پاورپوینت کامل صابِئَه (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صابِئَه (مفردات‌قرآن) دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صابِئَه (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل صابِئَه (مفردات‌قرآن) :

منبع: صابِئَه (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: صابئه (لغات‌قرآن)، صابئه.

صابئ یا صابِئَه (به کسر باء) از واژگان قرآن کریم نام یک دین از ادیان الهی است.
به صورت جمع سه بار در قرآن کریم ذکر شده و هر سه درباره صاحبان ادیان یاد شده است.
درباره دین و عقاید صابئان اقوال مختلفی وجود دارد؛ برخی آنها را ستاره‌پرست، شماری آنها را قومی از یهود، افرادی آنها را قومی از نصارا خوانده‌اند.
عده‌ای آنها را پیرو شریعت حضرت نوح (علیه‌السلام) و گروهی آن‌ها را از اهل کتاب که پایبند زبور هستند، خوانده‌اند.
به نظر نگارنده دین صابئان مانند دین یهود و نصاری، دین توحید بوده است.
آن‌ها پیغمبری و شریعتی داشته و پس از پیامبرشان به‌تدریج به بت‌پرستی و پرستش کواکب گراییده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صابِئه
۲ – کاربردها
۲.۱ – الصَّابِئِینَ‌ (آیه ۶۲ سوره بقره)
۲.۲ – الصَّابِئُونَ‌ (آیه ۶۹ سوره مائده)
۲.۳ – الصَّابِئِینَ‌ (آیه ۱۷ سوره حج)
۳ – دین و احکام صابئان
۳.۱ – در تفاسیر
۴ – محل زندگی
۴.۱ – دیدگاه نویسندگان معاصر
۵ – نتیجه‌گیری
۶ – تعداد کاربردها
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معنای صابِئه

صابِئه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۹۷-۱۰۳.

[۲] راغب اصفهانی،حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۷۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۵۹.

نام یک دین از ادیان الهی است.
به صورت جمع سه بار در قرآن مجید یاد شده و هر سه در ردیف صاحبان ادیان که لازم است.

۲ – کاربردها

به مواردی از صابِئه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الصَّابِئِینَ‌ (آیه ۶۲ سوره بقره)

(اِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ الَّذِینَ‌ هادُوا وَ النَّصاری‌ وَ الصَّابِئِینَ‌ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۶۲.

(کسانى که به پیامبر اسلام ایمان آوردند، و کسانى که به آیین یهود گرویدند و نصارى و صابئان [پیروان یحیی‌] هرکدام که به خدا و روز بازپسین ایمان آورده، و کارى شایسته انجام دهند، پاداششان نزد پروردگارشان مسلّم است.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۲.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۲۹۳.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۹۳.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۹۸.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۴۲.

۲.۲ – الصَّابِئُونَ‌ (آیه ۶۹ سوره مائده)

(اِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ الَّذِینَ‌ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ‌ وَ النَّصاری‌ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ)

[۱۰] مائده/سوره۵، آیه۶۹.

(کسانى که به پیامبر اسلام ایمان آوردند، و کسانى که به آیین یهود گرویدند و صابئان [پیروان یحیى‌] و نصارى، هر کدام که به خداوند یگانه و روز بازپسین، ایمان بیاورند، و کارهاى شایسته انجام دهند، نه ترسى بر آنهاست، و نه اندوهگین مى‌شوند.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۹.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۹۷.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۶۷.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی،ج۷، ص۱۲۳.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۸۴.

۲.۳ – الصَّابِئِینَ‌ (آیه ۱۷ سوره حج)

(اِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ الَّذِینَ‌ هادُوا وَ الصَّابِئِینَ‌ وَ النَّصاری‌ وَ الْمَجُوسَ وَ الَّذِینَ اَشْرَکُوا اِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَهِ)

[۱۶] حج/سوره۲۲، آیه۱۷.

(به یقین کسانى که به پیامبر اسلام ایمان آوردند، و کسانى که به آیین یهود گرویدند و صابئان [پیروان یحیى‌] و نصارى و مجوس و مشرکان، خداوند در میان آنان روز قیامت داورى مى‌کند.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۳۴.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۰۵.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۵۸.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۹۳.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۷.

