پاورپوینت کامل صَغْو (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صَغْو (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَغْو (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل صَغْو (مفردات‌قرآن) :

منبع: صَغْو (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: صَغَت (لغات‌قرآن)، صَغْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)، صغو (مقالات مرتبط).

صَغْو (به فتح صاد و سکون غین) از واژگان قرآن کریم به معنای میل است.
اصغاء به معنی استماع بوده و در حقیقت میل کردن گوش به طرف سخن است.
این کلمه دوبار در قرآن به کار رفته است.
مشتقات صَغْو که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

صَغَتْ‌ (به فتح صاد و غین) منحرف شده؛

لِتَصْغی‌ (به کسر لام، فتح تاء و سکون صاد) میل کند، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صَغْو
۲ – کاربردها
۲.۱ – صَغَتْ‌ (آیه ۴ سوره تحریم)
۲.۲ – لِتَصْغی‌ (آیه ۱۱۳ سوره انعام)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – فَأَصْغَیْتُ (خطبه ۲۲۳)
۴ – تعداد کاربردها
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای صَغْو

صَغْو

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۳۱-۱۳۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۸۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۶۲.

به معنای میل است.
«صَغَتِ‌ النُّجُومُ وَ الشَّمْسُ‌ صَغْواً: مَالَتْ لِلْغُرُوبِ» نجوم و آفتاب میل به غروب کردند.
اصغاء به معنی استماع بوده و در حقیقت میل کردن گوش به طرف سخن است.

۲ – کاربردها

به مواردی از صَغْو که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – صَغَتْ‌ (آیه ۴ سوره تحریم)

(اِنْ تَتُوبا اِلَی اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ‌ قُلُوبُکُما)

[۴] تحریم/سوره۶۶، آیه۴.

«اگر شما دو نفر به خدا توبه کنید، آن بهتر است که قلب شما دو نفر از حق متمایل و منحرف شده.»

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۵۵.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۳۱.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه م