پاورپوینت کامل صَحْب (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صَحْب (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صَحْب (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل صَحْب (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: صَحْب (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: صاحِب (مفردات‌قرآن)، صاحِب (لغات‌قرآن)، اصحاب.

صَحْب (به فتح صاد و سکون حاء) و صُحْبَت (به ضم صاد و سکون حاء و فتح باء) از واژگان نهج البلاغه به معنای رفاقت و ملازمت است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• صاحِب (به فتح صاد و کسر حاء) به معنای رفیق ملازم است؛
• اَصْحاب (به فتح همزه و سکون صاد) جمع صاحِب است یعنى رفیقان ملازم؛
• اِصْطِحاب (به کسر همزه و طاء و سکون صاد) یعنی رفیق شدن با همدیگر و حفظ کردن؛
• صاحِبات (به فتح صاد و کسر حاء) و صَواحِب (به فتح صاد و واو و کسر حاء) جمع صاحِبه (به فتح صاد و کسر حاء) است؛
• اِسْتِصْحاب (به کسر همزه و تاء و سکون سین و صاد) نیز ملازمت و دعوت به رفاقت است.

از این ماده موارد زیادى در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای صَحْب و صُحْبَت
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَصْحَبِ – حکمت ۲۸۴ (رفاقت با احمق)
۲.۲ – الاْصْطِحابُ – حکمت ۱۵۸ (دنیا و آخرت)
۲.۳ – الصّاحِبِ – خطبه ۹۱ (فتنه آیندگان)
۲.۴ – صَحِبَ – خطبه ۱۴۴ (درباره گمراهان)
۲.۵ – بِالصَّحابَهِ – حکمت ۱۸۰ (خلافت)
۲.۶ – صاحِبَهُ – خطبه ۵۵ (در صفین)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای صَحْب و صُحْبَت

صَحْب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۲۹.

[۲] فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج۳، ص۱۲۴.

و صُحْبَت به معنای رفاقت و ملازمت است.
صاحِب به معنای رفیق ملازم است.
راغب گوید: آن در عرف به کسی اطلاق می‌شود که ملازمتش زیاد باشد.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ج۱، ص۴۷۵.

اَصْحاب جمع صاحِب است یعنى رفیقان ملازم.

[۴] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۹۸.

[۵] فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج۳، ص۱۲۴.

اِصْطِحاب یعنی رفیق شدن با همدیگر و حفظ کردن.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ج۱، ص۴۷۶.

[۷] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۹۹.

صاحِبات و صَواحِب جمع صاحِبه است

[۸] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۹۷.

که در حکمت ۷۴

[۹] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۸۷، حکمت ۷۴.

و نامه ۲۵

[۱۰] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۱۲، نامه ۲۵.

آمده است.
اِسْتِصْحاب نیز ملازمت و دعوت به رفاقت است؛ «إستَصحَبَه: لازِمُهُ و دَعاهُ الی الصحِبِه.»

[۱۱] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۹۹.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» استفاده به شرح ذیل می باشد:

۲.۱ – تَصْحَبِ – حکمت ۲۸۴ (رفاقت با احمق)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در حکمت ۲۸۴ فرموده است:
«لا تَصْحَبِ الْمائِقَ فَاِنَّهُ یُزَیِّنُ لَکَ فِعْلَهُ وَ یَوَدُّ اَنْ تَکونَ مِثْلَهُ.»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۴۹، حکمت ۲۸۴.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۲۵، حکمت ۲۹۳.

[۱۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۲۷، حکمت ۲۹۳.

«با احمق معاشرت و مصاحبت مکن! که کارهای احمقانه‌اش را برایت زیبا جلوه می‌دهد و دوست دارد تو مثل او باشی.»

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۱۱، حکمت ۲۹۳.

[۱۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۶۶.

(شرح‌های حکمت:

[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۶۷.

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۴، ص۴۳۱.

[۱۹] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۳۸۵.

[۲۰] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۱۹۸.

)

۲.۲ – الاْصْطِحابُ – حکمت ۱۵۸ (دنیا و آخرت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در حکمت ۱۵۸ فرموده است:
«الاَْمْرُ قَریبٌ وَ الاْصْطِحابُ قَلیلٌ.»

[۲۱] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۱۵، حکمت ۱۵۸.

[۲۲] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۱۹۳، حکمت ۱۶۸.

[۲۳] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۰۰، حکمت ۱۶۸.

«امر آمده آخرت و مرگ نزدیک است و رفیق شدن با دنیا مدّت کمى است.»

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۷۷، حکمت ۱۶۸.

[۲۵] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۶۷.

(شرح‌های حکمت:

[۲۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۶۷.

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۳، ص۳۵۹.

[۲۸] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۲۴۷.

[۲۹] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید