پاورپوینت کامل صَلاه (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صَلاه (مفردات‌قرآن) دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَلاه (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل صَلاه (مفردات‌قرآن) :

منبع: صَلاه (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: صَلاه (لغات‌قرآن)، صَلاه (مفردات‌نهج‌البلاغه)، نماز.

صَلوه (به فتح صاد) از واژگان قرآن کریم به معنای دعا، توجّه و انعطاف است.
صلاه در اصطلاح خاص ‌به یکی از اعمال و تکالیفی که از طرف خداوند بر انسان واجب شده اطلاق می‌شود.
صلاه از ارکان دین و تارک آن در ردیف کافر است.
نماز از عباداتی است که هیچ شریعتی از آن خالی نبوده، هر چند گونه‌های آن بر حسب شریعت‌های مختلف فرق داشته است.
به معابد یهود صلوات گفته شده که در سوره حج به آن اشاره شده است.
مشتقات صَلوه که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

صَلاتَکَ‌ (به فتح صاد) به معنای دعا؛

صَلَواتِ‌ (به فتح صاد و لام) به معنای دعا، الطاف و رحمت؛

یُصَلِّی‌ (به ضم یاء و فتح صاد) به معنای درود و رحمت می‌فرستد؛

یُصَلُّونَ‌ (به ضم یاء و فتح صاد) به معنای صلوات می‌فرستند؛

الصَّلاهَ (به فتح صاد) به معنای نماز است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صَلاه
۲ – کاربردها
۲.۱ – صَلاتَکَ‌ (آیه ۱۰۳ سوره توبه)
۲.۲ – صَلَواتِ‌ (آیه ۹۹ سوره توبه)
۲.۳ – یُصَلِّی‌ (آیه ۴۳ سوره احزاب)
۲.۴ – صَلَواتٌ‌ (آیه ۱۵۷ سوره بقره)
۲.۵ – صَلاتَهُ‌ (آیه ۴۱ سوره نور)
۳ – صلوات بر پیامبر
۳.۱ – یُصَلُّونَ‌ (آیه ۵۶ سوره احزاب)
۴ – صلاه در اسلام‌
۴.۱ – الصَّلاهَ (آیه ۴۳ سوره بقره)
۴.۲ – الصَّلاهَ (آیه ۳ سوره بقره)
۴.۳ – الصَّلاهَ (آیه ۴۵ سوره عنکبوت)
۴.۴ – الصَّلاهَ (آیه ۱۰۳ سوره نساء)
۵ – نماز در ادیان دیگر
۵.۱ – الصَّلاهَ (آیه ۸۷ سوره یونس)
۵.۲ – الصَّلاهَ (آیه ۴۰ سوره ابراهیم)
۵.۳ – بالصَّلاهَ (آیه ۳۱ سوره مریم)
۵.۴ – بالصَّلاهَ (آیه ۵۵ سوره مریم)
۵.۵ – الصَّلاهِ (آیه ۷۳ سوره انبیاء)
۵.۶ – الصَّلاهَ (آیه ۱۷ سوره لقمان)
۵.۷ – صَلاتُکَ‌ (آیه ۸۷ سوره هود)
۵.۸ – الصَّلاهِ (آیه ۲۳۸ سوره بقره)
۶ – صلوات یا معابد یهود
۶.۱ – صَلَواتٌ‌ (آیه ۴۰ سوره حج)
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معنای صَلاه

صَلوه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۴۶-۱۵۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۶۶.

به معنای توجّه و انعطاف است.
در مجمع البیان فرموده: آن در لغت به معنی دعاست.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۱۶.

راغب اصفهانی می‌گوید: بیشتر اهل لغت گفته‌اند: آن به معنی دعا و تبریک و تمجید است. «صلّیت علیه» یعنی بر او دعا کردم و او را تزکیه نمودم.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۰.

