شیعه فایل |
پاورپوینت کامل صَلاه (لغاتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل صَلاه (لغاتقرآن) دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَلاه (لغاتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل صَلاه (لغاتقرآن) :
منبع: صَلاه (لغاتقرآن)
مقالات مرتبط: صَلاه (مفرداتقرآن)، صَلاه (مفرداتنهجالبلاغه)، نماز.
صَلاه:
(وَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ)
[۱] بقره/سوره۲، آیه۳.
[۲] نساء/سوره۴، آیه۱۰۳.
[۳] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۴۵.
صَلاه: نماز یک دستور انضباطى است که روح توجه به پروردگار را در انسان زنده مىکند.
[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۴۹۰.
[۵] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۲۶۶.
مىتواند در فواصل نماز خدا را به خاطر داشته باشد.
طبیعت نماز از آنجا که انسان را به یاد نیرومندترین عامل بازدارنده، یعنى اعتقاد به مبدأ و معاد مىاندازد.
داراى اثر بازدارندگى از «فحشاء و منکر» است.
[۶] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ط-دار الکتب الاسلامیه، ج۱۶، ص۲۸۴.
فهرست مندرجات
۱ – ترجمه و تفسیر صَلاه
۱.۱ – صَلاه (آیه ۳ سوره بقره)
۱.۱.۱ – صَلاه در المیزان و مجمع البیان
۱.۲ – صَلاه (آیه ۱۰۳ سوره نساء)
۱.۲.۱ – صَلاه در المیزان و مجمع البیان
۱.۳ – صَلاه (آیه ۴۵ سوره عنکبوت)
۱.۳.۱ – صَلاه در المیزان و مجمع البیان
۱.۳.۲ – صَلاه در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع
۱ – ترجمه و تفسیر صَلاه
به مواردی از کاربرد صَلاه در قرآن، اشاره میشود:
۱.۱ – صَلاه (آیه ۳ سوره بقره)
(الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ وَ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ)
[۷] بقره/سوره۲، آیه۳.
(همان کسانى که به غیب (حقایقى که از حس پوشیده و پنهان است) ایمان مىآورند و نماز را برپا مىدارند و از نعمتهایى که به آنان روزى دادهایم انفاق مىکنند.)
[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲.
۱.۱.۱ – صَلاه در المیزان و مجمع البیان
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان میفرماید: متقین عبارتند از مؤمنین، چون تقوی از اوصاف خاصه طبقه معینى از مؤمنین نیست و اینطور نیست که تقوى صفت مرتبهاى از مراتب ایمان باشد، که دارندگان مرتبه پایینتر، مؤمن بىتقوى باشند و در نتیجه تقوى مانند احسان و اخبات و خلوص، یکى از مقامات ایمان باشد، بلکه صفتى است که با تمامى مراتب ایمان جمع میشود، مگر آنکه ایمان، ایمان واقعى نباشد.
دلیل این مدعا این است: خدای تعالی دنبال این کلمه، یعنى کلمه (متقین)، وقتى اوصاف آن را بیان مىکند، از میانه طبقات مؤمنین، با آن همه اختلاف که در طبقات آنان است، طبقه معینى را مورد نظر قرار نمیدهد و طورى متقین را توصیف نمیکند که شامل طبقه معینى شود.
و در این آیات نوزدهگانه که حال مؤمنین، کفار و منافقین را بیان مىکند، از اوصاف معرف تقوى، تنها پنج صفت را ذکر مىکند و آن عبارت است از ایمان به غیب، اقامه نماز، انفاق از آنچه خدای سبحان روزى کرده، ایمان به آنچه بر انبیاء خود نازل فرموده و به تحصیل یقین به آخرت، دارندگان این پنج صفت را به این خصوصیت توصیف کرده: که چنین کسانى بر طریق هدایت الهى و داراى آن هستند.
این طرز بیان به خوبى مىفهماند که نامبردگان به خاطر اینکه از ناحیه خداى سبحان هدایت شدهاند، داراى این پنج صفت کریمه گشتهاند. سادهتر اینکه ایشان متقى و (داراى پنج صفت نامبرده نشدهاند)، مگر به هدایتى از خداى تعالى، آنگاه کتاب خود را چنین معرفى مىکند: که هدایت همین متقین است.
[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۶۹.
[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۴۳.
(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:
[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۶۲.
[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۱۲۲.
)
۱.۲ – صَلاه (آیه ۱۰۳ سوره نساء)
(فَإِذَا قَضَیْتُمُ الصَّلاَهَ فَاذْکُرُواْ اللّهَ قِیَامًا وَ قُعُودًا وَ عَلَى جُنُوبِکُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِیمُواْ الصَّلاَهَ إِنَّ الصَّلاَهَ کَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ کِتَابًا مَّوْقُوتًا)
[۱۳] نساء/سوره۴، آیه۱۰۳.
(و هنگامى که نماز را به پایان رساندید، خدا را یاد کنید؛ ایستاده و نشسته و در حالى که به پهلو خوابیدهاید. و هرگاه آرامش یافتید و حالت ترس زایل گشت، نماز را به طور معمول بر پا دارید، زیرا نماز، براى مؤمنان وظیفهاى است ثابت و داراى اوقات معین.)
[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹۵.
۱.۱.۱ – صَلاه در المیزان و مجمع البیان
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان میفرماید: دو کلمه قیام و قعود هم ممکن است جمع قائم و قاعد باشند و هم اینکه مصدر باشند و در هر حال در این آیه شریفه حال از ذکر خدایند.
