پاورپوینت کامل صُبْح (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صُبْح (مفردات‌قرآن) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صُبْح (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل صُبْح (مفردات‌قرآن) :

منبع: صُبْح (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: صُبح (لغات‌قرآن)، صُبْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)، صبح.

صُبْح (به ضم صاد و سکون باء) از واژگان قرآن کریم به معنای اول روز یا فجر است.
همچنین اِصباح (به کسر الف) به معنای صبح است.
اَصباح (به فتح الف) جمع صبح است.
مشتقات صُبْح که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

صَباحُ‌ (به فتح صاد) به معنی اول صبح؛

الْاِصْباحِ‌ (به کسر الف و سکون صاد) به معنای صبح؛

مُصْبِحِینَ‌ (به سکون صاد و کسر باء) اسم فاعل به معنای کسانی که وارد صبح می‌شوند، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صُبْح
۲ – کاربردها
۲.۱ – الصُّبْحُ‌ (آیه ۸۱ سوره هود)
۲.۲ – الصُّبْحِ‌ (آیه ۳۴ سوره مدثر)
۲.۳ – الصُّبْحِ‌ (ایه ۱۸ سوره تکویر)
۲.۴ – صَباحُ‌ (آیه ۱۷۷ سوره صافات)
۲.۵ – الْاِصْباحِ‌ (آیه ۹۶ سوره انعام)
۲.۶ – مُصْبِحِینَ‌ (آیه ۸۳ سوره حجر)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای صُبْح

صُبْح

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۰۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۷۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۸۱.

به عقیده راغب اصفهانی صبح و صباح هر دو اول روز و وقت پیدا شدن سرخی آفتاب در افق است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۷۳.

اقرب الموارد صباح را اول روز و صبح را فجر یا اول روز گفته است.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد،ج۳، ص۱۷۰.

در قاموس المحیط نیز دو احتمال می‌دهد.

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۲۲۷.

در الصحاح فقط فجر گفته است.

[۷] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۱، ص۳۷۹.

به نظر می‌آید قول دوم درست‌تر باشد تا صبح و صباح مترادف نباشند.

۲ – کاربردها

به مواردی از صُبْح که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الصُّبْحُ‌ (آیه ۸۱ سوره هود)

(اِنَّ مَوْعِدَهُمُ‌ الصُّبْحُ‌ اَ لَیْسَ‌ الصُّبْحُ‌ بِقَرِیبٍ)

[۸] هود/سوره۱۱، آیه۸۱.

(…موعد آن‌ها صبح است؛ آیا صبح نزدیک نیست؟!)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۰.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۵۱۳.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۴۳.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۰۳.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۱۶.

۲.۲ – الصُّبْحِ‌ (آیه ۳۴ سوره مدثر)

(وَ الصُّبْحِ‌ اِذا اَسْفَرَ)

[۱۴] مدثر/سوره۷۴، آیه۳۴.

«قسم به صبح آن‌گاه که آشکار شود.»

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۴۸.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