق ما آن را تایید مى‌کند، زیرا در آن‌جا گفتیم حکومت اسلامى جزیه را به این سبب مى‌گیرد که هم ذمه ایشان را حفظ کند و هم خونشان را محترم بشمارد و هم به مصرف اداره ایشان برساند.
راغب درباره کلمه صاغر گفته است صغر و کبر از اسماء متضادى هستند که ممکن است به یک چیز و لیکن به دو اعتبار اطلاق شوند، زیرا ممکن است یک چیزى نسبت به چیزى کوچک باشد و نسبت به چیز دیگرى بزرگ- تا آنجا که مى‌گوید: این کلمه اگر به کسر صاد و فتح غین خوانده شود، به معناى صغیر و کوچک است، و اگر به فتح صاد و غین هر دو خوانده شود، به معناى ذلت خواهد بود. و کلمه صاغر به کسى اطلاق مى‌شود که تن به پستى داده باشد و قرآن آن را در باره آن دسته از اهل کتاب که راضى به دادن جزیه شده‌اند استعمال کرده و فرموده:

(حَتَّى یُعْطُوا الْجِزْیَهَ عَنْ یَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ)

[۷] راغب ا