همچنین جمله:
(عَلى جُنُوبِکُمْ)
که آن نیز حال است و آوردن این سه حال کنایه است از استمرار ذکر، بطورى که همه احوال را فرا گیرد. (مىفرماید: وقتى نمازتان تمام شد به طور دائم و در همه احوال خداى تعالى را بیاد آورید.)
(فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِیمُوا الصَّلاهَ)
مراد به اطمینان استقرار است و چون جمله مورد بحث در مقابل جمله:
(وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِی الْأَرْضِ …)
قرار گرفته، از ظاهر آن بر مىآید که مراد به این استقرار، برگشتن از سفر جنگ به وطن است، سیاق هم این معنا را تایید مىکند و بنابر این مراد به اقامه نماز در وطن، نشکستن آن و تمام خواندن آن است، زیرا تعبیر از نماز خوف به نماز شکسته اشارهاى به این معنا دارد.
(إِنَّ الصَّلاهَ کانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ کِتاباً مَوْقُوتاً)
کتابت کنایه است از واجب بودن و واجب کردن، مىفرماید: نماز بر مؤمنین نوشته و واجبى است داراى وقت نظیر آیه شریفه:
(کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ)
(قَبْلِکُمْ)
کلمه موقوف از ماده وقت است، وقتى گفته مىشود: وقت کذا – معنایش این است که براى فلان امر فلان وقت را معین کردم.
بنابر این از ظاهر لفظ آیه بر مىآید که نماز از همان اول تشریع، فریضهاى داراى وقت بوده که باید هر نمازى را در وقت خودش انجام داد. ولى ظاهرا وقت در نماز، کنایه باشد از ثبات و عدم تغیر و خلاصه کلام اینکه ظاهر لفظ منظور نیست و نمىخواهد بفرماید نماز فریضهاى است داراى وقت بلکه مىخواهد بفرماید: فریضهاى است لا یتغیر و ثابت، بنابر این اطلاق موقوت بر کلمه کتاب، اطلاق ملزوم بر لازمه چیزى است.
مراد از کتاب موقوت، کتابى مفروض و ثابت و غیر متغیر است. مىخواهد بفرماید: نماز به حسب اصل، دگرگونگى نمىپذیرد، پس در هیچ حالى ساقط نمىشود، اگر ما این معنا را ترجیح دادیم براى این است که معناى اول که در بدو نظر از ظاهر لفظ آیه به ذهن مىرسد، با مضمون جملههاى قبلى نمىسازد، چون مضمون آن جملهها احتیاج به آن نداشت که متعرض موقوت بودن نماز بشود و بفرماید نماز وقتى معین دارد، علاوه بر اینکه جمله:
(إِنَّ الصَّلاهَ …)
در مقام بیان علت جمله:
(فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِیمُوا الصَّلاهَ)
است. و معلوم است که ظاهر این تعلیل این است که مراد از موقوت بودن نماز ثابت بودن آن و ساقط نشدنش در هیچ حالى از احوال و مبدل نشدنش به چیز دیگر است، مىفرماید: نماز نه ساقط مىشود و نه مانند روزه به چیز دیگر نظیر کفاره مبدل و عوض مىشود.
[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۱۰۰.
[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۶۳.
(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:
[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۴.
[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۵۸.
)
۱.۳ – صَلاه (آیه ۴۵ سوره عنکبوت)
(اتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنَ الْکِتَابِ وَ أَقِمِ الصَّلَاهَ إِنَّ الصَّلَاهَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَ الْمُنکَرِ وَ لَذِکْرُ اللَّهِ أَکْبَرُ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ)
[۱۹] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۴۵.
(آنچه را از کتاب آسمانی به تو وحی شده تلاوت کن و نماز را برپا دار، که نماز انسان را از زشتیها و اعمال ناپسند باز مىدارد و یاد خدا بزرگتر و برتر است و خداوند آنچه را انجام مىدهید مىداند.)
[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۰۱.
۱.۱.۱ – صَلاه در المیزان و مجمع البیان
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان میفرماید: بعد از آنکه اجمال داستانهاى امم سابق را بیان کرد، که شرک، گناهان و منکراتشان، کارشان را به چه شقاوتى کشانید، شقاوتى ابدى و خسرانى دائم، اینک در این آیه از آن مطالب منتقل شده به اینکه رسول گرامی خود را دستور مىدهد به تلاوت آنچه به وى وحى شده،- البته در عین حال کلام را استینافى گرفت یعنى به ما قبل عطف نکرد- چون تلاوت قرآن بهترین رادع است از شرک، ارتکاب فحشاء و منکرات، زیرا در آن آیات روشنى است که متضمن حجتهایى نورانى است، که حق را آن طور که باید روشن مىسازد و هم مشتمل است بر داستانهاى عبرتآور، مواعظ، بشارتها، انذار، وعده و وعیدها که شنونده و خواننده را از گناهان باز مىدارد و سپس آن امر را ضمیمه کرد به امر به نماز که بهترین اعمال است، چون که نماز از فحشاء و منکر باز مىدارد.
سیاق آیات شاهد بر این است که: مراد از این بازدارى، بازدارى طبیعت نماز از فحشاء و منکر است، البته بازدارى آن به نحو اقتضاء است نه علیت تامه، که هر کس نماز خواند، دیگر نتواند گناه کند. خواهى گفت چطور نماز از فحشاء و منکرات نهى مىکند؟ در جواب مىگوییم این عمل مخصوصا که بنده خدا آن را در هر روز پنج بار به جا بیاورد و همه عمر ادامه دهد و مخصوصا اگر آن را همه روزه در جامعهاى صالح به جا بیاورد و افراد آن جامعه نیز مانند او همه روزه به جا بیاورند و مثل او
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
