پاورپوینت کامل صَدْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صَدْر (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَدْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل صَدْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: صَدْر (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: صدر (لغات‌قرآن)، صَدْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، صدر.

صَدْر (به فتح صاد و سکون دال) از واژگان قرآن کریم به معنای سینه است.
منظور از آن سعه و ضیق قلب بوده و به اعتبار آن‌که قلب در سینه است صدر گفته شده است.
در آیاتی از قرآن بحث سعه صدر و اعطای شرح صدر از جانب خداوند بیان شده است.
مشتقات صَدْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الصُّدُورِ (به ضم صاد و دال ) جمع و به معنای سینه‌ها، قلب،

یَصْدُرُ (به سکون صاد و ضم دال ) به معنای برگردانند و به دو معنای حدوث و بروز آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صَدْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – صَدْرَکَ‌ (آیه ۱ سوره شرح)
۲.۲ – الصُّدُورِ (آیه ۱۱۹ سوره آل عمران)
۲.۳ – یَصْدُرُ (آیه ۲۳ سوره قصص)
۲.۴ – یَصْدُرُ (آیه ۶ سوره زلزله)
۲.۵ – صَدْرَکَ‌ (آیه ۱ سوره شرح)
۲.۶ – صَدْرِی‌ (آیه ۲۵ سوره طه)
۲.۷ – صَدْرَهُ‌ (آیه ۱۲۵ سوره انعام)
۲.۸ – صَدْرِی‌ (آیه ۱۳ سوره شعراء)
۲.۹ – الصُّدُورُ (آیه ۱۹ سوره غافر)
۲.۱۰ – صُدُورُهُمْ‌ (آیه ۷۴ سوره نمل)
۲.۱۱ – صُدُورِهِمْ‌ (آیه ۹ سوره حشر)
۲.۱۲ – صُدُورَ (آیه ۱۴ سوره توبه)
۲.۱۳ – صُدُورُهُمْ‌ (آیه ۱۱۸ سوره آل عمران)
۲.۱۴ – الصُّدُورِ (آیه ۷ سوره مائده)
۲.۱۵ – صُدُورِ (آیه ۵ سوره ناس)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای صَدْر

صَدْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۱۳-۱۱۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۷۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۶۲.

به معنای سینه است.

[۴] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۲، ص۷۰۹.

فعل صدر چون با «عن» متعدی شود معنای رجوع می‌دهد «صَدَرَ عن المکان» یعنی از مکان برگشت.
چون با «من» متعدی شود به معنی بروز و ظهور باشد. «صَدَرَ منه الامر» یعنی این کار از او بروز کرد.
ایضا به معنی حدوث و حصول آید «صَدَرَ الْاَمرُ صدورا» یعنی کار حادث شد.
صدر به معنی رجوع و ارجاع (لازم- متعدی) آمده است.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۱۸۵.

۲ – کاربردها

به مواردی از صَدْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – صَدْرَکَ‌ (آیه ۱ سوره شرح)

(أَ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ‌ صَدْرَکَ‌ )

[۶] شرح/سوره۹۴، آیه۱.

(آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۶.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۳۱.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۱۴.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۵۳.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۸۸.

جمع آن صدور است مانند آیه ذیل.

۲.۲ – الصُّدُورِ (آیه ۱۱۹ سوره آل عمران)

(اِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِذاتِ‌ الصُّدُورِ)

[۱۲] آل عمران/سوره۳، آیه۱۱۹.

(خدا از اسرار درون سینه‌ها آگاه است.)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۵.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۶۰۰.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۸۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۲۲.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۳۷۴.

۲.۳ – یَصْدُرُ (آیه ۲۳ سوره قصص)

(قالَتا لا نَسْقِی حَتَّی‌یَصْدُرُ الرِّعاءُ وَ اَبُونا شَیْخٌ کَبِیرٌ)

[۱۸] قصص/سوره۲۸، آیه۲۳.

«گفتند ما گوسفندان خود را آب نمی‌دهیم تا چوپان‌ها مواشی خود را از آب بر گردانند. پدر ما پیری بزرگ است.»

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۳.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۵.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۸۱.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۲۵.

«یصدر» در قرآن‌ها به ضم (ی) و کسر (د) نوشته شده ولی به فتح (ی) و ضمّ (د) از باب نصر ینصر نیز خوانده‌اند. بنا بر اول معنای آن چنین است: (گفتند ما گوسفندان خود را آب نمی‌دهیم تا چوپان‌ها مواشی خود را از آب بر گردانند. پدر ما پیری بزرگ است.) و بنا بر دوم این است: (تا چوپان‌ها از آب بر گردند.)

۲.۴ – یَصْدُرُ (آیه ۶ سوره زلزله)

(یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ اَشْتاتاً لِیُرَوْا اَعْمالَهُمْ)

[۲۳] زلزله/سوره۹۹، آیه۶.

«آن روز مردم بطور پراکنده و متفرق حادث و ظاهر می‌شوند.»

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۸۳.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۴۳۴.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۲۷.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص ۴۱۹.

ممکن است «یصدر» به معنی حدوث باشد یعنی (آن روز مردم بطور پراکنده و متفرق حادث و ظاهر می‌شوند.) و شاید به معنی بروز باشد، یعنی «یصدر الناس من الارض اشتاتا» چنان‌که در آیه دیگر آمده‌:

(وَ بَرَزُوا لِلَّهِ جَمِیعاً.)

[۲۸] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۱.

(و در قیامت، همه آنها در برابر دادگاه عدل خدا ظاهر مى‌شوند.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۸.

(وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ)

[۳۰] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۴۸.

(همه در پیشگاه خداوند یگانه حاکم بر همه چیز ظاهر مى‌گردند.)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۱.

و نیز آمده‌

(یَوْمَ یَخْرُجُونَ مِنَ الْاَجْداثِ سِراعاً)

[۳۲] معارج/سوره۷۰، آیه۴۳.

(همان روز که از قبرها به سرعت خارج مى‌شوند، گویى به سوى بت‌ها مى‌دوند.)

[۳۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۰.

در «شتت» گفته شد: ظاهرا مراد از اشتات متفرق و بی‌نظم بودن است چنانکه فرموده‌:

(یَخْرُجُونَ مِنَ الْاَجْداثِ کَاَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ)

[۳۴] قمر/سوره۵۴، آیه۷.

(آنان در حالى که چشم‌هایشان از شدّت وحشت به زیر افتاده، همچون ملخ‌هایى که به هرسو پراکنده مى‌شوند از قبرها بیرون مى‌آیند.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۹.

حدوث و بروز نزدیک بهم‌اند.

آیاتی هست درباره سعه صدر و تنگی آن و اینکه خدا شرح صدر عطا می‌کند و سینه را تنگ می‌گرداند. نظیر آنچه در آیه ذیل امده است.

۲.۱ – صَدْرَکَ‌ (آیه ۱ سوره شرح)

(اَ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ‌ صَدْرَکَ‌)

[۳۶] شرح/سوره۹۴، آیه۱.

(آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم.)

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۶.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۳۱.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۱۴.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۵۳.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، ت