در ذیل آیه ۳ سوره بقره، در مفردات و النهایه از حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نقل شده: «اذَا دُعِیَ اَحَدُکُمْ اِلَی طَعَامٍ فَلْیُجِبْ وَ اِنْ کَانَ صَائِماً فَلْیُصَلِ‌.» یعنی: «چون یکی از شما به طعامی دعوت شد اجابت کند و اگر روزه‌دار باشد از برای دعوت کننده دعا نماید.»

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۹۱.

[۷] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث والاثر، ج۳، ص۵۰.

۲ – کاربردها

به مواردی از صَلوه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – صَلاتَکَ‌ (آیه ۱۰۳ سوره توبه)

صلوه در قرآن مجید گاهی به معنی دعا آمده مثل‌:

(خُذْ مِنْ اَمْوالِهِمْ صَدَقَهً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَکِّیهِمْ بِها وَ صَلِ‌ عَلَیْهِمْ اِنَ‌ صَلاتَکَ‌ سَکَنٌ لَهُمْ)

[۸] توبه/سوره۹، آیه۱۰۳.

«از اموالشان زکات بگیر. تو آن‌ها را بدان وسیله پاک و پاکیزه می‌کنی و وقت زکات گرفتن بر آن‌ها دعا کن که دعای تو برای آنها آرامش است.»

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۵۱۲.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۳۷۷.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۲۰۴.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۰۳.

۲.۲ – صَلَواتِ‌ (آیه ۹۹ سوره توبه)

(وَ مِنَ الْاَعْرابِ مَنْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ یَتَّخِذُ ما یُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ‌ الرَّسُولِ.)

[۱۳] توبه/سوره۹، آیه۹۹.

(گروهى دیگر از عرب‌هاى بادیه نشین، به خدا و روز بازپسین ایمان دارند؛ و آن‌چه را انفاق مى‌کنند، مایه تقرّب به خدا، و دعاى پیامبر مى‌دانند.)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۰۲.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۵۰۳.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۳۷۱.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۱۹۲.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۹۶.

صلوات به معنی دعاها عطف است بر «ما یُنْفِقُ» یعنی: انفاق خویش و دعاهای رسول خدا را مایه تقرب به خدا می‌داند.

۲.۳ – یُصَلِّی‌ (آیه ۴۳ سوره احزاب)

(هُوَ الَّذِی‌ یُصَلِّی‌ عَلَیْکُمْ وَ مَلائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُمْ مِنَ الظُّلُماتِ اِلَی النُّورِ وَ کانَ بِالْمُؤْمِنِینَ رَحِیماً.)

[۱۹] احزاب/سوره۳۳، آیه۴۳.

(او کسى است که بر شما درود و رحمت مى‌فرستد، و فرشتگان او نیز براى شما تقاضاى رحمت مى‌کنند تا شما را از تاریکى‌هاى جهل و شرک و گناه به سوى نور ایمان و علم و تقوا خارج سازد.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۲۳.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۴۹۳.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۲۹.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۱۳۸.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۶۸.

صلوه در این آیه به معنی توجه و اهمیت است، یعنی خدا آن است که او و فرشتگانش به شما اهمیت می‌دهد و توجه می‌کند ذیل آیه روشن می‌کند، این توجّه همان رحمت خداست‌.

(وَ کانَ بِالْمُؤْمِنِینَ رَحِیماً.)

[۲۵] احزاب/سوره۳۳، آیه۴۳.

(او نسبت به مؤمنان همواره مهربان بوده است.)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۲۳.

در تفسیر المیزان ذیل این آیه فرموده: معنی جامع صلوه چنان‌که از موارد استعمال آن به دست می‌آید انعطاف است، به اختلاف نسبت، متفاوت می‌شود، لذا گفته‌اند: صلوه از خدا رحمت، و از ملائکه استغفار، و از مردم دعا است.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۴۹۳.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۳۶۱.

