پاورپوینت کامل صَغَر (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صَغَر (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَغَر (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل صَغَر (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: صَغَر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: صَغَر (مفردات‌قرآن)، صاغِر (لغات‌قرآن)، استصغار.

صَغَر (به فتح صاد و راء) و صِغَر (به کسر صاد و فتح غین) از واژگان نهج البلاغه به معنای کوچکی و آن در مقایسه چیزی با چیز دیگر گفته مى‌شود، خواه به اعتبار زمان باشد مثل کوچکی سنّ یا به اعتبار جثّه یا قدر و منزلت.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌ کار رفته است، مانند:

• صَغار (به فتح صاد) به معنای ذلت و خواری؛
• صِغار (به کسر صاد) جمع صَغیر (به فتح صاد) است؛
• اِسْتِصْغار (به کسر همزه و تاء و سکون سین و صاد) به معنی کوچک دانستن است.

از این ماده موارد زیادى در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صَغَر و صِغَر
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَصَغُرَ – خطبه ۱۹۳ (وصف متقین)
۲.۲ – بِالصَّغَارِ – خطبه ۲۷ (جهاد)
۲.۳ – صِغارَ – حکمت ۴۳۸ (مصائب)
۲.۴ – الاَْصْغَرَ – خطبه ۸۶ (اهل بیت)
۲.۵ – اسْتِصْغاراً – خطبه ۱۲۹ (درباره متقیان)
۲.۶ – فَصَغَّرَهُ – خطبه ۱۵۹ (درباره رسول خدا)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای صَغَر و صِغَر

صَغَر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۳۷.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۶۵.

و صِغَر (مثل شرف و عنب) به معنای کوچکی و آن در مقایسه چیزی با چیز دیگر گفته می‌شود، خواه به اعتبار زمان باشد مثل کوچکی سنّ یا باعتبار جثّه یا قدر و منزلت.
صَغار به معنای ذلت و خواری است.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۶۶.

طبرسی آن را ذلیل معنی کرده است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۲۲۴.

صِغار (مثل رجال) جمع صَغیر است.
اِسْتِصْغار به معنی کوچک دانستن است.

[۵] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۶۶.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – فَصَغُرَ – خطبه ۱۹۳ (وصف متقین)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در وصف متقین فرموده است:
«عَظُمَ الْخالِقُ فی أنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ ما دونَهُ فی أَعْیُنِهِمْ.»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۷۸، خطبه ۱۹۳.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۱۸۶، خطبه ۱۹۱.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۰۳، خطبه ۱۹۳.

(خالق و آفریدگار در روح و جانشان بزرگ جلوه کرده (به همین جهت) غیر خداوند در نظرشان کوچک است.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۷۳، خطبه ۱۹۳.

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۴۸.

(شرح‌های خطبه:

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۵۵.

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۴، ص۳۹۶.

[۱۳] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۲، ص۱۱۸-۱۱۹.

[۱۴] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۳.

)

۲.۲ – بِالصَّغَارِ – خطبه ۲۷ (جهاد)

آن حضرت درباره اعراض کنندگان از جهاد فرموده:
«فَمَنْ تَرَکَهُ رَغْبَهً عَنْهُ… دُیِّثَ بِالصَّغارِ وَ القَماءَهِ.»

[۱۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۷، خطبه ۲۷.

[۱۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۶۳، خطبه ۲۷.

[۱۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۶۹، خطبه ۲۷.

«هر که جهاد را از روی اعراض ترک کند… ذلیل می‌شود با خواری و حقارت.»

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۵.

[۱۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۸.

(شرح‌های خطبه:

[۲۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۷۶.

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۲، ص۱۳۹-۱۴۰.

[۲۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۴۰۴.

[۲۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۳۷۴.

)

۲.۳ – صِغارَ – حکمت ۴۳۸ (مصائب)

امام (صلوات‌الله‌علیه) فرموده:
«مَنْ عَظَّمَ صِغارَ الْمَصائِبِ ابْتَلاهُ اللهُ بِکِبارِها.»

[۲۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۸۷، حکمت ۴۳۸.

[۲۵] عبده، محمد، نهج البلا