پاورپوینت کامل صَمُّوا (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صَمُّوا (لغات‌قرآن) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَمُّوا (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل صَمُّوا (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل صَمُّوا (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: صَمّ (مفردات‌قرآن)، صَمّ (مفردات‌نهج‌البلاغه).

صَمُّوا:

(وَ صَمُّواْ ثُمَّ تَابَ)

[۱] مائده/سوره۵، آیه۷۱.

[۲] محمد/سوره۴۷، آیه۲۳.

صَمُّوا: از مادّه «صمّ» به معنى «کر شدن» است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۴۹۲.

[۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۱۰۲.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر صَمُّوا
۱.۱ – صَمُّوا (آیه ۷۱ سوره مائده)
۱.۱.۱ – صَمُّوا در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – صَمُّوا (آیه ۲۳ سوره محمد)
۱.۲.۱ – صَمُّوا در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲.۲ – صَمُّوا در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر صَمُّوا

به موردی از کاربرد صَمُّوا در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – صَمُّوا (آیه ۷۱ سوره مائده)

(وَ حَسِبُواْ أَلاَّ تَکُونَ فِتْنَهٌ فَعَمُواْ وَ صَمُّواْ ثُمَّ تَابَ اللّهُ عَلَیْهِمْ ثُمَّ عَمُواْ وَ صَمُّواْ کَثِیرٌ مِّنْهُمْ وَ اللّهُ بَصِیرٌ بِمَا یَعْمَلُونَ)

[۵] مائده/سوره۵، آیه۷۱.

(آن‌ها گمان کردند مجازاتى در کار نخواهد بود؛ از این رو از دیدن حقایق نابینا و از شنیدن سخنان حق، ناشنوا شدند؛ سپس بیدار گشتند، و خداوند توبه آن‌ها را پذیرفت؛ دیگر بار در خواب غفلت فرو رفتند و بسیارى از آن‌ها کور و کر شدند و خداوند، به آن‌چه انجام مى‌دهند، بیناست.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۲۰.

۱.۱.۱ – صَمُّوا در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: این آیه متمم آیه قبلى است. حسبان به معناى پندار است و (فتنه) به معناى امتحانى است که شخص بی‌خبر را مغرور سازد و به معنى مطلق شر و بلا هم هست و عمى در این‌جا عبارت است از نداشتن چشم حق بین و تمیز ندادن میان خیر و شر، صمم به معناى کرى است و مراد از آن در اینجا نشنیدن پند، موعظه و بى‌اعتنایى به نصیحت است و این عمى و صمم (کورى و کرى) هر دو معلولند براى همان پندار غلطشان که خیال مى‌کردند فتنه و امتحانى در کار نیست و ظاهر سیاق آیه این است که حسبان هم که علت کرى و کوریشان بود، خود معلول علتى دیگر است و آن این است که آن‌ها براى خود فضیلت و کرامتى مى‌پنداشتند و آن فضیلت این بود که مى‌گفتند ما از شاخه‌هاى شجره یعقوب (علیه‌السلام) هستیم و مى‌گفتند ما پسران خدا و دوستان اوییم و چون چنین فضایلى را دارا هستیم پس عذابى براى ما نیست، اگر چه به هر عمل زشت و معصیتى آلوده باشیم، بنابر این معناى آیه (و خدا داناتر است) چنین مى‌شود:
اهل کتاب به خاطر عقیده‌هایى که درباره خود داشتند و خیال مى‌کرده‌اند که صرف یهودی بودن ایشان را از فتنه و بلا نگاه مى‌دارد از این رو به همین پندار غلط کور و کر شدند و کارشان به جایى رسید که دیگر نمى‌توانستند حق را ببینند و یا از شنیدن مطالب حق و نافع انبیا و دعوتشان به سوى حق برخوردار شوند. و این را مى‌توان از مرجحات احتمال ما دانست، که گفتیم:
احتمال مى‌دهیم این آیات به منزله دلیلى باشد که توضیح مى‌دهد آیه‌

(إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ الَّذِینَ هادُوا …)

را، بنابر این، محصل معنا این مى‌شود: که اسماء و القاب، به درد کسى نمى‌خورند، یهود هم بیهوده دل‌هاى خود را به این‌که اسمشان یهودى است خوش کرده‌اند، در صورتى که اسم، کسى را کرامت و فضیلت نمى‌دهد، آرى یهود کشتن پیغمبران و تکذیب آنان و سایر جرایم خود را نمى‌توانند به این اسم‌گزاری‌ها محو کنند و آثار سوء گناهان خود را که همانا هلاکت و فتنه است از بین ببرند.

(ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا کَثِیرٌ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ بَصِیرٌ بِما یَعْمَلُونَ)

توبه خداوند بر بندگان نظر رحمت او است، بر ایشان و بار دیگر دستگیریش از آنان و این‌که فرمود:

(ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ)

یعنى سپس خداوند به لطف و رحمت به ایشان رجوع فرمود: دلالت دارد بر این‌که یک بار آنان را از رحمت خود دور کرده و به آن پندار غلط دچارشان ساخته و در نتیجه به کورى و کرى مبتلا شده‌اند سپس از جرمشان در گذشته و آن پندار غلط را از دل‌هایشان بیرون برده و در نتیجه آن کرى و کورى‌شان را بهبودى بخشیده و فهمیده‌اند که آنان هم مانند همه، جنس بشر و بندگان خدایند (نه پسر و دوست او) و در نزد خدا هیچ کرامت و فضیلتى براى آنان نیست، مگر اینکه تقوا پیشه کنند و حق بین شوند و مواعظ خداوند را که از زبان انبیاى خود گوشزد بشر مى‌سازند، بشنوند، وقتى این معنا را فهمیدند متوجه شدند که اسم‌گذارى هیچ سودى ندارد و لیکن