پاورپوینت کامل صُفْرَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صُفْرَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صُفْرَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل صُفْرَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: صُفْرَه (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: صُفْرَه (مفردات‌قرآن)، صُفْر (لغات‌قرآن)، صفره.

صُفْرَه (به ضم صاد و سکون فاء و فتح راء) و صُفْر از واژگان نهج البلاغه به معنای زردی است.
اَصْفَر (به فتح الف و فاء و سکون صاد) و صَفْراء (به فتح صاد و سکون فاء) به معنای رنگ زرد است.
صُفْر جمع اَصْفَر است.
از این ماده سه مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صُفْرَه و صُفْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – صُفْرُ – خطبه ۱۲۰ (متقین)
۲.۲ – اصْفِرار – خطبه ۸۸ (متقین)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای صُفْرَه و صُفْر

صُفْرَه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۳۰.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۶۶.

[۳] فیروز آبادی، مجد‌الدین، قاموس المحیط، ج۲، ص۷۰.

و صُفْر به معنای زردی آمده است.
اَصْفَر و صَفْراء به معنای رنگ زرد است.

[۴] فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج۷، ص۱۱۳.

صُفْر (مثل قفل) جمع اَصْفَر است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – صُفْرُ – خطبه ۱۲۰ (متقین)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در وصف متقین فرموده:
«ذُبُلُ الشِّفاهِ مِنَ الدُّعاءِ صُفْرُ الاَْلْوانِ مِنَ السَّهَرِ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۷۶، خطبه ۱۲۰.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۲۳۴، خطبه ۱۱۹.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۷۸، خطبه ۱۲۱.

«خشکیده لبانند از دعا کردن و زرد رنگانند از بیداری.»

[۸] مکا