این سخن چنان‌که فرموده جامع تمام معانی و در همه موارد جاری است. بهتر است که صلوه ملائکه و مردم هر دو به معنی دعا باشد که میان آن دو فرقی نیست. آن‌جا که گفته‌اند: صلوه در لغت به معنی دعاست، فقط صلوه بنده را در نظر گرفته‌اند، حال آن‌که صلوه به خدا و ملک نیز نسبت داده می‌شود.

۲.۴ – صَلَواتٌ‌ (آیه ۱۵۷ سوره بقره)

(اُولئِکَ عَلَیْهِمْ‌ صَلَواتٌ‌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَهٌ.)

[۲۹] بقره/سوره۲، آیه۱۵۷.

(آن‌ها کسانى هستند که الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده.)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۴.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۵۴۲.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۳۶۱.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۲۹.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۳۷.

ممکن است صلوات به معنی توجّه، تزکیه و رحمت به معنی نعمت باشد یعنی: برای صابران از خدایشان توجّه، تزکیه و نعمت هست.
شاید چنان‌که در جوامع الجامع فرموده: برای ادامه نعمت باشد یعنی برای آنها رحمت از پی رحمت است.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۱۶۷.

مثل‌:

(رَاْفَهً وَ رَحْمَهً)

[۳۶] حدید/سوره۵۷، آیه۲۷.

(رأفت و رحمت قرار دادیم.)

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۴۱.

(اِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِیمٌ)

[۳۸] توبه/سوره۹، آیه۱۱۷.

(او نسبت به آنان رئوف و مهربان است.)

[۳۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۰۵.

۲.۵ – صَلاتَهُ‌ (آیه ۴۱ سوره نور)

(کُلٌّ قَدْ عَلِمَ‌ صَلاتَهُ‌ وَ تَسْبِیحَهُ)

[۴۰] نور/سوره۲۴، آیه۴۱.

(هر یک از آن‌ها نماز و تسبیح خود را مى‌داند.)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۵.

[۴۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۸۵.

[۴۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۳۴.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۵۱-۱۵۲.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۵۹.

در این آیه‌ که پرندگان را نیز شامل است ظاهرا غرض توجه و رو کردن به خدا است.

۳ – صلوات بر پیامبر

به موردی از صلوات بر پیامبر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۳.۱ – یُصَلُّونَ‌ (آیه ۵۶ سوره احزاب)

(اِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ‌ یُصَلُّونَ‌ عَلَی النَّبِیِّ یا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً)

[۴۶] احزاب/سوره۳۳، آیه۵۶.

یعنی: «خدا و فرشتگانش بر پیغمبر صلوات می‌فرستند و او را ثنا می‌گویند و تعظیمش می‌کنند، یا خدا بر او رحمت می‌کند و ملائکه دعا و استغفار. ‌ای اهل ایمان شما هم بر او صلوات بفرستید و از خدا رحمت بخواهید و سلام کنید.»

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۰۷.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۳۸.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۱۶۹.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۷۸.

آیه حاکی از آن است که مؤمنان لازم است در این کار از خدا و ملائکه پیروی کنند. در روایات شیعه و اهل سنت مستفیضا وارد است که طریق صلوات بر آن حضرت آن است که بگوییم: «اللَّهُمَ‌ صَلِ‌ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ محمّد یا و علی آل محمّد».
باید آل و اهل بیت را در صلوات از آن حضرت جدا نکرد وگرنه صلوات ابتر خواهد بود. روایات شیعه که معلوم است

[۵۱] مجلسی، محمد تقی، بحار الانوار، ج۹۴، ص۸۶.

و راجع به روایات اهل سنت برای نمونه رجوع شود به صواعق المحرقه

[۵۲] ابن حجر هیتمی، احمد بن محمد، صواعق محرقه، ج۲، ص۶۶۶.

صحیح مسلم

[۵۳] نیشابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، ج۱، ص۳۰