پاورپوینت کامل صَفْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صَفْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَفْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل صَفْح (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: صَفْح (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: صَفْح (مفردات‌قرآن)، صَفْح (لغات‌قرآن).

صَفْح (به فتح صاد و سکون فاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای جانب و روی چیز، اعراض کردن و همچنین به معنای اغماض و نادیده گرفتن آمده است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• مُصافَحَه (به ضم میم و فتح فاء و حاء) آن است که صفحه دست دو نفر یکدیگر را ملاقات می‌کند؛
• تَّصَفُّح (به فتح تاء و صاد و فاء مشدد) به معنای صفحه صفحه جستجو کردن و تامّل نمودن است؛
• صَفیح (به فتح صاد و کسر فاء) آسمان و صَفْحَه (به فتح صاد و حاء و سکون فاء) هر چیز عریضی است؛
• صِفاح (به کسر صاد) جمع صَفْحَه است.

از این ماده موارد زیادى در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صَفْح
۲ – کاربردها
۲.۱ – یَتَصَفَّحُ – خطبه ۱۶۵ (طاووس)
۲.۲ – تَصَفَّحْتَ – خطبه ۱۶۵ (طاووس)
۲.۳ – اصْفَحْ – نامه ۶۹ (حارث همدانی)
۲.۴ – الصَّفیحِ – خطبه ۱۱۰ (مردگان)
۲.۵ – الصَّفیحِ – خطبه ۹۰ (فرشتگان)
۲.۶ – الصَّفیحِ – خطبه ۱۹۰ (لزوم تقوا)
۲.۷ – صَفْحَتَهُ – حکمت ۱۷۸ (نهی مقابله با حق)
۲.۸ – صفاحُهُمْ – خطبه ۱۹۴ (وصف متقین)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای صَفْح

صَفْح

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۳۸.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۸۶.

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج۳، ص۱۲۲.

به معنای جانب و روی چیز، مثل صفحه صورت و صفحه سنگ است.
اعراض کردن را صَفْح گویند که شخص صفحه صورت خویش را از کسى یا چیزى بر مى‌گرداند.
صَفْح به معنى اغماض و نادیده گرفتن نیز از آن است.
راغب می‌گوید: صَفْح از عفو ابلغ است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۴۸۶.

مُصافَحَه آن است که صفحه دست دو نفر یکدیگر را ملاقات می‌کند.

[۵] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۶، ص۵۴۲.

تَّصَفُّح به معنای صفحه صفحه جستجو کردن و تامّل نمودن است.

[۶] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۶، ص۵۴۲.

صَفیح به معنی آسمان و صَفْحَه هر چیز عریضی است.
صِفاح جمع صَفْحَه است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – یَتَصَفَّحُ – خطبه ۱۶۵ (طاووس)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره طاووس فرموده است:
«وَ یَتَصَفَّحُ ذَنَبَهُ وَ جَناحَهُ فَیُقَهْقِهُ ضاحِکاً لِجَمالِ سِرْبالِهِ.»

[۷] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۶۵، خطبه ۱۶۵.

[۸] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۸۶، خطبه ۱۶۳.

[۹] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۳۷، خطبه ۱۶۵.

یعنى «به دم و بالش نظر و تأمل می‌کند و به حدّ قهقهه می‌خندد بر زیبایی لباسش.»

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۶۳، خطبه ۱۶۵.

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۵۹.

(شرح های خطبه:

[۱۲] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۶۵.

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۶، ص۳۷۹-۳۸۰.

[۱۴] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۵۶.

[۱۵] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۲۷۱.

)

۲.۲ – تَصَفَّحْتَ – خطبه ۱۶۵ (طاووس)

امام (صلوات‌الله‌علیه) هم‌چنین در توصیف طاووس فرموده:
«وَ إذا تَصَفَّحْتَ شَعْرَهً مِنْ شَعَراتِ قَصَبِهِ…»

[۱۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۶۸، خطبه ۱۶۵.

[۱۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۹۲، خطبه ۱۶۳.

[۱۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۳۸، خطبه ۱۶۵.

(اگر یکى از موهاى پوشش پرها را بررسى کنى…)

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۶۵، خطبه ۱۶۵.

[۲۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۶۰.

(شرح های خطبه:

[۲۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۶۶.

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۶، ص۳۸۷-۳۸۸.

[۲۳] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۵۸.

[۲۴] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۲۷۵.

)

۲.۳ – اصْفَحْ – نامه ۶۹ (حارث همدانی)

آن حضرت به حارث همدانی مى‌نویسد:
«وَ اصْفَحْ مَعَ الدَّوْلَهِ تَکُنْ لَکَ الْعاقِبَهُ.»

[۲۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۵۶، نامه ۶۹.

[۲۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۱۴۲، نامه ۶۸.

[۲۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۵۹، نامه ۶۹.

«در صورت قدرت، عفو و اغماض کن تا عاقبت نیک برای تو باشد.»

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۱۹، نامه ۶۸.

[۲۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۳۶۹.

(شرح های نامه:

[۳۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۳۷۲-۳۷۳.

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۱، ص۳۴۲-۳۴۳.

[۳۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۳۹۰-۳۹۲.

[۳۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۴۱.

)

۲.۴ – الصَّفیحِ – خطبه ۱۱۰ (مردگان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره مردگان فرموده:
«وَ جُعِلَ لَهُمْ مِنَ الصَّفیحِ أَجْنانٌ وَ مِنَ التُّرابِ أَکْفانٌ.»

[۳۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۵۷-۲۵۸، خطبه ۱۱۰.

[۳۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۲۱۹، خطبه ۱۰۹.

[۳۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۶۶، خطبه ۱۱۱.

«برای آن‌