از آیه اول و دوم که مسلمانان و صاحبان دیانت‌های گذشته نقل شده به‌دست می‌آید: صابئان از اهل توحید و در ردیف یهود و نصاری واقع‌اند، ولی جمله‌

(«وَ الَّذِینَ اَشْرَکُوا»)

در آیه سوم این مطلب را تضعیف می‌کند، زیرا ممکن است دسته به‌خصوصی از اهل شرک بوده باشند. اما جمله‌

(«مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ…»)

در دو آیه اول مؤید مطلب اول است و وجود «وَ الَّذِینَ اَشْرَکُوا» در آیه سوم لازم نگرفته که صابئین‌ حتما از آنان باشند چه مانعی دارد که بگوئیم در ردیف

(الّذین‌ هادوا و النّصاری و المجوس)

‌هستند.

خلاصه: می‌شود یقین کرد که صابئان در اصل اهل توحید بوده و در ردیف یهود و نصاری‌اند. نیز در عصر نزول قرآن قومی مشهور و دارای افراد کثیر بوده‌اند وگرنه قرآن اعتنائی به آنها نمی‌کرد و در ردیف یهود و نصاری نمی‌شمرد.

به نظر نگارنده دین صابئان مانند دین یهود و نصاری دین توحید بوده و آنها پیغمبری و شریعتی داشته و پس از پیامبرشان به‌تدریج به بت‌پرستی و پرستش کواکب گراییده‌اند. پیامبرشان از جمله پیامبرانی است که در قرآن مجید نامی از او به میان نیامده ولی به آنها اشاره شده است‌.

(مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَیْکَ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَیْکَ)

[۲۲] غافر/سوره۴۰، آیه۷۸.

(سرگذشت گروهى از آنان را براى تو باز گفته، و سرگذشت گروهى را براى تو بازگو نکرده‌ایم؛)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۷۶.

دلیل این نظر عقاید و اعمالی است که از آنها منقول است و نیز اعتنا کردن قرآن بشان آنها و شمردن در ردیف دیانت‌هاست. و مؤیدات دیگری که نقل خواهیم کرد.

۳ – دین و احکام صابئان

فرید وجدی در دائره المعارف ذیل کلمه صابئه می‌نویسد: آنها قومی‌ هستند که دینشان عبادت ملائکه است. به عقیده آنها عالم را خالقی است حکیم و منزّه از صفات حادث. می‌گویند ما از وصول به او عاجزیم و به وسیله ملائکه به حضرتش تقرب می‌جوئیم.
استاد ما عاذیمون و هرمس چنین ارشاد کرده: ما به ملائکه تقرب می‌جوئیم و توکل می‌کنیم. آنها ارباب و معبود و وسیله و شفیعان ما نزد خداوند هستند. خداوند رب الارباب است و معبود معبودان. بر ما فرض است که نفس خویش از چرک شهوات پاک کرده و دارای اخلاق نیکو باشیم. ملائکه اسباب ایجاد و اختراع‌اند. فیض را به موجودات پائین افاضه می‌کنند. بعضی از آنها مدبّر کواکب سبع سیّاره هستند. نسبت روح مدبّر به آنها نسبت روح به جسد است…. می‌گوید: صابئه سه نماز می‌خوانند. غسل جنابت و غسل مسّ میّت می‌کنند، خوردن گوشت خوک و سگ و نیز گوشت کبوتر و هر پرنده چنگال‌دار را حرام می‌دانند، از شرب مسکر و از ختنه کردن نهی شده‌اند. اصنام و هیاکلی به‌نام جواهر روحانی و اشکال کواکب سماوی ساخته‌اند.

۳.۱ – در تفاسیر

در تفسیر المیزان درباره سه نماز صابئه از آثار الباقیه ابوریحان بیرونی نقل کرده: نماز اولی هشت رکعت است وقت طلوع آفتاب.
دوم پنج رکعت وقت ظهر و در هر رکعت سه سجده دارند و یک نماز نافله در ساعت دوم روز و نافله دیگر در ساعت نهم از روز دارند.
سوم: نمازی است که در ساعت سوم شب می‌خوانند.
نماز را با طهارت می‌خوانند و از جنابت غسل می‌کنند، ختنه نمی‌کنند، زیرا به آن مامور نشده‌اند. اکثر احکام آنها در مناکح و حدود مثل مسلمین. و در نجس شدن با مسّ میّت و امثال آن شبیه به تورات است. و نیز از ابوریحان نقل کرده: بانی مذهب آنها یوذاسف است او در زمان طهمورث پادشاه ایران در هند به تبلیغ برخاست و خلق کثیری به‌ وی گرویدند. گاهی هرمس را (که از زعمای آنهاست) همان ادریس دانسته‌اند که در تورات اخنوخ است و به گما